Είπαμε την προηγούμενη εβδομάδα ότι το παιχνίδι με τους Βάσκους είχε χαρακτήρα «must win» για την ομάδα του Εργκίν Αταμάν. Όχι τόσο από βαθμολογική άποψη, αλλά από ψυχολογική. Ένα ενδεχόμενο 1-4 δεν καταδικάζει καμία ομάδα από Οκτώβριο μήνα, μπορεί όμως να αυξήσει κατακόρυφα την πίεση. Και οι παίκτες του Παναθηναϊκού ήδη ζουν υπό τέτοιο καθεστώς. Διαβάζουμε στα social media ότι το μισό ρόστερ δεν κάνει, ότι ο Αταμάν δεν μπορεί και άλλες τέτοιες «ομορφιές».
Μια πίεση που φάνηκε στην αρχή του ματς. Οι πράσινοι δυσκολεύτηκαν αισθητά στο πρώτο ημίχρονο, χωρίς ωστόσο να αμφισβητηθεί ποια θα είναι η τελική έκβαση της αναμέτρησης. Και εδώ πρέπει να βγάλουμε το καπέλο στους παίκτες και τον προπονητή του Παναθηναϊκού. Η Μπασκόνια ήρθε με ελλείψεις στους ψηλούς και το τριφύλλι το χτύπησε ανελέητα αυτό κατ’ εξακολούθηση. Σε τέτοιο βαθμό που έκανε εύκολο το βράδυ όλων μας.
Στην επανάληψη Λεσόρ και Μήτογλου έβαλαν στα «καλάθια» τους Ισπανούς και σιγούρεψαν την πράσινη νίκη. Το ποστ έγινε ο καλύτερος φίλος του τριφυλλιού, που δημιούργησε όλες τις καταστάσεις από εκεί. Ακόμη και οι γκαρντ βρήκαν χώρους με τη δημιουργία από τη ρακέτα προς την περιφέρεια.
Επίσης είδαμε για πρώτη φορά να ψάχνει η επίθεση του Παναθηναϊκού τα mismatches. Σχεδόν εμμονικά επιτρέψτε μου. Ακόμα και όταν το ρολόι κατέβαινε στα τελευταία δευτερόλεπτα. Υπήρχε η επιμονή και η υπομονή να βρεθεί το σουτ που είχε σχεδιαστεί. Πράγμα που προσωπικά το απόλαυσα σε τεράστιο βαθμό. Γιατί είδαμε για πρώτη φορά το τριφύλλι να παίζει μπάσκετ «Αταμάν». Με άξονα το κεντρικό pick n’ roll «σμπαράλιασε» την Μπασκόνια που χτυπούσε στο ψαχνό, στέλνοντας τον Παναθηναϊκό στις βολές και τους καλύτερους παίκτες της στον πάγκο. Και με τη συγκέντρωση στα κόκκινα, μπήκαν σχεδόν όλες οι βολές. Πολύ σημαντικό.
Αμυντικά οι πράσινοι ακολούθησαν την συνταγή του ματς με την Μπάγερν, όσο αφορά το αμυντικό pick n’ roll. Τα αποτελέσματα εξαιρετικά ξανά. Τα μετόπισθεν του Παναθηναϊκού ήταν ασφαλισμένα και ο έλεγχος του ριμπάουντ ήταν ικανοποιητικός. Ναι μεν οι πράσινοι επέτρεψαν δέκα «σκουπίδια» στην Μπασκόνια, όμως οι Βάσκοι είναι πολύ δυνατοί σε αυτό τον τομέα. Ίσως ο μοναδικός τομέας που η ομάδα του Πεναρόγια (για πόσο θα συνεχίσουμε να το λέμε αυτό άραγε;) είναι πραγματικά καλή. Επίσης οι Ισπανοί είχαν πάνω από 70 κατοχές στο χθεσινό παιχνίδι και καταλαβαίνουμε ότι σε υψηλό pace, 10 επιθετικά ριμπάουντ δεν είναι τόσα πολλά. 37 ριμπάουντ διεκδικήθηκαν άλλωστε στο «βαμμένο». Τα 27 κατέληξαν σε πράσινα χέρια. Διόλου άσχημα.
