Μετά από αρκετό καιρό συναντιόμαστε ξανά στο γνωστό μας λημέρι. Επί σκοπού δεν υπήρξαν κείμενα για κάθε έναν από τους τέσσερις πρώτους αγώνες της σεζόν Χρειαζόμασταν ένα μεγαλύτερο δείγμα, για να μπορέσουμε να «ψαρέψουμε» πράγματα για συζήτηση. Και αν οι πρώτες δύο εβδομάδες κύλησαν «αναίμακτα», δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για την πρώτη διπλή αγωνιστική της χρονιάς. Το να χάσεις στην Μαδρίτη με τέσσερις πόντους δεν είναι πρόβλημα. Ειδικά με το δεύτερο γύρο στο ΟΑΚΑ. Η εμφάνιση όμως, σε συνδυασμό με την εκτός προγράμματος ήττα από την «πρωτάρα» Παρί, ανοίγουν μέτωπα συζήτησης. Σε αντίθεση με την χαρά των γνωστών, άγνωστων, που προσπαθούν να βρουν και να «φουσκώσουν» θέματα, θα αναλύσουμε τι δεν λειτουργεί μέχρι στιγμής. Χωρίς μηδενισμούς και υπερβολές, μιας και η κριτική είναι καλή φίλη της βελτίωσης.
Κακή ισορροπία στην άμυνα, πρόβλημα ξανά το ριμπάουντ
Ένας από τους βασικότερους πυλώνες της περσινής επιτυχίας, αν όχι ο βασικότερος, ήταν η άμυνα. Και ενώ δεν έχει αλλάξει η προσέγγιση, έχει αλλάξει η ένταση. Ο Παναθηναϊκός δεν πιέζει με την ίδια «δίψα», δεν προσπαθεί να καταπιεί τον αντίπαλο σε κάθε κατοχή. Την ίδια ώρα βλέπουμε πολύ περισσότερες βοήθειες, από την αδύναμη πλευρά. Όμως και σε αυτή την περίπτωση οι περιστροφές είναι πολύ αργές και στο όριο της χαλαρότητας, με αποτέλεσμα με μια πάσα ο αντίπαλος να βγάζει ελεύθερο σουτ. Και η Ρεάλ και η Παρί εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο αυτές τις συνθήκες, βάζοντας πολύ σημαντικά σουτ. Μάλιστα η βαρύτητα τους είναι πολύ μεγαλύτερη όταν κυνηγάς διαφορές, πλησιάζεις και σε καίρια σημεία δέχεσαι τέτοια σουτ.
Στην παραπάνω τάση του Παναθηναϊκού να δίνει πολύ εύκολα βοήθειες, αίρεται και το δεύτερο πρόβλημα της πράσινης άμυνας. Όπως και πέρσι, έτσι και φέτος το τριφύλλι επιτρέπει πάρα πολλά επιθετικά ριμπάουντ. 12.5 «σκουπίδια» δίνουν οι πράσινοι στους αντιπάλους τους κατά μέσο όρο, τρίτη χειρότερη επίδοση στην Euroleague. Με αυστηρά μπασκετικά κριτήρια αυτό έχει λογική. Όταν ο ψηλός επιτίθεται σ τον χειριστή, σε pick n’ roll κατοχές (το γνωστό hedge out), δημιουργείται ανισορροπία. Απασχολώντας δύο αμυντικούς στο pick, αν τρέξει να δώσει βοήθεια τρίτος παίκτης σε κάποιον σουτέρ, στην ρακέτα μένουν δύο παίκτες για την διεκδίκηση ριμπάουντ από καλή θέση. Λογικό και επόμενο να χάνονται λοιπόν. Όμως οι Πρωταθλητές Ευρώπης παρουσιάζονται μέχρι ώρας νωθροί στο recover. Μια καλή άμυνα τελειώνει στο ριμπάουντ και εκεί ο Παναθηναϊκός καλείται να παρουσιαστεί καλύτερος.
Όπως επίσης καλύτερη διαχείριση πρέπει να γίνει στο πως αμύνεται ο Ομέρ Γιούρτσεβεν στις pick n’ roll κατοχές των αντιπάλων. Μέχρι ώρας ο Τούρκος ψηλός καλείται να παίξει hedge out, ή ακόμα και αλλαγή. Όπως είχαμε γράψει στην παρουσίαση του όμως, ο 26χρόνος σέντερ δεν έχει αυτή την ικανότητα. Η καλύτερη συνθήκη που μπορεί να εξυπηρετήσει είναι η drop άμυνα. Όμως όσο χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με τον Κώστα Σλούκα, αναγκάζεται να παίζει αλλαγές, μιας και ούτε ο αρχηγός είναι καλός αμυντικός στο pick n’ roll. Με αυτό τον τρόπο η άμυνα καταρρέει μετά το πρώτο σκριν και καλούνται οι υπόλοιποι τρεις να αμυνθούν εναντίον πέντε. Αυτή η αδυναμία του Γιούρτσεβεν εκτέθηκε με τη Ρεάλ και την Παρί, με τους αριθμούς να είναι αμείλικτοι. -50 πόντους ανά 100 κατοχές γράφει το δίδυμο Σλούκα – Γιούρτσεβεν σε σχέση με τους αντιπάλους. Σίγουρα μια δύσκολη συνθήκη, για την πράσινη άμυνα που ακόμα ψάχνεται.
Ρόλοι προς αναζήτηση, να στηριχτεί στους «έτοιμους»
Περνώντας στο δεύτερο στοιχείο του σημερινού blog, να ξεκαθαρίσουμε το εξής. Πλούσιο ποιοτικά και ποσοτικά ρόστερ, δεν σημαίνει και ροτέισον με το μαχαίρι. Τι εννοώ με αυτό; Σε συνέχεια των παραπάνω, θεωρώ ότι μέχρι η πράσινη άμυνα να φτάσει και πάλι τα περσινά στάνταρ, χρειάζεται ο Τζέριαν Γκραντ να μένει παραπάνω στο παρκέ. Μαζί με τον Χουάντσο Ερνανγκόμεθ, αποτελούν τους καλύτερους αμυντικούς του ρόστερ, τόσο τακτικά, όσο και σαν ικανότητα. Δεδομένα ανεβάζουν το επίπεδο στην πίσω μεριά του παρκέ, ενώ η ραγδαία άνοδος του Ισπανού ξεκαθαρίζει τα πράγματα στη θέση «4». Την ίδια ώρα, ειδικά μετά την εμφάνιση του στη Μαδρίτη, θεωρώ πως δεδομένα θα πρέπει να παίζει περισσότερο ο Τσέντι Όσμαν. Ο Τούρκος σμολ φόργουορντ αν και δεν έχει προσαρμοστεί πλήρως, έδειξε πως η ποιότητα του πρέπει να αξιοποιηθεί περισσότερο. Ίσως να πρέπει να τον δούμε και στο ρόστερ της Basket League, για να βρει ευκολότερα ρυθμό.
Στην ίδια μοίρα και ο Λορέντζο Μπράουν. Ο Ισπανός νατουραλιζέ είναι από τα καλύτερα point guards στην Ευρώπη. Ειδικά με το αργό ξεκίνημα του Κώστα Σλούκα, το πάντρεμα του με τον Ομέρ Γιούρτσεβεν κρίνεται μάλλον αναγκαίο. Όπως αναγκαίο είναι να μειωθεί ο χρόνος του Ντίνου Μήτογλου. Ο 28χρόνος διεθνής διάγει και αυτός περίοδο ντεφορμαρίσματος και στην Euroleague η ανετοιμότητα τιμωρείται. Το Ελληνικό πρωτάθλημα ενδείκνυται για να βρει ρυθμό, με τους Χουάντσο και Παπαπέτρου να πρέπει να βρεθούν πιο μπροστά στο ροτέισον της Euroleague. Συμπερασματικά, ο Επτάστερος μέχρι να βρεθούν όλοι στο επιθυμητό επίπεδο ετοιμότητας, θα πρέπει να πορευτεί με αυτούς που μπορούν φέρουν άμεσα αποτελέσματα. Αυτή είναι άλλωστε η «πολυτέλεια» του φετινού ρόστερ. Όσο ο Κώστας Σλούκας ψάχνει τα πατήματτα του, υπάρχει ο Μπράουν. Όσο ο Μήτογλου δεν είναι στην καλύτερη κατάσταση, μπορούν μοιραστούν τα λεπτά στο 4 οι Χουάντσο και Παπαπέτρου.
Αναμενόμενο το αργό ξεκίνημα, θα πρέπει να «ρεφάρει» την ήττα στο Μπερσί
Μιας και αναφερθήκαμε στον Κώστα Σλούκα, όλοι γνωρίζουμε πως ο αρχηγός ξεκινάει ανέκαθεν αργά τις σεζόν. Το φετινό του ξεκίνημα όμως είναι από τα χειρότερα του. Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται τον φύση και θέση ηγέτη του, όχι να βρεθεί σε ρυθμό Μαΐου στις 20 Οκτωβρίου, αλλά να δώσει μια ακόμη σταθερά στο παιχνίδι της ομάδας του Εργκίν Αταμάν. Μέχρι ώρας οι Κέντρικ Ναν και Ματίας Λεσόρ έχουν μπει με σπασμένα τα φρένα, με τον Χουάντσο να είναι η τρίτη επιθετική σταθερά. Όμως έχω την εντύπωση ότι ο Σλούκας χρειάζεται να γίνει πιο επιθετικός στο παιχνίδι του. Αγνοεί ελεύθερα σουτ, ψάχνοντας υπερβολικά την πάσα. Είναι αναγκαίο όμως να αρχίσουν οι αντίπαλες άμυνες να τον «νιώθουν», μιας και έχει την μοναδική ικανότητα να παρασύρει άπαντες στο να γίνονται καλύτεροι.
Και αν τα αργά ξεκινήματα του Κώστα Σλούκα είναι συνηθισμένα, το να ξεκινάνε «μουδιασμένες» οι ομάδες του Εργκίν Αταμάν, αποτελεί σταθερά. Πέρσι το τριφύλλι βρέθηκε στο 1-3, ενώ η Εφές ξεκινούσε τις σεζόν ακόμα πιο νωθρά. Όπως προαναφέραμε, η ήττα στην Μαδρίτη είναι εντός «προγράμματος». Όμως η ήττα από την Παρί δεν ήταν. Και το Τριφύλλι για να την «σβήσει», θα πρέπει να κάνει ένα «απρόσμενο» διπλό. Όσο πιο γρήγορα αυτό συμβεί, τόσο το καλύτερο. Η επόμενη αγωνιστική φέρνει τον Πρωταθλητή Ευρώπης στην έδρα της Φενέρ. Σε μια από τις δυσκολότερες έδρες της Ευρώπης, το πρώτο πράσινο μέλημα είναι το καλύτερο πρόσωπο. Η Κωνσταντινούπολη θα είναι και φέτος αφιλόξενη για τις αντιπάλους της Φενέρ. Ο Παναθηναϊκός καλείται να παρουσιαστεί βελτιωμένος. Το 2-3 δεν θα αποτελεί κάποιο πρόβλημα, μια νίκη μέσα στην Φενέρ όμως, θα σβήσει την ήττα στο Παρίσι.
Το πρόγραμμα που έρχεται είναι δύσκολο Φενέρμπαχτσε εκτός, Βιλερμπάν στο ΟΑΚΑ, Ερυθρός Αστέρας στο Βελιγράδι, για να φτάσουμε το αιώνιο ντέρμπι της 7ης αγωνιστικής. Χωρίς να ξεχνάμε το ντέρμπι πρωταθλήματος στο ΣΕΦ την επόμενη αγωνιστική. Ο Παναθηναϊκός καλείται να ανασυνταχθεί και να δώσει τις απαντήσεις του εντός παρκέ. Και να είστε σίγουροι πως θα το κάνει.
Όμως δεν πρέπει να προτρέχουμε. Ένα παιχνίδι την φορά, μιας και στην φετινή Euroleague, κάθε αγώνας μετράει. Ανανεώνουμε το ραντεβού μας λοιπόν στο πέρας της επόμενης αγωνιστικής, για να σχολιάσουμε όσα συμβούν στον αγώνα με την Φενερμπαχτσέ.
Ακολουθήστε το Pickngreen.gr σε Facebook, Twitter και Instagram
Άρθρα που ίσως σας ενδιαφέρουν:
