Μπαίνοντας στο παρκέ της Καταλανικής πρωτεύουσας, ξέραμε ότι ο Παναθηναϊκός θα αντιμετώπιζε μια από τις πιο φορμαρισμένες ομάδες της διοργάνωσης. Πράγματι Μπαρτσελόνα, Ρεάλ και Φενέρ, αποδίδουν καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη ομάδα. Οι πράσινοι λοιπόν κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν τις δύο από τις τρεις, με ανεπιτυχή αποτελέσματα και άσχημα εικόνα στη δική του περίοδο «μονταρίσματος». Είχαμε αναφέρει πως ο αυτοσκοπός του αγώνα της Παρασκευής δεν ήταν η νίκη, αλλά η συνέχεια των θετικών εμφανίσεων. Οι παίκτες του τριφυλλιού έκαναν βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση με την Μπασκόνια και τον Ολυμπιακό και το ζητούμενο ήταν μια αντίστοιχη εμφάνιση με τους «μπλαουγκράνα». Αυτό δεν έγινε και ο Παναθηναϊκός εμφάνισε τις ίδιες αδυναμίες στον μεγαλύτερο βαθμό που έχουν φανερωθεί ποτέ.
Από την αρχή του αγώνα και παρά το 21-20 της πρώτης περιόδου, ο Παναθηναϊκός εμφάνισε ξανά τα γνωστά προβλήματα. 4 επιθετικά ριμπάουντ, 4 ζωντανά λάθη από τα 5 συνολικά και χείριστη άμυνα στο pick n’ roll. Ο μόνος λόγος που το παιχνίδι δεν ξέφυγε από το πρώτο δεκάλεπτο ήταν η καλή επιθετική λειτουργία του τριφυλλιού. Ο Τζέριαν Γκραντ ήταν εξαιρετικός στην εναρκτήρια περίοδο, σκοράροντας και πασάροντας δίνοντας ροή στην πράσινη επίθεση. Για να ακολουθήσει η αγωνιστική καθίζηση στο δεύτερο και τρίτο δεκάλεπτο. Σε αυτό το διάστημα η Μπαρτσελόνα έκανε «σμπαράλια» την πράσινη άμυνα με το Spain pick n’ roll. Για να εξηγήσουμε ποια είναι αυτή η δράση, πρόκειται για ένα pick n’ roll, όπου ο screener δέχεται ένα back screen από τρίτο παίκτη. Η αμυντική τακτική εκεί πρέπει να αλλάζει. Ο Παναθηναϊκός δεν το έκανε και το πλήρωσε σε τεράστιο βαθμό.
Ακόμα ένα τεράστιο πρόβλημα που διογκώθηκε απέναντι στην Μπαρτσελόνα ήταν η αδυναμία ασφάλισης του αμυντικού ριμπάουντ. Οι Καταλανοί κατέβασαν τα 10 από τα 16 πρώτα ριμπάουντ που διεκδικήθηκαν στην πράσινη ρακέτα, για να ολοκληρώσουν το ματς με 13 επιθετικά ριμπάουντ (όλα μέχρι το 30’) και να σκοράρουν 22 πόντους από αυτά. Παράλληλα οι παίκτες του τριφυλλιού έδωσαν εννιά φορές την μπάλα στα χέρια του αντιπάλου τους. Αποτέλεσμα; 18 πόντοι στον αιφνιδιασμό από μία ομάδα που δεν τρέχει και 21 πόντοι από τα λάθη του Παναθηναϊκού στο σύνολο. Καταλήγουμε λοιπόν στο εξής: 43 πόντοι από επιθετικά ριμπάουντ και ζωντανά λάθη. Πάνω από τους μισούς πόντους της ομάδας του Γκριμάου. Πολύ εύκολα θα μπορούσα να κάνω copy-paste τα κομμάτια από τα προηγούμενα blog που έλεγα ότι αυτοί οι αριθμοί είναι ανεπίτρεπτοι.
Το «νέο» πρόβλημα που εμφάνισε ο Παναθηναϊκός, ήταν ότι παρουσιάστηκε soft. Για πρώτη φορά φέτος είδαμε τους παίκτες του τριφυλλιού και ειδικά τους ψηλούς να παίζουν χωρίς σκληράδα. Λεσόρ, Μήτογλου και Ερνανγκόμεθ άφησαν ελεύθερη διάβαση την πράσινη ρακέτα. Για του λόγου το αληθές η Μπαρτσελόνα σούταρε με 56% στα δίποντα της, με 58 κατοχές να καταλήγουν μέσα από τα 6,75. Τρεις στις τέσσερις επιθέσεις των Ισπανών ήταν είτε δίποντα είτε βολές. Ειδικά από την στιγμή που οι Καταλανοί ήταν τραγικά άστοχοι από μακριά, η άμυνα των πρασίνων αντί να τους κάνει να ασφυκτιούν κοντά στο καλάθι, τους έδινε πολύτιμες ανάσες. Αυτό πρέπει να τονιστεί εκτενώς από τον Εργκίν Αταμάν στους παίκτες του. Ο Παναθηναϊκός δεν είχε εμφανίσει τέτοια θέματα μέχρι τώρα. Αν εμφανίζεται μαλθακός και συνεχίσει να παρουσιάζει αδυναμία στο ριμπάουντ και το pick n’ roll, τότε θα αντιμετωπίζει συνέχεια τέτοιες βραδιές.
Επιθετικά ο Παναθηναϊκός, όταν η Μπαρτσελόνα άρχισε να παίζει επιθετικές αλλαγές «κοκάλωσε». Δεν μπορούσε να χτυπήσει στο ένας εναντίον ενός και δεν υπήρχε αυτός που θα «τραβήξει το κάρο» στην επίθεση. Πράγματα που αναμένουμε να δώσει ο Κέντρικ Ναν, ειδικά από την στιγμή που ο Λούκας Βιλντόζα δεν έχει βρει ίχνος ρυθμού. Επίσης η σταθερά των προηγούμενων τριών αγώνων Ντίνος Μήτογλου, ήταν για πρώτη φορά κακός, ενώ ούτε ο Ματίας Λεσόρ δεν κατάφερε να συνεισφέρει τα συνηθισμένα του, απέναντι στους Βίλι Ερνανγκόμεθ και Γιαν Βέσελι. Έτσι με εξαίρεση τον Τζέριαν Γκραντ που έκανε ένα πολύ μεστό επιθετικό παιχνίδι και τον Μάριους Γκριγκόνις, κανένας άλλος πράσινος δεν μπόρεσε να βοηθήσει ουσιαστικά.
Υπάρχει κάτι όμως που μπορεί να κρατήσει ο Εργκίν Αταμάν και οι παίκτες του; Μόνο την τελική τιμή της διαφοράς. Οι οχτώ πόντοι είναι σίγουρα κολακευτική «ζημιά» για τον Παναθηναϊκό, καθώς δεν αντικατοπτρίζει την εικόνα του ματς μέχρι το 30’. Έτσι σε μια ενδεχόμενη νίκη στο δεύτερο γύρο στο ΟΑΚΑ, οι οχτώ πόντοι μπορούν εύκολα να καλυφθούν. Αρκεί ο οργανισμός του τριφυλλιού να μπορέσει να λύσει τα μέχρι ώρας επανεμφανιζόμενα προβλήματα. Σενάριο αρκετά αισιόδοξο, όμως μπορούμε να εμπιστευτούμε τον Εργκίν Αταμάν και το έργο που έχει παρουσιάσει, αλλά και τη διοικητική διάθεση να διορθωθούν όσα περισσότερα «λάθη» γίνεται.
Κάποιοι μπορεί να σταθούν και στην παρουσία του Όλεκ Μπαλτσερόφσκι. Ναι μεν ο Πολωνός ήταν για πρώτη φορά καλός, όμως αντιμετώπισε τον Νάζι. Τον τρίτο σέντερ την Μπαρτσελόνα δηλαδή. Άρα θα επαναλάβω ακόμα μια φορά τη θέση μου. Ο «Μπάλτσα» είναι ένας πολύ ταλαντούχος παίκτης αλλά σε ομάδα με στόχους, δεν μπορεί να λογίζεται κάτι παραπάνω από τρίτος σέντερ. Αν ισχύει το φημολογούμενο ενδιαφέρον του Παναθηναϊκού για τον Κεμ Μπιρτς, μιλάμε για τον καλύτερο δυνατό παρτενέρ για τον Ματίας Λεσόρ. Με Γκριγκόνις, Χουάντσο, Μαντζούκα, αλλά και σχήματα με τρία γκαρντ η απουσία του Παπαπέτρου μπορεί να «σουλουπωθεί» μερικώς. Με μόνο έναν ελίτ «Ευρωλιγκάτο» σέντερ όμως, δεν βγαίνει η χρονιά.
Επίσης για πρώτη φορά ήταν κακός ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ. Μετά από το εξαιρετικό του παιχνίδι με τον Ολυμπιακό και τον σημαντικότατο ρόλο που είχε στο «διπλό» του ΣΕΦ, εμφάνισε το χειρότερο φετινό του πρόσωπο. Και στις δύο μεριές του παρκέ. Η επίθεση του ήταν και σε άλλες αναμετρήσεις ανύπαρκτη. Το βράδυ της Παρασκευής όμως δεν ήταν συνεπής ούτε στην άμυνα. Αργός, χωρίς διάθεση και ενέργεια, περισσότερο έβλαψε, παρά βοήθησε την ομάδα. Ίσως το homecoming του να τον επηρέασε αρνητικά, όμως η αυτή του η εμφάνιση είναι ανεπίτρεπτο να επαναληφθεί. Ο κόουτς Αταμάν οφείλει να τον επαναφέρει στην τάξη. Πιθανολογώ όμως, όχι με δημοσία κατακραυγή.
Ανέκαθεν ο προπονητής του τριφυλλιού χρησιμοποιεί τις δηλώσεις του για να αφυπνίσει τους παίκτες που δεν έχουν το επιθυμητό επίπεδο απόδοσης. Το έχει κάνει κατ’ εξακολούθηση με τον Βιλντόζα, το έκανε το βράδυ της Παρασκευής με τον Χουάντσο. Φυσικά το έχει κάνει και στο παρελθόν. Σιμόν, Μίσιτς, Λάρκιν μου έρχονται στο μυαλό. Αυτή η τακτική μπορεί να πεισμώσει έναν παίκτη, μπορεί όμως να στον «χάσει». Και αν οι «Γιούγκοι» είναι πιθανότερο να το πάρουν σαν τη σπίθα για να γυρίσουν το διακόπτη, οι Λατίνοι δεν λειτουργούν το ίδιο. Ίσως να ήταν προτιμότερο ο Τούρκος τεχνικός να εκφράσει τα παράπονα του κατ’ ιδίαν στους παίκτες του. Ο Παναθηναϊκός τους έχει ανάγκη και τους δύο. Ειδικά τον Χουάντσο. Ο Ισπανός έχει ένα μοναδικό «skillset» στην Ευρωλίγκα. Δυσκολεύομαι να σκεφτώ παίκτες που μπορούν να καθορίσουν παιχνίδια από την άμυνα τους. Και ο 28χρόνος σίγουρα το κάνει.
Στο 2-4 ο Παναθηναϊκός λοιπόν. Σίγουρα όχι η συγκομιδή που θα ήθελαν οι άνθρωποι του τριφυλλιού. Όμως δεν είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό αυτό το γεγονός. Σίγουρα ένα 4-2 πέραν από πολύ εφικτό, όπως ήρθαν τα πράγματα, θα ήταν και πολύ καλύτερο. Σκεπτόμενοι όμως το πως είναι δομημένη η βαθμολογία, με τις Βίρτους και Βαλένθια στο 5-1 τα πράγματα είναι πιο απλά. Σίγουρα οι δύο αυτές ομάδες δεν θα συνεχίσουν να πηγαίνουν «τρένο». Αν οι πράσινοι εκμεταλλευτούν το «βατό» πρόγραμμα που ακολουθεί, αυτό το κακό ξεκίνημα μπορεί να εξισορροπηθεί. Άλμπα στο Βερολίνο, Ζαλγκίρις, Βίρτους, Βαλένθια στο κλειστό των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων. Και εδώ μπαίνει το πρώτο πρέπει! Οι πράσινοι πρέπει να κάνουν το τέσσερα στα τέσσερα πριν τους υποδεχθεί η Παρτιζάν στην Σταρκ Αρένα στις 30 Νοεμβρίου. Αν ο Παναθηναϊκός θέλει να λογίζεται ως ομάδα που θα πάρει αυτόματα το εισιτήριο για τα Playoffs, οφείλει να «καθαρίσει» τα επόμενα παιχνίδια.
Εμείς θα τα ξαναπούμε μετά το ματς με την Άλμπα Βερολίνου την ερχόμενη εβδομάδα. Εκτός αν μέχρι τότε χούμε κάποιον…. καφέ ή κάποιο γλυκό μετά το γλυκό. Ως τότε να είστε όλοι καλά.
Ακολουθήστε το Pickngreen.gr σε Facebook, Twitter και Instagram!
Σχετικά άρθρα:
