Τρακάρισμα σε πράσινο… τοίχο

Ο Σπύρος Χρυσικόπουλος προσπαθεί μέσα από το μπλογκ του, να αποτυπώσει την επόμενη μέρα του Παναθηναϊκού μετά τις απανωτές αλλαγές.

Κανονικά ο τίτλος θα έπρεπε να είναι τρίχες κατσαρές, αλλά δεν έχουμε φτάσει ακόμη σε αυτό το σημείο. Να ξεκαθαρίσουμε κάτι μια και καλή όποιος πιστεύει πως οι δυο μεγαλύτεροι παίκτες στη σύγχρονη ιστορία του Παναθηναϊκού από τη συμπεριφορά ενός ανθρώπου, θα πρέπει να αντιμετωπίζει διανοητικό πρόβλημα.

Ούτε ο Αλβέρτης με τον οποίο μεγάλωσε η αφεντιά μου, και έμαθε να βλέπει μπάσκετ, ούτε Διαμαντίδης που πήγε την ομάδα σε άλλο επίπεδο δεν έπαθαν κάτι από αυτή τους τη θητεία στον Παναθηναϊκό.

Δεν γίνεται να πάθουν κάτι οι άνθρωποι που κουβαλάνε το σύλλογο μέσα τους, από τις άστοχες επιλογές του ιδιοκτήτη της ομάδας ο οποίος υπήρχε και συνεχίζει να υπάρχει και να παίρνει αποφάσεις όπως έχουμε γράψει αρκετές φορές. Το μόνο που μπορεί να συνοδέψει αυτούς τους δυο ανθρώπους, είναι η ευχή να επιστρέψουν κάτω από καλύτερες συνθήκες και να κάνουν ένα καλύτερο έργο στην ομάδα που αγαπάνε.

Με τη στάση τους να είναι κάτι παραπάνω από τίμια και κατανοητή, αφού πρώτα απ’ όλα κάλυψαν τους συνεργάτες τους ως όφειλαν.

Μαζί θα ήταν στην επιτυχία του όλου πλάνου, και όπως αποδείχθηκε μαζί ήταν και στην αποτυχία του.

Αυτό που θα πρέπει να γίνει κατανοητό αυτή τη στιγμή, είναι πως θα μιλήσουν όταν το θελήσουν οι ίδιοι. Και για να τελειώνουμε με αυτές τις κουβέντες δεν χρειάζεται να γραφτεί καμία ανακοίνωση, για να ξέρουμε πως η πόρτα γι’ αυτούς τους δυο ανθρώπους είναι πάντα ανοιχτή.

Το μόνο που μπορεί να ειπωθεί είναι ένα τεράστιο ευχαριστώ για όλα αυτά τα χρόνια και γρήγορα εις το επανιδείν.

Περί φυγής του προπονητή

Τον Δημήτρη Πρίφτη εξακολουθώ να πιστεύω πως τον εξέθεσε ο περίγυρος του, ακόμη και σήμερα που ο Γιώργος Βόβορας φέρεται να είναι προ των πυλών της επιστροφής του.

Εκτέθηκε ανεπανόρθωτα με τις κατά καιρούς δηλώσεις του, όπως και με τις μπασκετικές επιλογές του αλλά και με τον τρόπο που αντιμετώπισε τις δύσκολες καταστάσεις μέσα στην παρουσία του στο σύλλογο.

Φυσικό και επόμενο ήταν να μη συνεχίσει στον Παναθηναϊκό μετά από τόσες μαζεμένες αποτυχίες, και έχοντας να θυμάται κανείς μόνο τη νίκη μέσα στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας επί του Ολυμπιακού για τον πρώτο γύρο της Basket League.

Από κει και πέρα το χάος όσο και να γράφονταν το Priftis Army δεν ίσχυσε ποτέ αφού πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, η ομάδα δεν έπαιξε για τον προπονητή της.

Ο ίδιος θα μείνει στην ιστορία ως η λάθος επιλογή στη λάθος στιγμή, καθώς ναι μεν εμφανίστηκε να έχει την πρόθεση να πετύχει κάτι καλό αλλά δεν τα κατάφερε και αποχώρησε στο χειρότερο δυνατό σημείο της χρονιάς.

Χειρότερο γιατί προέρχεται μετά από ήττα από τον Ολυμπιακό, και αν δεν αλλάξουν δραματικά τα δεδομένα απώλεια του πλεονεκτήματος έδρας.

Το ηλεκτροσόκ για το οποίο μιλάνε οι συνάδελφοι στα διάφορα μέσα, έπρεπε να έχει έρθει νωρίτερα για να μην χαθεί η διάθεση για μάχη στους τελικούς.

Σε αντίθεση με αυτούς που αναμένουν με ενδιαφέρον κάποια στιγμή την τοποθέτηση του, εγώ δεν την περιμένω γιατί τα έργα και τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους στην πιο δύσκολη περίοδο της πιο πετυχημένης ομάδας του οργανισμού που λέγεται Παναθηναϊκός.