Το τελευταίο που οι παίκτες του Παναθηναϊκού πρέπει να κρατήσουν είναι η καλή δουλειά που έγινε στα λάθη. Ναι μεν υπέπεσαν σε 13, όμως μόνο τα 7 ήταν «ζωντανά». Το λέμε, το ξαναλέμε, το γράφουμε και θα συνεχίσουμε να το γράφουμε: το τριφύλλι είναι από τις χειρότερες ομάδες στο αμυντικό transition. Και πως γιγαντώνεις αυτό το πρόβλημα; Δίνοντας την μπάλα στα χέρια του αντιπάλου. Αυτό που λέμε «ζωντανό» λάθος. Τα έξι είναι αρκετά. Ειδικά όταν είναι οριακά πάνω από τα μισά συνολικά λάθη της ομάδας. Όμως για τέσσερα συναπτά παιχνίδια ο Παναθηναϊκός έκανε πάνω από δέκα. Και τα έριξε στα μισά, με μια ομάδα που πιέζει ασταμάτητα. Εξαιρετικό μαντάτο και σίγουρα πρέπει να το κρατήσουμε.
Υπήρξαν όμως και κάποια πράγματα που προβλημάτισαν. Και αξίζει να σταθούμε σε αυτά. Ο Παναθηναϊκός εμφάνισε ξανά κενά διαστήματα. Λίγα μεν, τα εμφάνισε δε. Σε αυτό το διάστημα έπαιξε κακή άμυνα και άφησε την Μπακόνια να ισοφαρίσει σε 63-63. Έχουμε πει ότι όταν το ματς επιθετικά κολλάει, η άμυνα πρέπει να σφίγγει σαν «τανάλια». Ούτε χθες το είδαμε. Σε αυτά τα σημεία η άμυνα θα σου δώσει την ώθηση να βρεις το ρυθμό σου στην επίθεση και να επανακτήσεις τον έλεγχο.
Το δεύτερο που θέλω να σταθούμε είναι η κατάχρηση της ντρίπλας. Σλούκας, Γκάι και λιγότερο Γκραντ και Βιλντόζα (ελέω του περιορισμένου χρόνου του) χθες έκαναν κατάχρηση της μπάλας. Εκεί κολλούσε η επίθεση, ερχόντουσαν λάθη, κακό αμυντικό transition και χαλάρωση στην αμυντική συγκέντρωση. Βλέπετε πόσο άρρηκτα συνδεδεμένα είναι τα προβλήματα που παρουσιάζουν και καλούνται να διορθώσουν οι παίκτες του Παναθηναϊκού; Και όλα εμφανίζονται μαζί, την ίδια ώρα και απειλούν την συνολική προσπάθεια της ομάδας. Χθες τα είδαμε σε μικρό βαθμό, σίγουρα πολύ μικρότερο συγκριτικά με τα προηγούμενα παιχνίδια. Πρόοδος είναι αυτό. Ψυχραιμία και υπομονή είχαμε πει από την αρχή. Το ξαναλέμε και θα το ξαναπούμε.
Επιτρέψτε μου να σταθώ σε τρεις παίκτες που ήταν εκ των κορυφαίων του Παναθηναϊκού χθες. Θα αρχίσουμε με τον Ματίας Λεσόρ. Όταν ο Γάλλος σέντερ αποκτήθηκε το καλοκαίρι είχα το φόβο ότι δεν θα επαναλάμβανε την σεζόν που έκανε στην Παρτιζάν υπό τις οδηγίες του Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Όμως έχει ξεκινήσει «τρομακτικά». 16 πόντοι με 60% στα δίποντα και 7.5 ριμπάουντ. Ο 28χρόνος είναι η απόλυτη σταθερά στην πράσινη επίθεση και καθιερώνεται στην ελίτ του Ευρωπαϊκού μπάσκετ. Ναι έχει θέματα αντίληψης και κάνει λάθη όταν ντριπλάρει πάνω από μια φορά, άλλα αν συνεχίσει έτσι ας έχει. Τέτοιο επιθετικό αντίκτυπο από «αθλητικό» ψηλό είχαμε να δούμε από έναν τύπο που φορούσε το 8! Δεν τολμώ να πω το όνομα του! Όχι ακόμα! Έχει καρφωθεί στο μυαλό μου όμως με αυτά που βλέπω από το Γάλλο.
Ο δεύτερος που ξεχώρισα είναι ο Κάιλ Γκάι. Ο Αμερικανός είναι ή του ύψους ή του βάθους μέχρι στιγμής. Ας θυμηθούμε όμως ότι είναι η πρώτη του χρονιά στην Euroleague. Η πρώτη του χρονιά σε ομάδα με στόχους, η πρώτη του φορά μακριά από ένα εντελώς χαλαρό και ανέμελο περιβάλλον. Υπάρχει σπουδαία πρώτη ύλη, χρειάζεται πίστωση χρόνου όμως. Στον Παναθηναϊκό έχουν αργήσει να προσαρμοστούν αθλητές που είχαν διαγράψει τεράστια πορεία στην Euroleague. Ο Ντρου Νίκολας, ένας από τους πιο σεσημασμένος σουτέρ στην ιστορία του Ευρωπαϊκού μπάσκετ, στο πρώτο του τετράμηνο στα πράσινα δεν έβαζε ούτε απόδειξη σε κάδο ανακύκλωσης. Ο Γκάι δεν θα γίνει ΠΟΤΕ Νίκολας! Όμως ας πάρει την ευκαιρία του.
Για το τέλος άφησα, επίτηδες, τον Ντίνο Μήτογλου. Ο Θεσσαλονικιός είναι πραγματικά άξιος συγχαρητηρίων. Όσο ήταν μακριά από τα παρκέ, έριξε τόνους ιδρώτα. Και δεν είναι κλισέ. Φαίνεται! Σουτάρει καλύτερα, βάζει την μπάλα στο παρκέ, «βλέπει» την πάσα! Καλύτερος σε όλα και μπράβο του! Στο δικό μου μυαλό είναι βάση απόδοσης ο καλύτερος Έλληνας στην Euroleague αυτή την στιγμή! Με διαφορά! Ο 26χρόνος με κάνει να τρίβω τα χέρια μου από ικανοποίηση, σκεπτόμενος ότι ο Παναθηναϊκός έχει στα χέρια του ένα ελληνικό δίδυμο στη θέση 4 με τεράστιες περγαμηνές για το μέλλον!
Στον αντίποδα τρεις παίκτες με κάνουν να ανησυχώ. Εν αρχή ο Λούκας Βιλντόζα. Ο Αργεντίνος βρίσκεται σε πάρα πολύ κακό φεγγάρι από την αρχή της χρονιάς. Σίγουρα ο τραυματισμός του τον κράτησε πίσω, όμως φαίνεται εντελώς κομπλαρισμένος! Το καλοκαίρι ήμουν από τους πολλούς που πίστευαν ότι στα χέρια του Αταμάν ο Βιλντόζα θα φτάσει το ταβάνι του και θα γίνει παίκτης All-Euroleague! Αντ’ αυτού δυσκολεύεται σε όλα, με αποτέλεσμα να κάνει κακό στην ομάδα. Δείχνει σαν το μυαλό του να «τρέχει» πιο γρήγορα από τα πόδια του, οδηγώντας τον σε βεβιασμένες αποφάσεις, παιδικά λάθη και γενικότερα σε κακές επιλογές σε άμυνα και επίθεση. Ο Λατίνος οφείλει να βρει τον εαυτό του γρήγορα! Δεν είναι τυχαίο το τριετές συμβόλαιο του. Ο Παναθηναϊκός στηρίζει πάρα πολλά πάνω του και του το έδειξε έμπρακτα.
Συνεχίζουμε με τον Χουάντσο Ερνανγκόμεθ. Ο Ισπανός είναι αμυντικός «τιραμόλας». Είναι ο άνθρωπος που μαζί με τον Γκραντ, τον Μήτογλου και τον άτυχο Παπαπέτρου είναι οι βράχοι της πράσινης άμυνας. Επιθετικά όμως υπάρχει πρόβλημα. Άστοχος, άτολμος και άνευρος, ενώ είχε ξεκινήσει πολύ καλά. Από τη Φενέρ και μετά ο Ισπανός έχει σουτάρει 1 στα 12 σουτ και έχει βάλει 4 πόντους σε τρία παιχνίδια. Κάτι φαίνεται να μην κολλάει και ο ίδιος μοιάζει έξω από τα νερά του. Το πρόβλημα έγκειται όμως στο ότι είναι «ετερόφωτος». Δεν φτιάχνει ο ίδιος τις προϋποθέσεις για να είναι χρήσιμος επιθετικά, όπως κάνει στην άμυνα και το ριμπάουντ. Πρέπει οι συμπαίκτες του να τον βρουν στα σημεία που είναι άνετος να εκτελέσει και να τον «ενεργοποιήσουν». Ο Χουάντσο είναι από τις μεγαλύτερες καλοκαιρινές επενδύσεις του Παναθηναϊκού και τόσο ο Εργκίν Αταμάν, όσο και οι περιφερειακοί της ομάδας, καλούνται να τον βάλουν στην εξίσωση. Οπωσδήποτε!
Μιας και έγινε αναφορά στον Τούρκο τεχνικό, θέλω να θυμηθούμε κάτι που είπε ο προπονητής των πρασίνων στην συνέντευξη τύπου, σχετικά με τις επικείμενες προσθήκες. Ένα τριάρι, εξαιτίας του τραυματισμού του Ιωάννη Παπαπέτρου και ένα κόμπο γκαρντ. Από την αρχή της χρονιάς έγραφα ότι δεν πρέπει να γίνουν μεταγραφές ως τον Γενάρη. Ο τραυματισμός του Έλληνα διεθνή όμως έκανε επιτακτική μια προσθήκη στη θέση «τρία». Αν μπορεί να παίξει και στο απέναντι φτερό ακόμα καλύτερα. Όμως την ανάγκη για προσθήκη ενός ακόμα γκαρντ δεν την βλέπω. Γκραντ και Γκριγκόνις έχουν ξεκινήσει καλύτερα από όσο φανταζόμασταν, ο Κώστας Σλούκας βρίσκει ρυθμό και οι Γκάι, Βιλντόζα πρέπει να στηριχθούν. Ακόμα κι ο Καλαϊτζάκης έχει βρει ρόλο. Ένας ακόμα παίκτης περιπλέκει τα πράγματα. Ειδικά από την στιγμή που φαίνεται πρόβλημα στη θέση 5! Ο Όλεκ Μπαλτσερόφσκι είναι πολύ ταλαντούχος. Έχει ωραίες κινήσεις χαμηλά, πασάρει καλά απ’ το short roll και το χαμηλό ποστ, βυθίζεται σωστά μετά τα σκριν και απειλεί από μακριά. Παίκτης Αταμάν με κεφαλαία γράμματα. Όμως ο Πολωνός δείχνει ανέτοιμος για αυτό το επίπεδο. Κάθε του παρουσία στα παρκέ της Euroleague συνδυάζεται με κακό διάστημα του Παναθηναϊκού. Χωρίς υπερβολή! Το τριφύλλι «σβήνει» με τον Μπαλτσερόφσκι στο παρκέ. Πάσες στην κερκίδα, πολύ αργές αποφάσεις στην επίθεση (από ποια τοποθέτηση να έχει, μέχρι και σε προσπάθειες του αναλογούν), εύκολα φάουλ και «τρύπα» στην άμυνα! Για να μην παρεξηγηθώ τον Πολωνό τον πιστεύω πάρα πολύ! Έχει την προοπτική να γίνει εξαιρετικός. Όμως αυτή την στιγμή φαίνεται ότι δεν μπορεί να είναι παραπάνω από τρίτος στο ροτέισον των σέντερ. Και ο Κώστας Αντετοκούνμπο σίγουρα δεν μπορεί να είναι δεύτερος.
Με αυτά καταγεγραμμένα, ίσως πρέπει να υπάρξει η συζήτηση ενίσχυσης στη θέση «5». Ειδικά από την στιγμή που ο Κεμ Μπιρτς είναι ελεύερος. Ειδικότερα από την στιγμή που η Παρτιζάν και ορισμένοι ακόμα διεκδικητές των Playoffs, ψάχνουν για αθλητικό ψηλό. Και ακόμη ειδικότερα από την στιγμή που είναι ανέφικτο ο Ματίας Λεσόρ να συνεχίζει να παίζει μέχρι τον Ιούνιο 30 λεπτά σε αυτούς τους ρυθμούς.
Η εβδομάδα που έρχεται μόνο ως «φωτιά» μπορεί να χαρακτηριστεί. Φάληρο τη Δευτέρα, Βαρκελώνη την Παρασκευή, σε δύο παιχνίδια που όλα είναι ανοιχτά. Με δύο ομάδες που την δεδομένη στιγμή μοιάζουν να είναι πιο έτοιμες από τον Παναθηναϊκό. Ειδικά η Μπαρτσελόνα διάγει τρομερή φόρμα. Ενδεχομένως η ομάδα του Εργκίν Αταμάν να ηττηθεί και στα δύο παιχνίδια. Αν δείξει τις βάσεις που έθεσε στο ματς με την Μπασκόνια και συνεχίσει να παρουσιάζεται βελτιωμένη, το αποτέλεσμα από αυτά τα δύο ματς μικρή σημασία έχουν. Καλή εμφάνιση και καλύτερη εικόνα. Αυτό είναι το ζητούμενο. Τα πραγματικά σπουδαία κρίνονται την Άνοιξη…
Ακολουθήστε το Pickngreen.gr σε Facebook, Twitter και Instagram!
