Μετά από δύο εβδομάδες με τρία παιχνίδια στην Euroleague,ο Πρωταθλητής Ευρώπης Παναθηναϊκός, βρίσκεται για πρώτη φορά εκτός θέσεων πλεονεκτήματος έδρας. Από το βράδυ της Παρασκευής το τριφύλλι βρίσκεται στην 5η θέση με ρεκόρ 7-4. Αν η κανονική περίοδος τελείωνε στις 22 Νοεμβρίου, η ομάδα του Εργκίν Αταμάν θα διεκδικούσε την παρουσία της στο Final-4 απέναντι στην εντυπωσιακή Παρί, με μειονέκτημα έδρας. Όμως αυτό δεν συμβαίνει και έτσι οι πράσινοι έχουν μπροστά τους 23 ακόμα παιχνίδια, για να λύσουν τα προβλήματα τους και να ανέλθουν στην κατάταξη, όπως αρμόζει στην ποιότητα και την ικανότητα, τόσο του ρόστερ, όσο και του τεχνικού επιτελείου.
Σήμερα δεν θα σταθούμε στοχευμένα στους αγώνες με την Μακάμπι, τη Βίρτους και τη Ζάλγκιρις. Θα εντοπίσουμε τα πράγματα που δεν κάνει καλά ο Παναθηναϊκός από την αρχή της σεζόν και σε τι αυτά οφείλονται. Στοιχεία που οι πράσινοι καλούνται να λύσουν άμεσα και να εμφανιστούν βελτιωμένοι, θυμίζοντας την ομάδα που σάρωσε σε Ελλάδα και Ευρώπη.
Τα νωθρά ξεκινήματα και η «υπεροπτική» νοοτροπία
Με εξαίρεση τις αναμετρήσεις απέναντι σε Μπάγερν, Φενέρ και Βίρτους, ο Παναθηναϊκός έχει μπει σε όλους τους υπόλοιπους αγώνες εντελώς «χαλαρός». Χωρίς αμυντική προσήλωση, με τακτική ανισσόροπα και παντελή απουσία έντασης. Αν κάτι έκανε τους πράσινους να ξεχωρίζουν, ήταν ότι «έπιαναν» τον αντίπαλο από τον λαιμό και τον έπνιγαν. Φέτος, η ομάδα του Εργκίν Αταμάν χαραμίζει πολλά αγωνιστικά λεπτά, που σε συγκεκριμένους αγώνες διαρκούν ολόκληρο το πρώτο ημίχρονο. Αυτό συνέβη απέναντι στη Ζάλγκιρις, τον Ολυμπιακό και την Ρεάλ. Χωρίς αμφιβολία, οι ομάδες που μπορούν να ματσάρουν την ποιότητα του Επτάστερου είναι ελάχιστες. Όταν όμως επιτρέπεις σε ομάδες με λιγότερο ταλέντο να κάνουν το παιχνίδι τους και να πιστέψουν ότι μπορούν να κερδίσουν, πυροβολείς τον εαυτό σου στο πόδι. Απόδειξη των παραπάνω το ματς με την Μακάμπι, όπου ο Παναθηναϊκός ίδρωσε παραπάνω απ΄ ότι χρειαζόταν με έναν κατώτερο ποιοτικά αντίπαλο.
Απλά θυμηθείτε τα λόγια των Σπλίτερ και Τρινκιέρι μετά τις νίκες των ομάδων τους. Κερδίσαμε τον Πρωταθλητής Ευρώπης, είπαν αμφότεροι κορδωμένοι από το σπουδαίο επίτευγμα. Ο Παναθηναϊκός φέτος, μετά τον περσινό θρίαμβο, έχει έναν τεράστιο στόχο στην πλάτη του. Αντί όμως το τριφύλλι να μπαίνει στο εκάστοτε γήπεδο με εξίσου υψηλό κίνητρο, παρουσιάζεται υπερόπτης. Όταν θέλουμε παίζουμε και σας κερδίζουμε, μοιάζουν να λένε οι πράσινοι. Και πράγματι (πλην της Παρί), ο Επτάστερος διεκδίκησε με αξιώσεις την νίκη. Όταν όμως κυνηγάς όλο το παιχνίδι και γυρίζεις στη διεκδίκηση του, υπάρχει πιθανότητα να μην έχεις τις δυνάμεις να κλείσεις όπως πρέπει. Αυτό συνέβη τόσο στο ντέρμπι, όσο και στο Κάουνας, όταν το πρόσκαιρο πράσινο προβάδισμα δεν μετουσιώθηκε σε νίκη.
