Ζητείται λογική

Ο Σπύρος Χρυσικόπουλος επιστρέφει μέσα από το προσωπικό του μπλογκ και παίρνει θέση για όλα τα θέματα του Παναθηναϊκού

Το ότι έχει τελειώσει ο προπονητής είναι το δεδομένο, όπως και το ότι όσο συνεχίζει δεν θα μπορέσει να γυρίσει την κατάσταση είναι επίσης δεδομένο.

Αυτό που δεν είναι δεδομένο είναι πως θα πρέπει κάποιος να παίζει με την υπομονή του κόσμου, και να βλέπει την ομάδα σε αυτή την κατάσταση.

Δεν ταιριάζει σε κανέναν και δεν το δικαιούται κανένας, όσο και αν σε κάποιους μπορεί να ικανοποιούνται αρρωστημένοι εγωισμοί.

Κανένας δεν είναι υποχρεωμένος να ανεχθεί αποκαλύψεις ότι ο προπονητής του Παναθηναϊκού, έχει ξεχάσει τη βαλίτσα του και άλλα ωραία γλυκανάλατα.

Όταν θέλεις να γελοιοποιήσεις έναν άνθρωπο, όποιος και αν είναι αυτός θα πρέπει να δίνεις και την αιτία. Δεν μπορούν να γίνουν ανεκτά άλλα γεγονότα, αυτού του τύπου σε μια χρονιά στην οποία έχουν μιλήσει άπαντες για προσπάθεια επαναφοράς. Πως θα γίνει επαναφορά με ποια κριτήρια βλέποντας, αυτή την κατάσταση και τον Παναθηναϊκό να θυμίζει ομάδα βετεράνων η οποία έχει κατάθλιψη.

Δεν γυρνάει

Ένα από τα πράγματα που δείχνουν ότι έχουν χαθεί τα αυγά και τα καλάθια, ήταν και το πάρε challenge του Μπέικον στο φάουλ που έκανε πάνω στον Χάκετ. Όπως και το γεγονός ότι όταν ξεκινάνε τα παιχνίδια, και τρώει καλάθι ο Παναθηναϊκός η αντίδραση του είναι σαν να είναι προπονητής ποδοσφαίρου. Με μια έκφραση προσώπου όχι ρε φίλε πάλι το φάγαμε, καλάθι είναι δεν είναι γκολ και δεν τελειώνει ο αγώνας από τα πρώτα λεπτά.

Η μεγαλύτερη από τις ευθύνες του είναι πως πέρα από τις αλλαγές που συμφώνησε με τη διοίκηση σε παίκτες, δεν έχει κάνει ούτε στο τεχνικό τιμ.

Ένα τεχνικό τιμ το οποίο και στην πριν Ράντονιτς θητεία απέτυχε, δεν είχε κανένα νόημα να βρίσκεται στην ομάδα πόσο μάλλον φέτος. Καλό θα είναι οι αλλαγές να αρχίσουν από κει και να μην συζητάμε ξανά και ξανά, στα του ρόστερ όπου και εκεί είναι συγκεκριμένα τα πράγματα. Η ώρα έφτασε λοιπόν όλο αυτό το επιτελείο το οποίο δεν μπορεί να προσφέρει το παραμικρό πια, να αναζητήσει τον επόμενο σταθμό της καριέρας του. Ας μην ακούσουμε άλλη φορά ότι υπάρχει πρόβλημα ψυχολογίας και ότι πρέπει να βρεθούν λύσεις, γιατί αν δεν μπορούν οι συγκεκριμένοι κύριοι ποιος θα το κάνει ο πρόεδρος ή ο μεγαλομέτοχος που δεν είναι και η δουλειά τους στο κάτω-κάτω. Όσο διαιωνίζεται μια κατάσταση τόσο χειρότερα θα είναι τα αποτελέσματα για τον επόμενο γιατί νομοτελειακά η ώρα αυτή θα φτάσει. Δεν πα να χει μάνατζερ τον Πάπα κάποιος, όταν πρέπει να τελειώσει κάτι θα τελειώσει οριστικά.      

Η δύσκολη θέση

Άλλο ένα γλυκανάλατο σχόλιο είναι πως ο Παναθηναϊκός έχει βρεθεί σε δύσκολη κατάσταση, ε λοιπόν μόνος του βρέθηκε σε δύσκολη κατάσταση δεν τον έσπρωξε κανείς. Μόνος του και θα βγει και δεν είναι για λύπηση γιατί πρέπει να βρει σωστό προπονητή, αλλά όταν λέμε σωστό προπονητή σωστό όχι αστεία πειράματα τύπου «μπασκετομάνας» Αυστρίας.

Μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να ληφθεί το μπαράζ δημοσιευμάτων περί ενδιαφέροντος για Σίλερ, για τίποτα άλλο. Δεν μιλάμε για πολιτική αλλά για μπάσκετ, μια ομάδα έναν ζωντανό οργανισμό και δεν μπορούμε να φέρουμε τεχνοκράτες λες και πρόκειται να ορίσουμε οικουμενική κυβέρνηση. Για να βγει λοιπόν από τη δύσκολη θέση και να διεκδικήσει τους εγχώριους στόχους, ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να βρει έναν προπονητή από το πάνω «ράφι» και όχι να συνεχίσει να παίζει με το θυμικό το δικό του αλλά και του κόσμου του.

Ας επιλέξει ο μεγαλομέτοχος και ο πρόεδρος τον άνθρωπο που οδηγήσει την ομάδα, στο υπόλοιπο της σεζόν και ας γίνει το σωστό συμβόλαιο προκειμένου να φτιαχτεί επιτέλους ένα πλάνο από την αρχή και με βάσεις. Ένας προπονητής με το σταφ της επιλογής του, και με παίκτες που θα μπορούν να σηκώσουν το βάρος των υποχρεώσεων αλλά και της φανέλας του Παναθηναϊκού όχι άλλα ημίμετρα και ναζάκια. Οι επόμενες ημέρες είναι ιδιαίτερα σημαντικές όσο και κρίσιμες για το συγκεκριμένο ζήτημα, αλλά και για θέματα που άπτονται της διάρθρωσης του ρόστερ. Πάνω σε αυτό θα παίξει επίσης σημαντικό ρόλο και ο αντικαταστάτης του Αργύρη Πεδουλάκη στο πόστο του Αθλητικού Διευθυντή. Ένας άνθρωπος με κύρος που θα οργανώσει ξανά το μπασκετικό τμήμα, και θα κάνει τον οργανισμό να λειτουργεί ξανά όπως πρέπει.

Η θέση των παικτών                           

Πέρα από σους βρίσκονται μέσα και έξω από την ομάδα, η μεγάλη ώρα έφτασε να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν οι παίκτες. Να αρχίσουν να δείχνουν και οι ίδιοι πως θέλουν να αλλάξουν την κατάσταση και πως δεν είναι δέσμιοι των επιλογών τους, σε ένα υπόλοιπο της σεζόν το οποίο μπορεί να τους παρασύρει στο χειρότερο δυνατό σημείο. Καιρός είναι πια ο αρχηγός του Παναθηναϊκού να καταλάβει ότι είναι αρχηγός μιας ομάδας, με έξι πρωταθλήματα Ευρώπης και όχι μιας μέτριας ομάδας της Basket League. Δεν ανεχθεί ο κόσμος άλλο πρόσωπο αδιαφορίας, η να είναι διψήφια η διαφορά και να λένε οι συνάδελφοι για χειρότερες βραδιές και στον πάγκο να υπάρχουν γελάκια και αστεία. Όσοι βρίσκονται στον πάγκο θα πρέπει να καταλάβουν και να νιώσουν ότι βρίσκονται στο τριφύλλι με τα έξι αστέρια.

Στα χέρια της διοίκησης λοιπόν είναι να αλλάξει όλο αυτό και να πάει παρακάτω, αλλιώς είναι πλέον υπόλογη και αυτή απέναντι στην ίδια την ιστορία της ομάδας, και στον κόσμο που την ακολουθεί. Να ολοκληρώσει το θέμα του Ο.Α.Κ.Α γιατί δεν είναι δυνατόν ο Παναθηναϊκός να εκβιάζεται από κανέναν, και να μπουν οι βάσεις ώστε το αγωνιστικό να αρχίσει επιτέλους να συμβαδίζει.

Για να πάψουν άπαντες να ζουν με τα «φαντάσματα» του παρελθόντος. Ο Παναθηναϊκός προώρισται να ζήσει και αγωνιστικά και θα ζήσει, όσο και αν κάποιοι δεν το θέλουν. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι μιλάμε για την πιο πετυχημένη ομάδα του ελληνικού αθλητισμού, όλων των εποχών και όχι για τους πετυχημένους ανά τριετίες και πενταετίες με έφεση στα λάβαρα.   

Λογική λοιπόν και συνέχεια

Το μόνο πράγμα που μπορεί να φέρει ξανά τον Παναθηναϊκό στον δρόμο των επιτυχιών, είναι ένα η λογική και η αγάπη για το έμβλημα του συλλόγου. Όλα τα υπόλοιπα είναι άσκοπες και άκαιρες συζητήσεις με τις αγωνιστικές υποχρεώσεις να «καίνε». Για το τέλος η μεγαλύτερη ευθύνη ανήκει σε μας που πολλές φορές δεν παίρνουμε θέση προκειμένου να είμαστε υποστηρικτικοί στην ομάδα που ακολουθούμε. Και που και που καλό θα είναι να ακούμε και τα λόγια των αιώνιων ηγετών μας, που έφτασαν τον Παναθηναϊκό στο Έβερεστ των επιτυχιών. Μόνο έτσι μπορεί ο σύλλογος να έχει ένα λαμπρό μέλλον, και μια συνέχεια στις επιτυχίες με ή χωρίς τρόπαια…      

                 

Facebook
Twitter
Telegram
WhatsApp

Αφήστε μια απάντηση