Δεν σας κρύβω ότι περίμενα πως και πως αυτή την διπλή αγωνιστική. Η ομάδα κλήθηκε να αντιμετωπίσει δύο αντιπάλους που έχουν ίδιους στόχους και όπως είπαμε στο blog μετά από τον αγώνα με την Μπάγερν, αυτά τα ματς πρέπει να κερδίζονται. Όμως κάτι τέτοιο δυστυχώς δεν έγινε. Ο Παναθηναϊκός δεν εμφανίστηκε ποτέ στην Πόλη, ενώ το βράδυ της Παρασκευής χρειάστηκε η αποβολή του Εργκίν Αταμάν για να μπορέσει η ομάδα να αφυπνιστεί.
Όμως το ηλεκτροσόκ που έφερε ο Τούρκος προπονητής με την αποβολή του δεν ήταν αρκετό. Οι πράσινοι έχουν υιοθετήσει κάποια πολύ άσχημα «χούγια». «Χούγια» που αν δεν αποβληθούν, μπορούν να καταστρέψουν το φετινό οικοδόμημα.
Αρχικά ο Παναθηναϊκός έχει δεχθεί σε κάθε ένα από τα τέσσερα παιχνίδια του, τουλάχιστον 20 πόντους από δικά του λάθη. Αν δούμε τους πόντους που έχει δεχθεί στα τέσσερα 40λεπτα, διαπιστώνουμε ότι το νούμερο αυτό είναι εξωφρενικά ψηλό. 74 από τον Ολυμπιακό, 71 από την Μπάγερν, 83 από τη Φενέρ και 72 από την Μακάμπι. Αν εξαιρέσουμε το ματς της περασμένης Τρίτης, η πράσινη άμυνα έχει πολύ καλή συγκομιδή. Όμως δεν γίνεται σε τόσο κλειστά παιχνίδια να δίνεις τόσους πόντους στο ανοιχτό γήπεδο.
Με αυτό τον τρόπο ο αντίπαλος παίρνει ανάσα, ενώ αυξάνει την ένταση στην άμυνα. Στον αντίποδα ο Παναθηναϊκός χάνει το momentum και δημιουργείται άγχος. Το σοβαρότερο όμως είναι ότι εδώ έγκειται και η ρίζα του δεύτερου προβλήματος.
Ο Παναθηναϊκός είναι από τις ομάδες με το χειρότερο αμυντικό transition. Απόλυτα λογικό όταν «δίνεις» την μπάλα στα χέρια του αντιπάλου να μην έχεις σωστές επιστροφές και θέσεις στην άμυνα σου. Όμως ακόμα και σε set καταστάσεις, αυτό το πρόβλημα επιμένει. Ειδικά όταν δεν βγαίνει το πλάνο της επίθεσης. Βραχυκυκλώνει η αμυντική συγκέντρωση και πάνε «περίπατο» τα πάντα. Από την άμυνα όμως πρέπει να χτιστεί η επίθεση! Ειδικά στην αρχή της χρονιάς. Ακόμα ειδικότερα όταν πρόκειται για μια νέα ομάδα! Αυτό πρέπει να «καρφώσει» στο μυαλό των παικτών του ο Εργκίν Αταμάν. Η σωστή αμυντική συμπεριφορά, θα φέρει κλεψίματα, ριμπάουντ και κατ’ επέκταση καταστάσεις αιφνιδιασμού.
Το τριφύλλι έχει τους αθλητές να τρέξει στο ανοιχτό γήπεδο. Και να τρέξει πολύ αποτελεσματικά. Ακόμα όμως δεν το κάνει. Και δεν θα το κάνει όσο «χάνεται» στην άμυνα! Θα συνεχίσει να χάνει ριμπάουντ και να προσφέρει απλόχερα mismatches στον αντίπαλο.
Στις παραπάνω γραμμές αναφερθήκαμε στη διασφάλιση του αμυντικού ριμπάουντ. Φενέρ, Μπάγερν και Μακάμπι πήραν 11, 14 και 12 επιθετικά ριμπάουντ. Ανεπίτρεπτος αριθμός όταν θες να κερδίζεις αγώνες. Και η διασφάλιση του ριμπάουντ είναι από τα κλειδιά που πρέπει να κρατά στα χέρια του ο Παναθηναϊκός, μέχρι να φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο στην επίθεση του. Όχι ότι τότε δεν θα χρειάζεται. Σε αυτό το σημείο όμως είναι ζωτικής σημασίας.
Το τρίτο μεγάλο πρόβλημα που εντοπίζω, είναι το αμυντικό pick n’ roll. Εξίσου σημαντικό με το αμυντικό transition και την ανοιχτή πληγή των επιθετικών ριμπάουντ. Και αυτό φάνηκε απέναντι σε παίκτες όπως ο Λορέντζο Μπράουν, ο Ταμίρ Μπλατ, ο Νικ Καλάθης και ο Γιαμ Μάνταρ. Γκαρντ δηλαδή που ορίζουν την επιθετική λειτουργία της ομάδας τους μέσω του pick n’ roll. Απέναντι στην Μπάγερν είδαμε για ένα ημίχρονο πως μπορεί η ομάδα του Αταμάν να τραβήξει την «πρίζα» σε αυτή την συνθήκη. Έκτοτε όμως δεν ξαναείδαμε αυτή την προσέγγιση.
Φυσικά αναφέρομαι στην τριπλή αλλαγή. Ο Χουάντσο είναι εξαιρετικός σε αυτό, ενώ και οι Γκραντ, Παπαπέτρου μπορούν να υπηρετήσουν αυτή την συνθήκη. Και κάπου εδώ μπαίνει ο προβληματισμός μου. Ο Παναθηναϊκός θα στερηθεί τις υπηρεσίες του άλλοτε αρχηγού του για τουλάχιστον τρεις μήνες. Μπορεί ο Έλληνας διεθνής να μην είναι ο καλύτερος παίκτης. Όμως η αμυντική του αντίληψη είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο και θα λείψει τρομερά σε μια ομάδα που καλείται να καλύψει κακούς αμυντικούς στο pick n’ roll, όπως είναι ο Κώστας Σλούκας, ο Κάιλ Γκάι και ο Όλεκ Μπαλτσερόφσκι.
Τις προηγούμενες φορές δεν είχαμε ασχοληθεί καθόλου με την επίθεση. Όμως σήμερα ήρθε η ώρα να σταθούμε και σε αυτή την μεριά του παρκέ. Σίγουρα η επιθετική προσέγγιση του Εργκίν Αταμάν είναι τρομερά περίπλοκη και χρονοβόρα για να γίνει νόρμα στους παίκτες. Όμως βλέπουμε τρομερά πολύ overdribbling. Και από τον Σλούκα και από τον Βιλντόζα. Γι’ αυτό και είδαμε τον Χουάντσο Ερνανγκόμεθ να μην είναι καθόλου επιδραστικός στην διπλή αγωνιστική.
Ο Ισπανός είναι τρομερός στην κίνηση χωρίς την μπάλα. Δημιουργεί ρήγματα συνεχώς. Με αυτό τον τρόπο βρίσκει χώρους και ρυθμό για το σουτ του. Δεν είναι ο παίκτης που θα «αγκυροβολήσει» σε μια θέση και θα περιμένει να σουτάρει. Αν σε αυτό προσθέσουμε την στατικότητα που παρουσιάζει η ομάδα και την κατάχρηση ντρίπλας, εύκολα καταλαβαίνουμε πως μόνος του ο Παναθηναϊκός βγάζει εκτός αγώνα την δεύτερη μεγαλύτερη του καλοκαιρινή επένδυση. Στην άμυνα όχι, γιατί ο Χουάντσο είναι πραγματικά ελίτ! Στην επίθεση όμως χρειάζεται την ομάδα να τον βάλει στο παιχνίδι.
Πλησιάζοντας στο τέλος του σημερινού blog, θέλω να σταθώ σε δύο ακόμα θέματα. Αρχικά στην επικείμενη μεταγραφή. Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται έναν παίκτη στη θέση τρία που να είναι αμυντικό «τέρας». Τόσο στην προσωπική άμυνα, όσο και στην ομαδική. Την ίδια ώρα πρέπει να είναι καλός σουτέρ τριών πόντων και να μην χρειάζεται την μπάλα στα χέρια του. Έναν παίκτη σαν τον Σέμι Οζελέγιε της Βαλένθια. Ή σαν τον Άντονι Γκιλ. Ή σαν τον Τσεντί Οσμάν. Να δούμε ποιόν παίκτη θα επιλέξει ο Εργκίν Αταμάν.
Αντί επιλόγου άφησα το θέμα της διαιτησίας. Όταν δεν κάνεις το τέλειο παιχνίδι δεν γίνεται να μιλάς για διαιτησία. Ο Μήτογλου άφησε τον Νίμπο να στείλει το ματς στην παράταση με φόλοου. Ο Βιλντόζα στο 81-84 πέταξε την μπάλα στα χέρια του Κλίβλαντ, αντί να την κουβαλήσει και να πάρει το τρίποντο της ισοφάρισης. Όταν χάνεις 12 ριμπάουντ, όταν δίνεις 13 φορές την μπάλα στον αντίπαλο, δεν χάνεις από την διαιτησία. Ειδικά όταν δεν υπάρχεις στο παρκέ μέχρι το 23ο λεπτό. Όταν δεν σέβεσαι μόνος σου την προσπάθεια σου, γιατί να την σεβαστούν οι άλλοι;
Οι επόμενοι έξι αγώνες του Παναθηναϊκού έχουν την Μπασκόνια, την Ζαλγκίρις, την Βαλένθια και την Βίρτους Μπολόνια εντός των πυλών, με ενδιάμεσους σταθμούς τη Βαρκελώνη και το Βερολίνο. Το τριφύλλι πρέπει να κερδίσει όλα τα ματς πλην αυτό της Βαρκελώνης. Σε τέτοιο ντέρμπι δεν χωράει πρέπει. Για να ρεφάρει το κακό ξεκίνημα όμως, επιβάλλεται να κάνει το πέντε στα έξι μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου.
Εμείς θα τα πούμε μετά την αναμέτρηση με την Μπασκόνια την ερχόμενη εβδομάδα. Ελπίζω να είναι οι συνθήκες ευνοϊκές και να έχουμε να μιλάμε για περισσότερα θετικά πράγματα.
Ακολουθήστε το Pickngreen.gr σε Facebook, Twitter και Instagram!
