Έδωσε απαντήσεις και πια… μπορεί

Ο Σπύρος Χρυσικόπουλος μέσα από το προσωπικό του μπλογκ προσπαθεί να αναλύσει τι Παναθηναϊκό είδαμε.

Για πρώτη φορά μέσα στη σεζόν που διανύουμε είδαμε έναν Παναθηναϊκό, επιτέλους κυρίαρχο στη μεγαλύτερη διάρκεια ενός αγώνα. Δεν ξέρω αν το κατάλαβε κανείς αλλά ο Ράντονιτς και οι παίκτες του πέρασαν από την έδρα της 6ης ομάδας στο βαθμολογικό πίνακα, με τόσο εμφατικό τρόπο που την ανάγκασαν στην πρώτη φετινή εντός έδρας ήττα της. Μάλιστα πότε την ημέρα που έμαθε πως θα φιλοξενήσει στη Ζαλγκίριο Αρένα, το φετινό Final Four της διοργάνωσης. Σε μια στιγμή δηλαδή που και καλή ψυχολογία είχε η Λιθουανική ομάδα και θέλησε να την κεφαλαιοποιήσει, με μια νίκη απέναντι στον Παναθηναϊκό και μπροστά στο κοινό της. Λεπτομέρειες για κάποιους σημαντικές και για κάποιους άλλους ασήμαντες, που ωστόσο παίζουν ρόλο στην οικονομία μιας κουβέντας για μια ομάδα που δεν ξεκίνησε και τόσο καλά μέσα στην αγωνιστική σεζόν που διανύουμε.

Αν προσέξει κανείς τις δηλώσεις των παικτών θα καταλάβει τι είναι αυτά που γίνονται φέτος, σε μια ομάδα και ένα ρόστερ που τώρα μαθαίνει ο ένας τον άλλον. Και πλέον δεν το λέμε εμείς αλλά οι ίδιοι οι παίκτες, πράγμα που έχει ακόμη περισσότερη σημασία σε όσα βλέπουμε σε μια χρονιά την οποία έχουν χαρακτηρίσει άπαντες, ως χρονιά μετάβασης αλλά και επαναφοράς σε πράγματα που ξέραμε και είδαμε να μεγαλώνουν τον Παναθηναϊκό.

Έναν Παναθηναϊκό που πάει σε μια από τις πιο παραδοσιακές έδρες των τελευταίων ετών στη διοργάνωση, και βάζει νεύρο στο παιχνίδι του αλλά και δεν αφήνει τους οπαδούς της αντιπάλου του να του χαλάσουν το μυαλό τη στιγμή που η μπάλα καίει και πρέπει να μπει στο αντίπαλο καλάθι χωρίς πολλά-πολλά.

Με μάτια γυαλισμένα

Αν θελήσει κανείς να το δει και από ατομικής πλευράς, δεν μπορεί να παραγνωρίσει πως πλέον ο Παναθηναϊκός δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω και έχει απαντήσεις για όλα. Με παίκτες πρώτα-βιολιά που έχουν εγωισμό και τον αφήνουν να φανεί, αλλά και τα χώνουν στον αντίπαλο όταν αρχίζει να πρεσάρει και να παίζει ξύλο για να πάρει πίσω το γήπεδο του. Τρανό παράδειγμα η περίπτωση του Ντέρικ Ουίλιαμς, ο οποίος μετά την παρουσία του στη Μπάγερν Μονάχου με προπονητή τον Ντέγιαν Ράντονιτς κάνει (σ.σ. να μην τον ματιάσουμε) τη δεύτερη καλή του σεζόν επί Ευρωπαϊκού εδάφους.

Τόσο στο σκοράρισμα με τις μεγάλες προσπάθειες που παίρνει στις κρίσιμες φάσεις, αλλά και με την εν γένει συμπεριφορά και παρουσία του την ώρα του αγώνα. Ένας παίκτης που τόσο είχαν επιθυμήσει να δουν μετά από αρκετά χρόνια οι οπαδοί των έξι φορές πρωταθλητών Ευρώπης. Από κει και πέρα δε θα μπορούσε να μη γίνει αναφορά στον Ντουέιν Μπέικον, ο οποίος δεν μπορούσε να μην κουμπώσει στα θέλω όχι μόνο του προπονητή αλλά ολόκληρης της ομάδας. Ο τύπος αυτός όταν παίρνει τη μπάλα και με τις προσπάθειες που κάνει θυμίζει σε πολλά τον σημερινό CEO της Ευρωλίγκα, ο οποίος όταν έπαιζε στον Παναθηναϊκό και η μπάλα έπρεπε να μπει στο καλάθι έμπαινε. Τον τρόπο τον ήξερε εκείνος, δε χρειαζόταν να ασχοληθεί κάποιος άλλος εκείνος ήταν που θα έδινε τις μάχες να πάρει την ομάδα στις πλάτες του και τις περισσότερες φορές με ποσοστό επιτυχίας που έδινε τίτλους και πρωτιές στο τριφύλλι.

Η Ρώμη δε χτίστηκε σε μια μέρα

Όπως η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια μέρα, έτσι και ο Παναθηναϊκός δεν τρύπησε σήμερα το ταβάνι του. Θέλει πολύ δουλειά και πολύ υπομονή ακόμη ιδίως τώρα που η σεζόν μπαίνει στην κορύφωση της, και έρχονται πια τα πολύ μεγάλα παιχνίδια από δω και πέρα. Όπως αυτό στο ΣΕΦ κόντρα στον Ολυμπιακό το οποίο αποτελεί μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία, για να δείξει η ομάδα του Ράντονιτς πως δεν ισχύουν όσα λέει άλλη πλευρά. Σε μια έδρα την οποία έχει αλώσει ουκ’ ολίγες φορές ο Παναθηναϊκός θα παίξει για τον κόσμο του σε ένα παιχνίδι που συγκεντρώνει όχι μόνο τα βλέμματα όλης της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης. Υπομονή συγκέντρωση και όχι βιασύνη, είναι τα στοιχεία που θα κάνουν τους πράσινους νικητές, σε ένα γήπεδο από το οποίο έχει φύγει με ψηλά το κεφάλι ακόμη και όταν η διαφορά ξεφεύγει.

Γιατί κάθεται να μείνει και να αγωνιστεί μέχρι τη λήξη του παιχνιδιού, χωρίς να έχει την παραμικρή διάθεση να ψάξει για δικαιολογίες όπως κάνουν άλλοι. Στοιχείο που θα δείξει σε άλλο ένα παιχνίδι, για να δώσει και μερικές απαντήσεις στον προπονητή των αντιπάλων που δείχνει όπου βρίσκεται πως βλέπει συνεχώς το τριφύλλι μπροστά στα μάτια του. Ότι και να γίνει στο συγκεκριμένο παιχνίδι το σίγουρο είναι πως η χρονιά δεν τελειώνει εδώ, αλλά έχει πολύ και μεγάλη συνέχεια τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη με την πρόκληση να μεγαλώνει για τους παίκτες του πιο πετυχημένο συλλόγου στον ελληνικό αθλητισμό και όχι μόνο.

Σημειώσεις για δυο

Ένα σημείο στο οποίο αξίζει να σταθεί κάποιος είναι και χρησιμοποίηση των Νέιτ Ουόλτερς (σ.σ. αδυναμία μου εξ’ ου και η φωτό) και Πάρις Λι, η οποία απέδωσε εξαιρετικά στα σημεία που ο Παναθηναϊκός έπρεπε να βρει τις απαντήσεις. Η προσωπικότητα μιας ομάδας πέρα από το σκοράρισμα καθρεπτίζεται και στη δημιουργία, με τους δυο να τα πάνε καλά και να δίνουν υποσχέσεις για περισσότερα πράγματα στα επόμενα παιχνίδια. Πλέον η προσοχή όλων στρέφεται σε δυο παιχνίδια με κοινά σημεία αναφοράς τις παρουσίες προσώπων, και τις δυο ομάδες. Η νίκη μπορεί να μην είναι αυτοσκοπός για κανέναν μιας και δεν υπάρχει υπογεγραμμένο συμβόλαιο με την επιτυχία, ωστόσο αυτό που μετράει είναι η σκληρή δουλειά, η προσπάθεια και η μάχη μέχρι το τελευταίο λεπτό. Πράγματα που υπάρχουν στον Παναθηναϊκό και θα βγουν ξανά προς τα έξω, για να τον οδηγήσουν σε δυο πολύ μεγάλα αποτελέσματα απ’ όλες τις απόψεις.

Το επιμύθιο

Μια νίκη με τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ βάζει ξανά το πρωτάθλημα, στην αφετηρία που πρέπει για τους πράσινους μιας και όταν είσαι το απόλυτο φαβορί πρέπει να το αποδεικνύεις συνεχώς καθώς έτσι είναι ο πρωταθλητισμός. Μια νίκη όμως κόντρα στην Αρμάνι Μιλάνο εντός έδρας και με την παρουσία του κόσμου να είναι κάτι παραπάνω από δυναμική, θα ανεβάσει τον Παναθηναϊκό του Ράντονιτς στο επόμενο σκαλί. Ένα σκαλί που θα του επιστρέψει να μπει σε τροχιά πλέι οφ, αλλά και να διαπιστώσει για άλλη μια φορά πως οι δυνατότητες του δεν έχουν ταβάνι με την καλή έννοια πάντα.

ΥΓ: Ψηλά τη σημαία με το τριφύλλι!                                                   

Facebook
Twitter
Telegram
WhatsApp

Αφήστε μια απάντηση