Ο Παναθηναϊκός είναι εδώ

Ο Αχιλλέας Χατζής σχολιάζει τα όσα συνέβησαν στο Παναθηναϊκός - Αρμάνι Μιλάνο, ενώ στέκεται στα στοιχεία που χρήζουν βελτίωσης.
Παναθηναϊκός μπλογκ του Χατζή

Σε μια άκρως καταπράσινη βραδιά, οι χιλιάδες φίλοι του Παναθηναϊκός που είχαν την ευκαιρία να παρευρεθούν στο κλειστό των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων παρακολούθησαν μια μοναδική παράσταση από την ομάδα του Ντέγιαν Ράντονιτς.

Όταν λέμε μοναδική εννοούμε αυτό ακριβώς το μοναδικό συναίσθημα της ανατροπής, που μόνο το ΟΑΚΑ μπορεί να προσφέρει, και η αλήθεια είναι ότι είχαμε χρόνια να βιώσουμε. Ο ευρωπαϊκός γίγαντας που λέγεται Παναθηναϊκός δείχνει να αφυπνίζεται, να επανέρχεται αργά αλλά σταθερά δε στα γνωστά του στάνταρ στην Ευρωλίγκα, και κυρίως να εθίζεται εκ νέου σε μια συνήθεια ξεχασμένη την τελευταία διετία: Να νικάει!

Για να φτάσουμε όμως να μιλάμε για μια τέτοια κατάσταση, οι «πράσινοι» όφειλαν να υπερβούν το εμπόδιο της Αρμάνι. Μιας ομάδας με μπάτζετ πολλαπλάσιο, παιχταράδες πρώτης κλάσης, που φάνταζε εκ των φαβορί για να πάει όλο το δρόμο ως τον Μάιο και την κατάκτηση. Τα πράγματα, μάλιστα έγιναν ακόμη πιο δύσκολα από τη στιγμή που εκτός από τον σταθερά τραυματία Μάριους Γκριγκόνις, στο απουσιολόγιου του Μαυροβούνιου κόουτς προστέθηκε και ο βασικός άσος της ομάδας Νέιτ Γουόλτερς. Η απουσία του Αμερικανού άσου ήταν κάτι παραπάνω από αισθητή στο κομμάτι της δημιουργίας, πράγμα το οποίο αποτυπώνεται και στις ασίστ των δύο ομάδων (10 έναντι 22). Εν τη απουσία του, η ομάδα στερείται φαντασίας και δημιουργικότητας. Συνεπώς δυσκολεύεται να ξεκλειδώσει άμυνες κλειστές και συμπαγείς. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι η αγωνιστική άνοδος του Παναθηναϊκού ταυτίστηκε χρονικά με την επάνοδό του στις αγωνιστικές υποχρεώσεις.

Το ίδιο δεν συνέβη και στο κομμάτι του σκορ. Μπέικον και Λι ήταν εκεί και φρόντισαν να καλύψουν και με το παραπάνω το μεγάλο κενό με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο. 31 και 22 πόντοι αντίστοιχα, ή με άλλα λόγια 53/93, δηλαδή το 56% των συνολικών πράσινων πόντων. Αναμφίβολα, στατιστικό αξιοπρόσεκτο, οφείλουμε άπαντες να δώσουμε τα credits στους 2 παίχτες, ωστόσο η μονοδιάστατη αυτή προσέγγιση με εκτελεστές τους 2-3 συνήθεις ύποπτους, πρέπει να θέσει σε σκέψεις τον κόουτς, ώστε να μπορέσει να ξεκλειδώσει κι άλλα όπλα από τη φαρέτρα του που θα κουβαλήσουν στον τομέα του σκορ.