Στην συνέχεια, ο Εργκίν Αταμάν καλείται να αλλάξει το πρόβλημα νοοτροπίας. Το να ξέρεις ότι είσαι καλύτερος από τον αντίπαλο, όταν δεν το εμφανίζεις στο παρκέ με συνέπεια, οδηγεί σε προβλήματα. Ο Παναθηναϊκός έχει ηττηθεί από δύο θεωρητικά χειρότερες ομάδες, επειδή τους έχει επιτρέψει να κάνουν το παιχνίδι τους και να αισθανθούν άνετα. Όταν παίζεις με την φωτιά συνέχεια, κάποια στιγμή θα καείς. Και ο Πρωταθλητής Ευρώπης έχει ήδη καεί 4 φορές.
Το προβλέψιμο blitz οδηγεί στο πρόβλημα των ριμπάουντ
Το μεγάλο πρόβλημα που παρουσιάζει ο Παναθηναϊκός φέτος είναι η διασφάλιση του αμυντικού ριμπάουντ. Οι πράσινοι επιτρέπουν 10,6 επιθετικά ριμπάουντ ανά αγώνα. Ναι μεν είναι η δεύτερη καλύτερη ομάδα στο αμυντικό γυαλί με 25.3 ανά αγώνα (πρώτη η Φενέρ με 25.4), όμως οι σχεδόν 11 επιπλέον κατοχές του αντιπάλου αποτελούν θέμα προς επίλυση. Για να φτάσει όμως το τεχνικό επιτελείο στην λύση, πρέπει πρώτα να δούμε από που προκύπτει αυτό το πρόβλημα. Το τριφύλλι επιλέγει να στέλνει παγίδα σχεδόν σε κάθε pick n’ roll του αντιπάλου. Το hedge out που κάνει κατά κύριο λόγο, μπορεί να βραχυκυκλώσει τον αντίπαλο χειριστή, οδηγώντας σε κλεψίματα και λάθη. Αν όμως το γκαρντ και ο ψηλός δεν κάνουν γρήγορα την επιθετική πίεση (blitz), η άμυνα μπορεί να εκτεθεί. Μια πάσα στην κορυφή της ρακέτας, οδηγεί είτε σε επίθεση close-out ή σε ελεύθερο σουτ.
Μπορούμε εύκολα να θυμηθούμε φορές που η παραπάνω συνθήκη έχει συμβεί. Όταν λοιπόν δύο παίκτες της άμυνας απασχολούν έναν της επίθεσης προκύπτει ανισσόροπα. Ειδικότερα, όταν στην παγίδα βγαίνουν οι Γκραντ και Λεσόρ, παίκτες ικανοί στο ριμπάουντ, οι τρεις που μένουν στη διεκδίκηση, έχουν να αντιμετωπίσουν τέσσερις. Δύσκολη συνθήκη, η οποία γίνεται άλυτο πρόβλημα όταν χρησιμοποιούνται εκτεταμένα τα σχήματα με τρία γκαρντ. Σε αυτή την περίπτωση μένουν για το αμυντικό ριμπάουντ δύο γκαρντ με το τεσσάρι, έχοντας να αντιμετωπίσουν ένα γκαρντ, δύο φόργουορντ και το αντίπαλο σέντερ. Αυτό κάνει το αμυντικό ριμπάουντ δύσκολη υπόθεση, ειδικά απέναντι σε ομάδες που έχουν ταλέντο στο επιθετικό «γυαλί».
Για τέλος, άφησα ακόμα ένα «πρόβλημα». Τα hedge out των πρασίνων φέτος δεν είναι το ίδιο αποτελεσματικά. Το τακτικό επίπεδο της Euroleague είναι τόσο υψηλό που οι αντίπαλοι επιλέγουν να στήσουν το pick μακριά από τον Γκραντ. Έτσι βρίσκονται να πιέζουν ο Κώστας Σλούκας ή ο Λορέντζο Μπράουν, παίκτες που δεν διακρίνονται σε αυτό το αμυντικό πλάνο. Ειδικά όταν βρίσκεται ο Γιούρτσεβεν στο παρκέ, ο Παναθηναϊκός πρέπει να επιλέγει διαφορετικές αντιμετωπίσεις. Στο διάστημα της επιστροφής στο Κάουνας, είδαμε τον Τούρκο ψηλό να παίζει ψηλό drop, αντιμετώπιση που του ταιριάζει μιας και έχουμε τονίσει πολλές φορές ότι δεν είναι καλός στο hedge out. Αυτό θα πρέπει να το δούμε σε εκτεταμένα διαστήματα της παρουσίας του, ειδικά όταν θα παίζει μαζί με τον Κώστα Σλούκα.
Να ασχοληθεί μόνο με όσα ελέγχει
Μοναδικό ουσιαστικό σχόλιο για την ήττα από την Ζάλγκιρις είναι το εξής. Το ότι ο Παναθηναϊκός έχει ένα πολύ βαθύ ρόστερ, δεν σημαίνει και ότι το ροτέισον πρέπει να είναι όμοια καταμερισμένο. Ο Ιωάννης Παπαπέτρου πήρε το ρόλο του Τσέντι όσμαν ενώ ήταν αρνητικός. Ο κόουτς Σερέλης θα μπορούσε να εμπιστευτεί παραπάνω τον Λορέντζο Μπράουν, που ήταν πολύ καλός. Όπως θα έπρεπε να κλείσει με τον Ομέρ Γιούρτσεβεν αντί του Ματίας Λεσόρ που ήταν εκτός πνεύματος αγώνα. Είμαι σίγουρος ότι ο Εργκίν Αταμάν θα το δοκίμαζε, με τον Έλληνα τεχνικό να δείχνει ότι το φοβήθηκε.
Ο Παναθηναϊκός στη συνέχεια θα πρέπει να κοιτάξει τον εαυτό του στο καθρέφτη και να διορθώσει όσα δεν κάνει καλά. Χωρίς δικαιολογίες, χωρίς ωραιοποίηση της κατάστασης. Και φυσικά χωρίς να ασχοληθεί με όσα δεν μπορεί να ελέγξει. Δεν μπορεί να περιμένει ο Εργκίν Αταμάν να αρχίσει η λίγκα να δείχνει στον Κέντρικ Ναν τον σεβασμό που του αρμόζει. Θα πρέπει ο ίδιος ο Αμερικανός να μην τσιμπάει στο εκάστοτε flopping του Γκιεντράιτις και του κάθε Γκριεντράιτις. Θα πρέπει να μην γίνεται επιζήμιος με αχρείαστα φάουλ και τεχνικές ποινές. Ο Επτάστερος οφείλει να διορθώσει όσα κάνει ο ίδιος. Έτσι έφτασε στην κορυφή και μόνο έτσι θα μπορέσει να το επαναλάβει.
Την Παρασκευή που μας έρχεται το τριφύλλι φιλοξενεί την Μονακό. Μετά από μία εβδομάδα ξεκούρασης οι πράσινοι θα πρέπει να εμφανιστούν εμφανώς καλύτεροι. Άλλωστε το ΟΑΚΑ θα είναι ακόμα μια φορά κατάμεστο και πρέπει να προστατευτεί η έδρα πάση θυσία. Ο Παναθηναϊκός καλό θα ήταν να βελτιώσει το περσινό εντός έδρας 14-3 και η νίκη είναι μονόδρομος.
Ακολουθήστε το Pickngreen.gr σε Facebook, Twitter και Instagram!
Σχετικά άρθρα:
