Στο τέλος του blog μετά τον αγώνα με την Μπασκόνια, είπαμε πως δεν έχει καμία σημασία το αποτέλεσμα του αγώνα με τον Ολυμπιακό, αρκεί να συνεχίσουμε να βλέπουμε την ομάδα να βελτιώνεται. Βλέπετε οι δύο ομάδες θα αναμετρηθούν ακόμα δύο φορές στην Basket League, για να κριθεί το πλεονέκτημα έδρας στους τελικούς. Εύλογα λοιπόν καταλήγουμε ότι το χθεσινοβραδινό ντέρμπι δεν είχε ουσιαστικά καμία βαθμολογική σημασία.
Τα ντέρμπι όμως έχουν διαφορετική βαρύτητα, εκτός από τη βαθμολογική αξία. Μπορούν να δώσουν τεράστια ένεση ψυχολογίας και αυτοπεποίθησης στον νικητή και να βυθίσουν στην εσωστρέφεια τον αντίπαλο. Τα τελευταία τρία χρόνια ο Παναθηναϊκός έχει χάσει με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο από τον Ολυμπιακό. Ακόμη και τα ελάχιστα ματς που οι πράσινοι ήταν καλύτεροι, κατάφερναν να χάσουν. Αυτό οδήγησε τον Παναθηναϊκό να έχει ένα τεράστιο βάρος και μια τεράστια ψυχολογική πίεση. Μέχρι χθες!
Χθες οι πράσινοι μπήκαν με το μαχαίρι στα δόντια στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Είχαν περισσότερη δύναμη, περισσότερη διάθεση και ξεκάθαρο στόχο στο μυαλό τους. Τη νίκη! Τόσο ψυχωμένο Παναθηναϊκό είχαμε πάρα πολύ καιρό να δούμε. Ακόμα και όταν ο Ολυμπιακός ξέφυγε με 9 στη δεύτερη περίοδο, το τριφύλλι είχε το καθαρό μυαλό να διώξει τα γκρίζα σύννεφα παράδοσης που είχαν αρχίσει να μαζεύονται επικίνδυνα. Όμως δεν παραδόθηκε. Όχι αυτό το σύνολο! Όχι με αυτόν τον προπονητή στον πάγκο!
Έχουμε πει άπειρες φορές πόσο ελίτ προπονητής είναι ο Εργκίν Αταμάν. Ο Τούρκος κόουτς έδωσε χθες το πρώτο του masterclass. Κέρδισε τον Μπαρτζώκα στο δικό του παιχνίδι. Σε ματς λίγων κατοχών, με χαμηλό ρυθμό και κλειστό ροτέισον. Σε αγώνα υψηλής έντασης και σκληρών επαφών. Το κοουτσάρισμα του Αταμάν ξεκίνησε πριν το ματς όμως. Όταν έκοψε τον Λούκας Βιλντόζα. Ο Αργεντίνος ακόμα ψάχνεται και ο προπονητής των πρασίνων ήθελε παίκτες να «δαγκώνουν». Έτσι, άφησε στην άκρη τον χρυσοπληρωμένο Λατίνο, γιατί δεν του κάνει τη δουλειά ακόμα. Έριξε τη ζαριά του και έφερε εξάρες. Το μήνυμα ξεκάθαρο προς πάσα κατεύθυνσης και τώρα περιμένουμε την απάντηση του Βιλντόζα. Αν δηλαδή θα εμφανιστεί ο παίκτης που θαυμάσαμε στην Μπασκόνια και στον Ερυθρό Αστέρα. Αλλιώς τα DNP θα συνεχιστούν.
Παράλληλα είδαμε χθες να μειώνει σε εξαιρετικό βαθμό τα μεγάλα του προβλήματα ο Παναθηναϊκός. Έχουμε επανειλημμένως εξηγήσει που πονάει η ομάδα. «Ζωντανά» λάθη και αμυντικό transition αποτελούν τις μέχρι τώρα πληγές. Από το παιχνίδι με την Μπασκόνια αυτό άρχισε να αλλάζει. Και αν πείτε, σιγά με την Μπασκόνια στο ΟΑΚΑ, θα πείτε το ίδιο για τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ; Μόλις 8 λάθη, εκ των οποίων τα 5 έδωσαν την μπάλα στα χέρια του αντιπάλου και του χάρισαν μόλις 8 πόντους στον αιφνιδιασμό. Και στους δύο αυτούς τομείς ο Αταμάν και η ομάδα του παίρνουν άριστα. Αν αναλογιστούμε ότι οι πράσινοι είχαν μόλις τρεις διαθέσιμους χειριστές στο παιχνίδι, βλέπουμε πως η συγκέντρωση ήταν στον επιθυμητό βαθμό. Έτσι πρέπει να συνεχίσει.
Το μόνο πρόβλημα που επανήλθε ήταν αυτό των επιθετικών ριμπάουντ. 14 δεύτερες μπάλες έδωσαν οι πράσινοι. Για ματς τόσο χαμηλού σκορ, είναι πολύ μεγάλος αριθμός. Το πραγματικό ζήτημα όμως είναι ότι οι ερυθρόλευκοι βρήκαν 5 επιθετικά ριμπάουντ από τα γκαρντ τους. Τα τέσσερα του Μιλουτίνοφ δεν είναι τόσο μεγάλο πρόβλημα, αν αναλογιστούμε την ροπή του Σέρβου στο επιθετικό γυαλί. Τα δύο του Κάναν και το ένα των Γουόκαπ, Γκος και Λαρεντζάκη είναι μεγαλύτερο θέμα. Το ριμπάουντ είναι ομαδική προσπάθεια. Ξεκινάει από τα μπλοκ άουτ όλων και όχι μόνο των ψηλών. Μια άμυνα τελειώνει με ριμπάουντ και οι πράσινοι που έπαιξαν εξαιρετική άμυνα, έβαλαν μόνοι τους εμπόδιο στον εαυτό τους δίνοντας 14 επιθετικά ριμπάουντ.
Όπως κάθε φορά, έτσι και σήμερα θα σταθούμε στους παίκτες που μου έκαναν εντύπωση. Είτε θετικά, είτε αρνητικά. Επιτρέψτε όμως να είμαι άδικος σήμερα. Δεν θα σταθώ καθόλου στους Κάιλ Γκάι και Ματίας Λεσόρ. Αμφότεροι ήταν πολύ καλοί σε επίθεση, αλλά κυρίως σε άμυνα. Ξεκινάμε λοιπόν με τον απόλυτο πρωταγωνιστή.
Ο Ντίνος Μήτογλου ήταν ξανά ο κορυφαίος του Παναθηναϊκού. Ο Έλληνας διεθνής μετά τους 23 με την Μπασκόνια, «τράβηξε» 20άρι με τον Ολυμπιακό, όντας εκπληκτικός σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του παρκέ. Καθοριστικά τα δύο σερί τρίποντα, στο διάστημα που έπαιξε στη θέση του σέντερ. Έδωσε ψυχολογία στην ομάδα, ανοίγοντας ορθάνοιχτα τον δρόμο της σπουδαίας επικράτησης. Παράλληλα έπαιξε εκπληκτική άμυνα, τόσο στον Πίτερς, όσο και στους Μιλουτίνοφ – Φαλ, άλλα και σε όποιο γκαρντ είχε την κακή τύχη να πέσει πάνω του. 4 τάπες ο Θεσσαλονικιός, 10 ριμπάουντ, μεγάλα καλάθια όταν η μπάλα «έκαιγε». Το είπα στο προηγούμενο blog το λέω και σήμερα. Ο Ντίνος είναι βάση απόδοσης ο καλύτερος Έλληνας στην Ευρωλίγκα αυτή την στιγμή. Στα δικά μου μάτια κανείς άλλος δεν είναι καν κοντά και οι πράσινοι έχουν την τύχη να τον έχουν στο δυναμικό τους.
Δεύτερος παίκτης που θα σταθώ, ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ. Ο Ισπανός προερχόταν από μια τετράδα κακών εμφανίσεων και έδωσε τις απαντήσεις του. Δεν είναι μόνο οι 10 πόντοι που έβαλε, με τα δύο τρίποντα. Είναι η άμυνα που έπαιξε σε κάθε αντίπαλο. Είναι το πάθος που βγάζει στο παρκέ κάθε φορά που παίζει. Η (αναγκαστική) μετατόπιση του στο 3, με τους Μήτογλου, Λεσόρ στη ρακέτα, κάνει τον Παναθηναϊκό τρομακτικό με το τεράστιο μέγεθος, την αθλητικότητα και την ταχύτητα που εμφανίζουν οι πράσινοι στην άμυνα. Τρομερό σχήμα, που μπορεί να κάνει τον αντίπαλο να «ματώσει» για να σκοράρει.
Ώρα να περάσουμε στα αρνητικά. Ο Όλεκ Μπαλτσερόφσκι δυστυχώς δείχνει ανέτοιμος. Από κάθε άποψη. Στο διάστημα της δικής του παρουσίας ο Ολυμπιακός έχτισε το πρόσκαιρο προβάδισμα του. Αποδιοργανωμένος αμυντικά, εντελώς άτολμος επιθετικά. Άλλος παίκτης εμφανίστηκε στα φιλικά, άλλος παίκτης εμφανίστηκε τον πρώτο μήνα των επίσημων παιχνιδιών. Προβληματίζει πραγματικά η εικόνα που δείχνει. Ίσως το φημολογούμενο ενδιαφέρον του Περιστερίου να είναι αυτό που χρειάζεται ο Πολωνός. Ο Λεσόρ δεν μπορεί να παίζει ασταμάτητα 30 λεπτά. Χτυπήστε ξύλο, θα υπάρξει πρόβλημα. Όσο είναι διαθέσιμος στην αγορά ο Κεμ Μπιρτς, οι πράσινοι πρέπει να κινηθούν αποφασιστικά και να φορέσει ο Καναδός τη φανέλα με το τριφύλλι στο στήθος. Το πρόβλημα στο 5 είναι πραγματικότητα, ο Κώστας Αντετοκούνμπο δεν μπορεί να σταθεί πίσω από τον Λεσόρ και ο Μήτογλου δεν πρέπει να λογίζεται σαν βασική λύση στο 5!
Για το τέλος άφησα τον Κώστα Σλούκα. Ο αρχηγός των πρασίνων καταβάλει τεράστια προσπάθεια να είναι αυτός που θα «κουβαλήσει» τον Παναθηναϊκό. Θέλει να αποδείξει πράγματα, θέλει να κλείσει τα στόματα όσων τόσο ανέντιμα και χυδαία τον προσβάλλουν. Όμως πέφτει στο «τρυπάκι». Παίρνει κακής ποιότητας σουτ, δύσκολα σουτ, σουτ που περισσότερες φορές θα βρουν σίδερο, παρά θα καταλήξουν στο καλάθι. Την ποιότητα του, την ξέρει όλη η Ευρώπη. Αυτός έστειλε τον Ολυμπιακό στο final-4 πέρσι, αυτός έχει βάλει πάμπολλα buzzer beaters και τεράστιας σημασίας σουτ. Πρέπει να αφήσει το παιχνίδι να «έρθει» σε αυτόν και να εκτελέσει υπό καλύτερες συνθήκες. Κάτι που έκανε στο δεύτερο ημίχρονο με τη δημιουργία του και κάτι που πρέπει να γίνει η νόρμα. Οι πράσινοι χρειάζονται τον Σλούκα να είναι το εγκεφαλικό γκαρντ που θα κάνει τους πάντες γύρω του καλύτερους, όχι τον παίκτη που θα εκβιάσει 6 τρίποντα!
Σειρά τώρα παίρνει η Μπαρτσελόνα. Θα γίνω ακόμα μια φορά κουραστικός, λέγοντας ότι μια ενδεχόμενη ήττα, δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Η ομάδα πρέπει να συνεχίζει να βελτιώνεται, περιορίζοντας τα αρνητικά της σημεία και νεκρά διαστήματα. Η επίθεση πρέπει σιγά, σιγά να αρχίσει να δείχνει κατεύθυνση και ταυτότητα. Ο Γκριμάου και η Μπαρτσελόνα θα χτυπήσουν στο pick n roll. Κάτι που δεν έκανε ο Ολυμπιακός. Οι πράσινοι καλούνται να είναι έτοιμοι και χρησιμοποιήσουν την σπουδαία νίκη στο Φάληρο σαν το εφαλτήριο της ολοκληρωτικής επιστροφής. Εμείς θα τα πούμε μετά το ματς με τους Καταλανούς, πάντα μέσω του pickngreen.gr.
Ακολουθήστε το Pickngreen.gr σε Facebook, Twitter και Instagram!
Σχετικά άρθρα:
