Επιτέλους ευχαριστηθήκαμε μπάσκετ. Πόσο μα πόσο καιρό περίμενα ένα βράδυ σαν κι αυτό της Παρασκευής. Να μπει ο Παναθηναϊκός στο παρκέ και πραγματικά να θέλξει με την απόδοση του. Να αποδώσει όμορφο μπάσκετ, αντάξιο των δυνατοτήτων και των προσδοκιών που έχει χτίσει. Σίγουρα ο αντίπαλος δεν τρομάζει, καθώς η Άλμπα δεν είναι αυτό που λέμε ομάδα φόβητρο. Ωστόσο το τριφύλλι αγνοούσε την νίκη από το 2015 στην Γερμανική πρωτεύουσα. Τα φαντάσματα των πρόσφατων «κηδειών» από τους Γερμανούς υπήρχαν σε κάθε γωνιά του κλειστού του Βερολίνου. Αν σε αυτό βάλουμε και την ασταθή εικόνα της ομάδας του Εργκίν Αταμάν ελάχιστοι περίμεναν την προχθεσινή εμφατική νίκη. Τόσο με την ευκολία που αυτή ήρθε, αλλά προπαντός με τον τρόπο.
Οι παίκτες του Παναθηναϊκού πήραν το πρέπει και το μετέτρεψαν σε καύσιμο για να καθαρίσουν το ματς. Με μια ωδή στο επιθετικό μπάσκετ. Απεριόριστες συνεργασίες δύο εναντίον δύο, σε πολλές μορφές. Με κεντρικά pick n’ roll, με συνεργασίες μεταξύ των ψηλών, με κοψίματα και απομονώσεις μακριά από την μπάλα. Οι πράσινοι παρουσίασαν για πρώτη φορά το όραμα επιθετικής λειτουργίας που έχει ο Εργκίν Αταμάν για την ομάδα του. Δεν μπορώ να σκεφτώ πως ο Τούρκος τεχνικός δεν θα έμεινε απόλυτα ικανοποιημένος από την εικόνα του τριφυλλιού. Απλό μπάσκετ με ροή, χωρίς κατάχρηση ντρίμπλας και πάρα πολλές πάσες. Απόρροια αυτού οι 27 ασίστ. Όταν σε έξι αγώνες είχε 86. Ήτοι, οριακά πάνω από 14 ανά αγώνα. Αν κάποιος μπει σήμερα στο επίσημο σάιτ της Euroleague, θα δει ότι ο μέσος όρος δημιουργίας ανέβηκε στις 16! Άνοδος δύο ολόκληρων τελικών πασών στον μέσο όρο της ομάδας σε μία αναμέτρηση. Εντυπωσιακό.
Την ίδια ώρα οι πράσινοι διόρθωσαν δύο από τα μεγαλύτερα προβλήματα τους. Ποία ήταν αυτά; Τα «ζωντανά» λάθη και το κακό αμυντικό transition. Ναι μεν οι πράσινοι υπέπεσαν σε 12 λάθη, εκ των οποίων τα 7 ήταν «δώρα» στα χέρια του αντιπάλου, αλλά το τριφύλλι είχε 70 κατοχές την Παρασκευή. Τι σημαίνει αυτό; Ότι σε ματς τέτοιου ρυθμού να «επιτρέπεις» 7 κλεψίματα στον αντίπαλο δεν είναι πολλά. Ειδικά όταν αυτό συνδυαστεί με ελάχιστους πόντους στο ανοιχτό γήπεδο. Οι Γερμανοί στον αιφνιδιασμό βρήκαν μόλις 5. Σε επτά κατοχές. Αξιοσημείωτη λοιπόν η απόδοση των πρασίνων στις αμυντικές τους επιστροφές, όταν είχαν τέσσερις παίκτες κοντά ή και πάνω από τα 30’ λεπτά συμμετοχής. Απέναντι σε μια ομάδα με νέους αθλητές που βγάζουν «γλυκό ψωμάκι» στον αιφνιδιασμό αγωνιστική μπαίνει, αγωνιστική βγαίνει.
Τα έκαναν όμως όλα σωστά οι πράσινοι; Σίγουρα όχι! Ας δούμε λοιπόν τι δεν έκαναν καλά το βράδυ της Παρασκευής οι παίκτες του Εργκίν Αταμάν. Αρχικά ο Παναθηναϊκός εμφανίστηκε ξανά κακός στο αμυντικό του ριμπάουντ. Πιο συγκεκριμένα έδωσε στην Άλμπα 15 επιθετικά «σκουπίδια». Από αυτά οι Γερμανοί κατάφεραν να σκοράρουν 20 πόντους. Κινδυνεύοντας να γίνω φορτικός, θα γράψω ξανά πως αυτός ο αριθμός είναι απαγορευτικός. Όχι τόσο η συγκομιδή των 20 πόντων. Αν πάμε σε αναλυτική στατιστική θα δούμε πως η Άλμπα είχε 1,3 πόντους ανά επιθετικό ριμπάουντ. Αυτός ο αριθμός δεν είναι τόσο μεγάλος. Απέναντι όμως σε ομάδες με ποιοτικότερη γραμμή ψηλών, αυτός ο αριθμός μπορεί να πλησιάσει ή και να ξεπεράσει το 2. Εκεί συναντάμε ουσιαστικό πρόβλημα. Και ο Παναθηναϊκός ήδη έχει «καεί» από τα επιθετικά ριμπάουντ. Τόσο από την Μπαρτσελόνα δέκα βράδια πριν, όσο και από τις Μακάμπι και Φενέρ.
Το δεύτερο πράγμα που με έβαλε σε σκέψεις ήταν η αντιμετώπιση της ομάδας όταν η Άλμπα έπαιξε ζώνη. Όταν ο Ίσραελ Γκονζάλεθ είδε ότι η ομάδα του δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει τις δράσεις δύο εναντίον δύο του Παναθηναϊκού, επιστράτευσε την άμυνα ζώνης. Πιο συγκεκριμένα σε 14 πράσινες κατοχές χρησιμοποίησε διάταξη 2-3. Σε αυτή τη συνθήκη το τριφύλλι βρήκε 14 πόντους. Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για κάποιο απογοητευτικό νούμερο. Όμως αν συνυπολογίσουμε πως οι πράσινοι στις υπόλοιπες κατοχές τους σκόραραν κατά μέσο όρο 1,5 πόντους, τότε καταλαβαίνουμε πως η Άλμπα κατάφερε να μείνει σχετικά κοντά στο σκορ σε αυτό το διάστημα. Αν ο Παναθηναϊκός ήθελε να διατηρήσει την αποτελεσματικότητα απέναντι σε αυτή την αμυντική διάταξη των «άλμπατρος», έπρεπε να σκοράρει γύρω στους 20 πόντους. Ωστόσο μπορούμε να εντοπίσουμε τους λόγους της μερικής αφλογιστίας του τριφυλλιού σε αυτό το διάστημα.
Αρχικά είναι ελάχιστες οι φορές που οι πράσινοι θα κληθούν να παραταχθούν απέναντι σε ζώνη. Είναι αλήθεια πως πρόκειται για μια αρκετά ξεπερασμένη τακτική, μια τακτική που δεν νομίζω να αντιμετωπίσει ο Παναθηναϊκός σε περισσότερες από 100 κατοχές σε όλη την regular season. Έπειτα η εφαρμογή της συγκεκριμένης άμυνας, συνέπεσε στο διάστημα της παρουσίας του Κέντρικ Ναν στο παρκέ. Όπως είναι λογικό ο Αμερικάνος γκαρντ, αν και θετικός στο ντεμπούτο του, χρειάζεται χρόνο να προσαρμοστεί στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ. Και η άμυνα ζώνης είναι αποκλειστικά «δικό μας» στοιχείο. Αν και η ασίστ που έβγαλε στον Ματίας Λεσόρ ήταν ο εξ ορισμού σωστός τρόπος διάσπασης της. Όπως επίσης και ο τρόπος που επιτέθηκε ο, ξανά εξαιρετικός, Τζέριαν Γκραντ. Κάθετα, ανάμεσα στους παίκτες της πρώτης γραμμής και kick out στην κορυφή. Έτσι ο Παναθηναϊκός βρήκε δύο ελεύθερα εύστοχα τρίποντα με Σλούκα και Μήτογλου.
Εντυπωσιακή επίσης, η τρομερή ατομική λειτουργία των πρασίνων. Ο καθένας εκτέλεσε άψογα αυτό που του ζητήθηκε. Αν εξαιρέσουμε τον Λευτέρη Μαντζούκα που αγωνίστηκε περίπου 4’ και τον εμφανώς ανέτοιμο Κέντρικ Ναν, οι υπόλοιποι επτά ήταν εξαιρετικοί. Να σχολιάσουμε την απόδοση του Μήτογλου; Έχω γράψει ήδη σε τρία blogs ότι είναι ο κορυφαίος Έλληνας στην Euroleague και θα συνεχίζω να το βροντοφωνάζω σε κάθε ευκαιρία. Για τον Γκριγκόνις; Μέχρι τον Σεπτέμβριο ήταν με το ένα πόδι εκτός ομάδας και προχθές έπαιξε 34 λεπτά στην θέση 3, όντας ξανά κομβικός. Ή για την απόδοση του Τζέριαν Γκραντ, η μεταγραφή του οποίου πέρασε στα «ψιλά»; 7 πόντοι, 9 ασίστ, 4 κλεψίματα από τον παίκτη-σταθερά της πράσινης περιφέρειας. Για τον Βιλντόζα που έδωσε την δική του απάντηση με 13 πόντους σε 17 λεπτά και 4/4 τρίποντα; Για τον Σλούκα που έκανε την πιο «Σλούκας» εμφάνιση του με 14 πόντους, 4 ριμπάουντ και 6 ασίστ;
Παραπάνω θα σταθούμε σήμερα στον Όλεκ Μπαλτσερόφσκι. Ο 22χρόνος σέντερ έκανε με διαφορά την κορυφαία του εμφάνιση.11 πόντοι με 4 στα 5 δίποντα, 3 ασίστ όλες στο σορτ ρολ και 3 μπλοκς. Έχουμε πει ότι είναι ταλαντούχος. Έχουμε πει ότι είναι παίκτης Αταμάν. Ποστάρει, πασάρει καλά, μπορεί να σουτάρει από μακριά. Μένει να το δείξει στο παρκέ και να προσαρμοστεί στο επίπεδο της Euroleague. Ακόμα και στο ματς με την Άλμπα σε τρεις περιπτώσεις εκτέθηκε αμυντικά. Χρειάζεται χρόνο, στήριξη και να συνεχίσει να χτίζει πάνω στις καλές του εμφανίσεις σε Βαρκελώνη και Βερολίνο. Συνεχίζω παρόλα αυτά να πιστεύω ότι αν ήταν «τρίτος» στην ιεραρχία των σέντερ θα είχε λιγότερη πίεση και μια χρονιά «αφομοίωσης» του επιπέδου που βρίσκεται φέτος.
Ωστόσο η μεταγραφή που καίει την ομάδα είναι στη θέση του small forward. Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται παίκτη στο «3», ιδανικά να μπορεί να πατάει στο «4». Ο Μάριους Γκριγκόνις παίζει ασταμάτητα 30λέπτα απ’ όταν τέθηκε νοκ-άουτ ο Παπαπέτρου. Ο Ντίνος Μήτογλου που πρόσφατα γύρισε από τραυματισμό, παίζει εξίσου πολλά λεπτά. Από την στιγμή που ο Εργκίν Αταμάν δεν θεωρεί πως ο Λευτέρης Μαντζούκας μπορεί να προσφέρει ικανά λεπτά στις δύο αυτές θέσεις, το τριφύλλι χρειάζεται άμεσα ενίσχυση. Ο Άξελ Μπουτέιγ της Μπαχσεσεχίρ, που ήδη παίζει στο πράσινο ρεπορτάζ, είναι μια άκρως ενδιαφέρουσα περίπτωση. Ο 28χρόνος Γάλλος έχει εξαιρετικό σουτ, παίζει καλή άμυνα και μπορεί να δώσει βοήθειες στο 4 υπό προϋποθέσεις. Σίγουρα δεν κάνει γκελ το όνομα του στο ευρύ κοινό, όμως δείχνει έτοιμος για το επίπεδο της Euroleague και θα μπορούσε να δώσει πολύτιμες βοήθειες μέχρι να επιστρέψουν Χουάντσο και Παπαπέτρου.
Πρέπει να καταλάβουμε ότι το τριφύλλι χρειάζεται παίκτη για τους επόμενους μήνες. Στο πρωτάθλημα μπορεί να πάρει χρόνο ο Καλαϊτζάκης, να δοκιμαστεί ο Αντετοκούνμπο στο 4 και να παίζει κάποια λεπτά ο Σαμοντούροφ. Όμως στην Euroleague τα λάθη δεν συγχωρούνται. Η ομάδα πρέπει να στραφεί σε έναν παίκτη που ξέρει το Ευρωπαϊκό μπάσκετ. Είναι άγνωστο αν ο Μπουτέιγ θα άφηνε το συμβόλαιο του στην Τουρκία όπου είναι το νούμερο ένα της ομάδας του, για μία επισφαλή συμφωνία τριών μηνών. Για του λόγου το αληθές, ο Γάλλος μετράει 18,8 πόντους και 7 ριμπάουντ στο Fiba Europe Cup. Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο Παναθηναϊκός χρειάζεται ένα ακόμη forward. Στο ρόστερ αυτή την στιγμή υπάρχουν οι Μήτογλου, Γκριγκόνις (που αναγκαστικά καθιερώθηκε στο «3») και σε μικρότερο βαθμό ο Μαντζούκας. Ο Γενάρης είναι μακριά και δεν πρέπει να χαθεί πολύτιμο έδαφος στην Euroleague. Ειδικά τώρα που η ομάδα δείχνει να ρολάρει.
Συνοψίζοντας, ο Παναθηναϊκός έκανε το καθήκον του στο Βερολίνο, μπροστά σε ένα μαγικό κοινό. Όπως καλείται να κάνει και στη διπλή αγωνιστική με Ζαλγκίρις και Βίρτους στο ΟΑΚΑ. Το «πρέπει» του τριφυλλιού συνεχίζεται, με τις νίκες να αποτελούν μονόδρομο. Για να συνεχίσει η ομάδα να σκαρφαλώσει την κατάταξη, με το βλέμμα καρφωμένο στην απευθείας συμμετοχή στα Playoffs. Ραντεβού λοιπόν την ερχόμενη εβδομάδα, με ευχή όλων δύο ακόμα πράσινες νίκες, με εξίσου καλές εμφανίσεις, όπως έκανε το βράδυ της Παρασκευής με την Άλμπα.
Ακολουθήστε το Pickngreen.gr σε Facebook, Twitter και Instagram!
Σχετικά άρθρα:
