Αν είχες έρθει πιο νωρίς…

Ολοκληρώθηκαν οι φετινές ευρωπαϊκές υποχρεώσεις του τριφυλλιού μετά και την τρίτη συνεχόμενη ήττα από την Ρεάλ Μαδρίτης η οποία όπως πέρσι έτσι και φέτος απέδειξε ότι δίκαια πήρε το εισιτήριο για το Φάιναλ Φορ της διοργάνωσης μιας και ήταν ένα τουλάχιστον σκαλοπάτι ανώτερη από τους πράσινους. Ωστόσο επειδή βρισκόμαστε στην Εβδομάδα των Παθών δεν είναι ανάγκη να κλαιγόμαστε μιας και μόνο μπράβο ανήκουν σε αυτή την ομάδα και για να μη με παρεξηγήσετε θα σας πω κάποια πράγματα όπως τα είδα τόσο στις αναμετρήσεις με την Ρεάλ όσο και γενικά όλη τη σεζόν στη κατά πολλούς κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση.

Ο κακός σχεδιασμός του καλοκαιριού έκανε μπαμ από χιλιόμετρα μακριά πως ο Παναθηναϊκός θα αγκομαχούσε για την πρόκριση στην οκτάδα αφού στο ρόστερ του δεν διέκρινες παίκτες “διψασμένους” για διακρίσεις αλλά αντίθετα γερόλυκους των ευρωπαϊκών γηπέδων (βλέπε Γκιστ, Λάνγκφορντ και Λάσμε) οι οποίοι μπορεί να κουβαλάνε πολλά κιλά εμπειρίας όμως δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στο σύγχρονο μπάσκετ που απαιτεί ταχύτητα πάνω από όλα και καλή τεχνική κατάρτιση. Όταν λοιπόν έχεις αυτά τα βαριά κορμιά αλλά ο σχεδιασμός έχει γίνει από τον Τσάβι Πασκουάλ ή γενικότερα από τη διοίκηση πάνω στον “ηγέτη” Νικ Καλάθη, είναι σαφές ότι πρέπει να του έχεις αντικαταστάτες ισάξιους μέσα σε έναν μαραθώνιο 30 αγωνιστικών, με συνεχόμενα ταξίδια προβλέποντας και κάποιους πιθανούς τραυματισμούς. Κι επειδή πολύς λόγος έγινε για την αξία του Λεκαβίτσιους ο άνθρωπος δεν είναι πλέι μέικερ αλλά παίζει κατά συνθήκη το ρόλο αυτό μιας και η θέση του είναι δυάρι.

Κι εκεί λοιπόν που όλοι είχαν απηυδύσει με την εικόνα που έβγαζε προς τα έξω η ομάδα υπό τις οδηγίες του Καταλανού τεχνικού, αποφασίστηκε να έρθει στη θέση του ένας άνθρωπος που έχει γράψει τη δική του ιστορία στο χώρο του αμερικάνικου μπάσκετ και κατέχει περίοπτη θέση στο περίφημο Hall of Fame, ο Ρικ Πιτίνο. Όπως συμβαίνει με τη πλειοψηφία των τεχνικών που αναλαμβάνουν μεσούσης της περιόδου το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να αντιστρέψει την κακή ψυχολογία κάνοντάς τους να πιστέψουν ξανά στους εαυτούς τους αποκτώντας αυτό που έλειπε, την αυτοπεποίθηση. Έτσι με αργά αλλά σταθερά βήματα η ομάδα πήρε τα πάνω της κάνοντας σημαντικές νίκες κάποιες εκ των οποίων εκτός έδρας, με αποτέλεσμα εκεί που ήταν με τη πλάτη στον τοίχο μέχρι την 22η αγωνιστική, ξαφνικά ολοκληρώνοντας την κανονική περίοδο να βρεθεί όχι μόνο στην οκτάδα αλλά καταλαμβάνοντας την έκτη θέση που τον έστελνε πάνω στην πρωταθλήτρια Ευρώπης Ρεάλ με μειονέκτημα έδρας.

Επειδή πολύς ντόρος έγινε για το αν μας ταίριαζε ως αντίπαλος η ισπανική ομάδα έναντι της ΤΣΣΚΑ, πιστέψτε με ότι ήμουν υπέρ των Ρώσων καθώς το στυλ παιχνιδιού τους είναι πιο κοντά στο δικό μας. Η ομάδα του Ιτούδη αν και έχει πολύ καλούς περιφερειακούς παίκτες εντούτοις μέσα στη ρακέτα πονάει σημαντικά. Ω γέγονε, γέγονε όμως, ο χρόνος δεν γυρνάει πίσω.

Για τα δύο πρώτα παιχνίδια κόντρα στη Ρεάλ τόσο ο Θοδωρής όσο και ο Σπύρος είχαν κάνει τη δική τους ανάλυση η οποία είναι απολύτως σεβαστή και κατανοητή. Στο τρίτο παιχνίδι όμως επιτρέψτε μου να έχω κάποιες ενστάσεις από αυτές που εντέλει έκαναν τη διαφορά ανάμεσα στις δυο ομάδες. Όσο και να κοροϊδεύουν κάποιοι άμπαλοι και να φέρονται με βαριές κουβέντες κατά του Πάμπλο Λάσο, ο εν λόγω τεχνικός των Μαδριλένων έχει καταφέρει απίστευτα πράγματα. Ποια είναι αυτά; Στην 8η χρονιά του στον πάγκο της “Βασίλισσας” να έχει οδηγήσει την ομάδα του στο 6ο Φάιναλ Φορ. Είπατε κάτι; Μετά την φυγή του Ντόντσιτς για το ΝΒΑ, όχι μόνο δεν ζήτησε τον ουρανό με τα άστρα από τη διοίκηση αλλά δούλεψε με τους ήδη υπάρχοντες περιφερειακούς, (Κοζέρ, Καμπάτσο) ενώ είναι ίσως και η μοναδική ομάδα που έχει στις τάξεις της τόσους πολλούς ικανούς σουτέρ. Αλήθεια εμείς πόσους έχουμε να κάνουν αυτή τη δουλειά;

Ο Παναθηναϊκός είχε την πίεση στο τρίτο ματς θέλοντας να μειώσει αφενός τη σειρά κι αφετέρου για να ανασάνει λίγο ακόμη, κάτι που αποδείχτηκε οδυνηρό. Όχι επειδή δεν ήταν ανταγωνιστικός αλλά επειδή στα κρίσιμα σημεία δεν είχε το καθαρό μυαλό. Δείτε όσες φορές θέλετε το ματς και θα διαπιστώσετε πως οι φιλοξενούμενοι εξαντλούσαν το χρόνο επίθεσης των 24 δευτερολέπτων σχεδόν στην εκπνοή εν αντιθέσει με τους δικούς μας που πήγαιναν σε γρήγορες επιθέσεις λες και έκαναν αγώνα δρόμου να κερδίσουν στην ταχύτητα. Όλα αυτά λοιπόν σε συνδυασμό με την ικανότητα και το σταριλίκι κάποιων παικτών που εμείς δεν είχαμε έφεραν τον Παναθηναϊκό να μένει εκτός νυμφώνος.

Το θέμα από δω και πέρα είναι το τι πρόκειται να γίνει για να επιστρέψει η ομάδα στις κορυφαίες ομάδες. Οι ομάδες όπως πολύ εύστοχα τόνισε και ο Πιτίνο δεν γίνονται μόνο με πακτωλό εκατομμυρίων αλλά με άλλα πράγματα. Πρέπει να γίνουν κατ’ εμέ οι κινήσεις που ζητάει πάνω από όλα ο προπονητής κι όχι τα “θέλω” της διοίκησης. Να ψωνίσουμε από το πάνω ράφι κι όχι παίκτες που κοιτάνε είτε τα στατιστικά τους, είτε για να πικάρουμε τους αιώνιους αντιπάλους…..Σκεφτείτε μόνο πως η επόμενη σεζόν αναμένεται πιο ανταγωνιστική μιας και θα υπάρχουν 2 επιπλέον ομάδες και 4 επιπλέον αγωνιστικές ενώ με βρίσκει σύμφωνο η πρόταση της Ένωσης Παικτών που ζητάει να υπάρχουν 14 αντί 12 παίκτες στο ρόστερ των ομάδων.

Υ.Γ 1. Ρικ Πιτίνο σε ευχαριστούμε για όλα.

Υ.Γ 2. Φτιάξε ομάδα δυνατή για να πάρουμε όχι μόνο το 7ο αλλά πολλά περισσότερα

Υ.Γ 3. Φροντίστε να μαθαίνετε από τα λάθη σας

Υ.Γ 4 Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα σε όλους

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Αφήστε μια απάντηση