Δεν γίναμε σοφότεροι

«Αυτό που πονάει είναι πως έτσι όπως είναι η ομάδα ειδικά φέτος, δεν βλέπεις το πως μπορεί να αντιστραφεί όλο αυτό». Γράφει ο Σπύρος Χρυσικόπουλος.

«Αυτό που πονάει είναι πως έτσι όπως είναι η ομάδα ειδικά φέτος, δεν βλέπεις το πως μπορεί να αντιστραφεί όλο αυτό». Γράφει ο Σπύρος Χρυσικόπουλος.

Όχι δεν γίναμε πιο έξυπνοι από το παιχνίδι στο Ισραήλ, ούτε απ’ όλα όσα ακολούθησαν. Αυτό που πονάει είναι πως έτσι όπως είναι η ομάδα ειδικά φέτος, δεν βλέπεις το πως μπορεί να αντιστραφεί όλο αυτό.

Το γεγονός των μεγάλων προσδοκιών, το εκθρέψαμε και εμείς και φταίμε εξίσου. Ωστόσο δεν μπορεί κάποιος να μας πειγιατί δυσσανασχετούμε, να βλέπουμε τον Παναθηναϊκό μας έτσι στα εκτός έδρας.

Δεν γίνεται ρε αδερφέ δεν του ταιριάζει, να προηγείται η να ακολουθεί κατά πόδας και από τα μισά κάθε τρίτου δεκαλέπτου και μετά να παραδίνεται στη μοίρα του. Φταίμε όλοι, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο που δεν είδαμε τι έρχονταν από την αρχή.

Τώρα ήρθε η ώρα ο ίδιος ο σύλλογος, οφείλει στον εαυτό του να κάνει μια γερή αυτοκριτική.

Να δει τι έφταιξε στη φετινή σεζόν στο κομμάτι της Ευρώπης, και να παρθούν οι σωστές αποφάσεις για την επόμενη περίοδο.

Μια περίοδο που θα φέρει το Final Four, στο Ολυμπιακό Στάδιο και που φυσικά δεν γίνεται να λείπει ο οικοδεσπότης.
Θα μου πεις φυσικά και θα χεις δίκιο είσαι τόσο απαισιόδοξος, όχι δεν είμαι αλλά τη δεδομένη στιγμή αυτά τα υλικά αυτό το παστίτσιο βγάζουν. Κριτική στην ομάδα, θα γίνει από τη σωστή βάση και όχι με αφορισμούς αφού η χρονιά δεν έχει τελειώσει. Δεν είναι κριτήριο το να κερδίσουμε τον Ολυμπιακό στις 13/2 για να εκδικηθούμε για κάτι, όσο να προστεθεί ένας ακόμη τίτλος στο παλμαρέ της μεγαλύτερης Ελληνικής ομάδας.

Αν πάμε στη λογική μόνο να πάρουμε εκδίκηση το χάσαμε το κορμί, πατριώτη όπως και τα αυγά και τα πασχάλια.
Η ουσία είναι ότι δεν χαρίζουμε σε κανέναν πόσο μάλλον στην ομάδα των «καλών παιδιών», τίτλους. Έτσι θα πρέπει να το δούμε πρώτα εμείς σαν κόσμος, και να κάνουμε για άλλη μια φορά την καλύτερη κερκίδα ever απέναντι στους red state warriors.

Πάμε σε ένα άλλο ζήτημα που πονάει εμάς, αλλά και τον Νίκο Παππά που θα μας λείψει. Είμαστε μαζί σου μέχρι να γυρίσεις δυνατός, ρε μούτρο και σ’ αγαπάμε γιατί δεν κρύβεσαι.
Οπότε όσοι από τους αντιπάλους σου, βιάστηκαν να χαρούν καλό θα είναι να μετριάσουν το αίσθημα χαράς που έχουν.
Μέχρι τότε η ομάδα, οφείλει να παίξει και για σένα για να κερδίσει και για σένα τα πάντα.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Αφήστε μια απάντηση