Το αύριο                       

Η επόμενη μέρα έχει ένα όνομα και λέγεται Αργύρης Πεδουλάκης, ο οποίος επιστρέφει αυτή τη φορά από άλλο πόστο και θα πέσει πάνω του το βάρος του σχεδιασμού και των επιλογών αναφορικά με το αγωνιστικό κομμάτι. Κανένας δεν έχει την ικανότητα να προκαταβάλλει πιθανή επιτυχία η αποτυχία του συγκεκριμένου ανθρώπου, καθώς η περίοδος που θα αναλάβει να σηκώσει ένα τέτοιο βάρος είναι πάρα πολύ δύσκολη για όλο τον πράσινο μπασκετικό οργανισμό.

Αν χρειάζεται κάτι ο σύλλογος αυτή τη στιγμή, είναι η ενότητα κυρίως από την πλευρά του κόσμου αναφορικά με το αγωνιστικό τμήμα. Τίποτα δεν θα είναι εύκολο για την ομάδα και κυρίως τις ημέρες που θα έρθουν, ένα είναι το σίγουρο πως δεν έφταιξαν μόνο όσοι βρέθηκαν στις θέσεις που βρέθηκαν από κάποιους επελέγησαν.

Θα φανεί στην πράξη αν όσοι έρθουν τώρα μπορούν να σηκώσουν το βάρος και να οδηγήσουν τον Παναθηναϊκό στο να ολοκληρώσει τη σεζόν με ομαλό τρόπο, ακόμη και αν αυτό δεν συνεπάγεται επιτυχία στους τελικούς.

Που μεταξύ μας και για να μην αιθεροβατούμε όλοι λέμε ποιος είναι ο τρόπος ώστε αυτή η ομάδα να ησυχάσει έστω και για λίγο, μέσα σε όλη αυτή τη λαίλαπα αγωνιστική και μη που περνάει.

Αν θα κρατήσουμε κάτι είναι πως ο Παναθηναϊκός οφείλει να προχωρήσει και θα προχωρήσει, έστω και αν χρειαστεί να περάσει απ’ όλα τα στάδια που απαιτείται για να φτάσει στη δική του «κάθαρση» κάτι που ζητά και το πιο ζωντανό κομμάτι του οργανισμού ο κόσμος της ομάδας, αυτοί που στις χαρές και τις λύπες είναι πάντα εκεί.

Το μότο του Φραγκίσκου

Κανείς δεν λέει πως τόσο ο Φράγκι όσο και Μήτσος δεν έχουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης σε όλο αυτό το κομμάτι, αλλά ποιος είναι αυτός που πάνω στο σοκ που βιώνουν άπαντες θα βγει και αποδώσει ευθύνες.

Γιατί δεν κοιτάμε αυτό το ρημάδι το στις χαρές και τις λύπες μαζί να το κάνουμε πράξη μια φορά, πέρα από παράγοντες και καταστάσεις.

Οι παράγοντες έρχονται και παρέρχονται η ομάδα είναι αυτή που θα συνεχίσει, χωρίς αυτούς που δεν μπορούν να σηκώσουν το βάρος των ευθυνών στις πλάτες τους.

Τα διοικητικά

Δε νομίζω πως υπάρχει κανείς που να έχει όρεξη να ασχοληθεί με διοικητικές ζυμώσεις που δε θα περιλαμβάνουν αλλαγή ιδιοκτησίας, εφ’ όσον ο μεγαλομέτοχος έχει πει ότι η ΚΑΕ πωλείται και ο ίδιος δεν θέλει να ασχοληθεί.

Τα παιχνίδια στην πλάτη του συλλόγου πρέπει να σταματήσουν εδώ και τώρα, όπως και οι διάφοροι μυαλοπώληδες να μην νομίζουν ότι θα κατευθύνουν τον κόσμο σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους και η αλήθεια είναι ο μόνος μάρτυρας, που δεν μπορεί να διαψεύσει κανείς.

Για το τέλος

Το μόνο που έχει αξία από δω και πέρα είναι να βγει η αλήθεια, το μπάσκετ δεν έχει την πολυτέλεια να γίνει ποδόσφαιρο. Αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να επιτραπεί από κανέναν. Από τον κόσμο δεν μπορεί να κρυφτεί κανείς, όπως και αν λέγεται και δεν μιλάω για τον κόσμο με τον οποίο έχει διαφωνίες αλλά αυτόν που ΣΤΗΡΙΖΕΙ και ΑΓΑΠΑΕΙ την ΟΜΑΔΑ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΑΠΟΔΟΣΗ και τρακάρει συνεχώς σε έναν πράσινο τοίχο.                       

Facebook
Twitter
Telegram
WhatsApp

Αφήστε μια απάντηση