Ο Παναθηναϊκός για κάτι παραπάνω από 25 λεπτά φάνταζε σκιά της ομάδας που μας είχε δείξει στα τελευταία 4 παιχνίδια. Δίχως έμπνευση, μεγάλη αστοχία και κυρίως δίνοντας δικαιώματα στην άμυνα, βρέθηκε να χάνει μέχρι και 15 πόντους. Πληγή τα πολλά τρίποντα που δέχθηκαν οι «πράσινοι», αλλά και οι πολλές δεύτερες και τρίτες ευκαιρίες που δώσανε στους Ιταλούς, επιτρέποντας τους να επιβάλουν τον ρυθμό τους. ΜητρουΛόνγκ και Ντέιβις κάνανε το κομμάτι τους, ωστόσο κάπου εκεί οι «πράσινοι» με γνώμονα τη σκληρή άμυνά τους σταδιακά επανήλθαν στον αγώνα, βγάζοντας μέταλλο νικητή και χαρακτήρα. Καθοριστικοί στην προσπάθεια αυτή ήταν η συνεισφορά, τόσο του Ματέους Πονίτκα, όσο και του Ντέρικ Γουίλιαμς. Ο δε Πολωνός, αποτελεί τον παίχτη συνδετικό κρίκο ανάμεσα στην άμυνα και την επίθεση της ομάδας, ρόλο στον οποίο προσαρμόστηκε άψογα και στο πρόσφατο Ευρωμπάσκετ. Είναι αλήθεια ότι δεν αποτελεί τον φύσει επιθετικό παίκτη, ωστόσο η εμπειρία που διαθέτει σε συνδυασμό με την ικανότητα να μαρκάρει τουλάχιστον 3 θέσεις, τον καθιστά ένα πολύτιμο εργαλείο στα χέρια του κόουτς Ράντονιτς. Από την άλλη πλευρά, ο Γουίλιαμς απέχει από τις ασύλληπτες επιδόσεις προ 15 ημερών, ωστόσο είναι τέτοια η ποιότητά του που ακόμη κι στην κακή του μέρα μπορεί να σταθεί «βράχος» στην άμυνα, περιορίζοντας μάλιστα σημαντικά τον Νικολό Μέλι. Στο σημείο αυτό να αναφέρουμε ότι η αγωνιστική κοιλιά που διάγει ο Αμερικανός είναι φυσιολογική σε πολύ μεγάλο βαθμό, από τη στιγμή που backup στη θέση 4 δεν υπάρχει, και έτσι αναγκάζεται να παίζει στα κόκκινα από την αρχή της χρονιάς. Η μεταγραφική κουβέντα θα απασχολήσει στο επόμενο διάστημα.

Χωρίς αμφιβολία ένα από τα σημεία που έδωσαν ώθηση στην τελική επικράτηση του «τριφυλλιού», αποδείχθηκε το γεγονός πως ο Έτορε Μεσίνα και το επιτελείο του δεν κατάφεραν να σημαδέψουν τον Μπέικον και να πάρουν το 5ο του φάουλ.

Αν το δούμε και από τη σκοπιά του πάγκου αυτό θα μπορούσε να γίνει με ποστ παιχνίδι από τον Μέλι και έπειτα με τα ντράιβ των περιφερειακών, η αποτυχία είναι μεγάλη και εν πολλοίς μπορούμε να πούμε ότι έκρινε και τον αγώνα. Το ΟΑΚΑ χθες ήταν βγαλμένο από τις καλές εποχές και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πράσινη νίκη. Παλμός, ένταση, ατμόσφαιρα. Μια νίκη παρακαταθήκη για τον Παναθηναϊκός που του δίνει ψυχολογία και τον κρατά κοντά στη μάχη της 8αδας. Όλα αυτά λίγο πριν πάει στον πόλεμο. Βαλένθια, Μπαρτσελόνα, Εφές κατά σειρά εκτός και έπειτα Ολυμπιακός εντός… έτσι για το σβήσιμο…30/12. Με μια πρώτη ματιά ένα 2/4 θα φάνταζε εξαιρετικό. Ωστόσο αυτός ο Παναθηναϊκός είναι απρόβλεπτος και οποιαδήποτε πρόβλεψη θα ήταν άτοπη. Ως τότε υπομονή και όσοι μπορούμε την Κυριακή γήπεδο. Η ομάδα το αξίζει!

Facebook
Twitter
Telegram
WhatsApp

Αφήστε μια απάντηση