Πολύ εύκολα το σημερινό blog θα μπορούσε να ξεκινάει με το γνωστό “Oh shit here we go again” και να κάνω μια επικόλληση όσα έχουν γραφτεί από αυτό εδώ το ιντερνετικό μετερίζι, στις δέκα εβδομάδες που «τρέχει» η φετινή Euroleague. Σε δεκατρείς αγωνιστικές το τριφύλλι βρίσκεται στο 6-7, μέσα σε «τσούρμο» εννιά ομάδων που βρίσκονται σε μία νίκη απόσταση. Συγκομιδή που δεν μπορώ να καταλήξω αν αντικατοπτρίζει την εικόνα των πρασίνων στο παρκέ ή όχι. Μετά από ένα πολύ μέτριο ξεκίνημα, ακολούθησαν τρεις βδομάδες εξαιρετικού μπάσκετ, για να έρθουν τρεις σερί κακές εμφανίσεις. Εμφανίσεις που έφεραν τρεις ήττες, με τις δύο εξ αυτών να έχουν πρωτίστως βαθμολογικό αντίκτυπο. Βλέπετε και η Παρτιζάν και η Εφές κυνηγάνε τον ίδιο στόχο με τους πράσινους: την παρουσία τους στα Playoffs.
Για το ματς με τους Σέρβους τα είπαμε την περασμένη Κυριακή. Πάμε εν τάχει να δούμε τι έγινε αυτή την εβδομάδα. Αρχικά στην Κωνσταντινούπολη ο Παναθηναϊκός επέτρεψε 19 επιθετικά ριμπάουντ και έδωσε οχτώ φορές την μπάλα στην Εφές με προϋποθέσεις αιφνιδιασμού. Αποτέλεσμα 11 πόντοι από κάθε προαναφερθείσα συνθήκη. 22 στο σύνολο σε ματς που κρίθηκε στους 71 πόντους. Έτσι «διπλό» δεν έρχεται. Για να έρθει η Παρασκευή στο κατάμεστο ΟΑΚΑ. Σε ένα πρώτο ημίχρονο που το τριφύλλι καμουφλάρισε εξαιρετικά τις αδυναμίες του, κόντραρε στα ίσα την πρωταθλήτρια Ευρώπης. 3 κλεψίματα η Ρεάλ, 5 ο Παναθηναϊκός. 2 επιθετικά ριμπάουντ οι Ισπανοί, 6 οι πράσινοι. Λες και οι παίκτες του Αταμάν και ο ίδιος ο Τούρκος τεχνικός αποφάσισαν να είναι συγκεντρωμένοι σε κάθε λεπτομέρεια. Για να έρθει η τρίτη περίοδος και η καθίζηση. Σε 06:19 οι Μαδριλένοι έτρεξαν ένα επιμέρους 20-1 και το 51-48 έγινε 52-70. Και εκεί κρίθηκαν όλα.
Το εκνευριστικό δεν είναι οι ήττες καθαυτές, αλλά ο τρόπος που έρχονται. Κάθε μία έχει στον πυρήνα της ένα κοινό παρανομαστή. Επιθετικά ριμπάουντ του αντιπάλου, λάθη που προσφέρουν ανοιχτό γήπεδο και κάποιο νεκρό διάστημα. Άλλοτε βλέπουμε ένα από αυτά (όπως την Πέμπτη), άλλες φορές βλέπουμε κάποιο συνδυασμό ή σε περιπτώσεις και τις τρεις αδυναμίες που αναφέρουμε από τις 5 Οκτώβρη. Σε αυτά προσθέστε και την υπέρμετρη πίεση που υπάρχει στις τάξεις του Παναθηναϊκού. Μια πίεση που υπάρχει από την κούραση του κόσμου από τα αποτελέσματα της τελευταίας τριετίας, τις σπουδαίες μεταγραφές του καλοκαιριού και την προσέγγιση των «εγκεφάλων» της ομάδας.
Ο κόουτς Αταμάν όταν ρωτήθηκε για πίστωση χρόνου, δήλωσε πως η ομάδα του είναι έτοιμη. Αυτό έβαλε ακόμα μεγαλύτερο πρέπει για το αποτέλεσμα. Γι’ αυτό άλλωστε προτιμήθηκε το όραμα του δις πρωταθλητή Ευρώπης, από αυτό του Πάμπλο Λάσο, που δεν υποσχόταν άμεσα αποτελέσματα. Ο Κώστας Σλούκας προσπαθεί και πιέζει καταστάσεις για να σιωπήσει τους επικριτές του. Στις νίκες είναι καθοριστικός, στις ήττες όμως αυτή του η υπερπροσπάθεια τον καθιστά ακόμη και αρνητικό. Ένας από τους πιο μπαρουτοκαπνισμένους γκαρντ έχει τόση πίεση, που σταματά να κάνει όσα τον έκαναν κυρίαρχο για μία δεκαετία. Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως χρειάζεται να ηρεμήσει η ομάδα. Να αφήσουν όλοι να έρθει το παιχνίδι σε αυτούς και να μην πιέζουν καταστάσεις. Όπως στο πρώτο ημίχρονο με τη Ρεάλ. Όπως έκαναν 37 λεπτά στο Βελιγράδι. Όπως έκαναν στο σερί τεσσάρων νικών.
Το πρόβλημα είναι ότι ο Παναθηναϊκός παίρνει πολλά από λίγους. Παίκτες με αδιαμφισβήτητη αξία δεν έχουν προσφέρει παρά ελάχιστα. Ξεκάθαρο παράδειγμα ο Λούκα Βιλντόζα. Το καλοκαίρι έγραφα πως ο Αργεντίνος μπορεί να ανεβάσει το παιχνίδι του ένα σκαλί στο σύστημα του Αταμάν. Αυτή τη στιγμή όμως είναι τέταρτος γκαρντ. Έτσι ο Παναθηναϊκός στηρίζεται σε έξι παίκτες, νούμερο μη βιώσιμο. Ήδη οι Γκριγκόνις και Μήτογλου εμφανίζουν σημάδια κόπωσης, κάτι που φάνηκε στα τρία τελευταία ματς. Η επικείμενη επιστροφή του Χουάντσο Ερνανγκόμεθ σίγουρα θα λειτουργήσει σαν βάλσαμο, όμως το ροτέισον πρέπει να ανοίξει. Ειδικά από τη στιγμή που γίνεται συζήτηση για πανήψυλους στόχους, εικάζω πως χρειάζεται μια μεταγραφική κίνηση. Ο Ματίας Λεσόρ είναι πρακτικά μόνος, μιας και ούτε ο ανεβασμένος Μπαλτσερόφσκι, ούτε ο Αντετοκούνμπο παίρνουν ουσιαστικό χρόνο στη Euroleague. Με τον Κεμ Μπιρτς να παραμένει ελεύθερος, ο Παναθηναϊκός πρέπει να προσπαθήσει να τον εντάξει στο ρόστερ του.
Μέχρι το τέλος του πρώτου γύρου ο Παναθηναϊκός καλείται να επισκεφθεί τη Βιλερμπάν, το Μονακό και το Μιλάνο, για να ρίξει αυλαία με τον Ερυθρό Αστέρα στο ΟΑΚΑ. Σίγουρα πρόκειται για ένα δύσκολο διάστημα είκοσι ημερών, όμως το τριφύλλι πρέπει να κλείσει με θετικό ρεκόρ την πρώτη στροφή της Euroleague. Είτε κάνοντας το απόλυτο, είτε με τρία στα τέσσερα. Αλλιώς οι πράσινοι θα έχουν ανηφόρα να ανέβουν στο δεύτερο γύρο, για να καλύψουν τις (ήδη) τέσσερις ήττες «δώρα». Ραντεβού λοιπόν την ερχόμενη εβδομάδα, μετά την αναμέτρηση στο Αστρομπάλ όπου περιμένουμε ένα «mini restart».
Ακολουθήστε το Pickngreen.gr σε Facebook, Twitter και Instagram!
Σχετικά άρθρα:
