Θέατρο σκιών δίχως ίχνος ανθρωπιάς

Ο Χρήστος Δραγανίγος επιστρέφει στο Blog του στο Pickngreen.gr και σχολιάζει την απόφαση του Ζόρντι Μπερτομέου και των συνεργατών του να συνεχίσουν τη φετινή σεζόν της Euroleague, με μοναδικό γνώμονα το κέρδος τους, αψηφώντας την επικρατούσα σε ολόκληρη την υφήλιο κατάσταση.


Δεν είναι κρυφό πως κάθε επιχείρηση αποσκοπεί στο κέρδος. Έτσι και η Ευρωλίγκα, φαίνεται διατεθειμένη να ρισκάρει τόσο το κύρος της, όσο και την υγεία χιλιάδων ανθρώπων, για να συμμαζέψει τη «χασούρα», που της έχει προκαλέσει ο κορωνοϊός. Όπως είναι εύκολα αντιληπτό, ούτε η Turkish Airlines, ούτε η ΙΜG , που είναι οι δύο μεγαλύτεροι χορηγοί της κορυφαίας μπασκετικής διοργάνωσης στην Ευρώπη, δεν θα πληρώσουν το πλήρες ποσό της συμφωνίας τους, για μια σεζόν που αν και θα μπορούσε να είναι από τις πιο εντυπωσιακές, καταλήγει κουτσουρεμένη.

Ένα δεύτερο δεδομένο στην υπόθεση είναι η επιστροφή των Αμερικανών παικτών στη πατρίδα τους. Οι περισσότερες ομάδες έχουν στη σύνθεση τους τουλάχιστον πέντε παίκτες από τις Ηνωμένες πολιτείες, οι οποίοι όπως και είναι φυσικό, θέλουν να είναι κοντά στις οικογένειες τους, στη νέα τάξη πραγμάτων που έφερε η πανδημία. Πόσο πιθανό είναι λοιπόν, στο πρώτο κάλεσμα των ομάδων για επιστροφή στην αγωνιστική δράση, εκείνοι να τρέξουν να πάρουν το πρώτο αεροπλάνο και να γυρίσουν στη Γηραιά Ήπειρο; Όχι και τόσο, ειδικά αν αναλογιστούμε πως ενώ ο ιός μπορεί, σε αυτό το σενάριο, να συνεχίζει να πλήττει την Αμερική και να είναι σε ύφεση στην Ευρώπη.

Επιπλέον, αρκετές ομάδες έχουν προβεί σε περικοπές μισθών στους παίκτες για να μειώσουν και εκείνες τη χασούρα τους. Φανταστείτε λοιπόν ότι θα έπρεπε να επαναδιαπραγματευθεί η κατάσταση των συμβολαίων αυτών, με δεδομένη την επανέναρξη των αγωνιστικών υποχρεώσεων της Ευρωλίγκα. Και δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις αυτές, με αρκετούς από αυτούς τους αθλητές να εκφράζουν δημόσια την δυσαρέσκεια τους, μέσων των social media.

Το κρισιμότερο όλων όμως είναι πως, βάσει δημοσιευμάτων πάντα, οι τεχνοκράτες που διοικούν την Ευρωλίγκα, σκέφτονται την ολοκλήρωση της σεζόν με ένα τουρνουά, το οποίο θα διεξαχθεί σε ΟΑΚΑ και ΣΕΦ. Για μια χώρα όπως η Ελλάδα, η οποία έχει αντιδράσει εξαιρετικά με την έγκυρη λήψη μέτρων για την ασφάλεια των πολιτών της, η ταυτόχρονη φιλοξενία τόσων ομάδων αποτελεί σκανδαλώδες ρίσκο. Γιατί δεν είναι μόνο οι εκατοντάδες άνθρωποι που θα μπουν στη χώρα (παίκτες, προπονητές, τεχνικά τιμ), αλλά και οι αλληλοεπιδράσεις που μπορεί να είχαν στην πατρίδα τους, που θα μπορούσαν να τους έχουν καταστήσει πιθανούς φορείς του ιού. Προσθέστε σε αυτό και την ταυτόχρονη ύπαρξη τους με προσωπικό ξενοδοχείων και τεχνικούς των σταδίων διεξαγωγής και έχετε στα χέρια ένα ιδιαίτερα εύφλεκτο μείγμα, το οποίο θα μπορούσε να καταστρέψει την μέχρι τώρα πορεία της χώρας.

Λαμβάνοντας αυτά υπόψη λοιπόν, πόσο εφικτό φαντάζεστε ότι είναι, η Ευρωλίγκα να λάβει την έγκριση της Ελληνικής πολιτείας για να ολοκληρώσει το εγχείρημα της; Στο δικό μυαλό τουλάχιστον, καθόλου.
Δεν είναι λίγες οι φορές άλλωστε, που ο Ζόρντι Μπερτομέου και οι συνεργάτες του έχουν κριθεί κατώτεροι περιστάσεων, τόσο στην οικονομική ανταμοιβή των εμπλεκόμενων ομάδων, όσο και ως προς την διεξαγωγή των αγώνων της διοργάνωση σε ασφαλές περιβάλλον και στην προστασία όλων των εμπλεκόμενων (παίκτες, προπονητές, διαιτητές, θεατές). Αυτό όμως που έχουν βάλει στο μυαλό τους να κάνουν αυτή τη φορά, τους καθιστά τουλάχιστον επικίνδυνους και αυτό γιατί με την υγεία, δεν έχει κανένας δικαίωμα να παίζει.

Ο φόβος όμως, της επικείμενης οικονομικής ύφεσης της εταιρίας που λέγεται Ευρωλίγκα, έχει κάνει τους τεχνοκράτες της να μην σκέφτονται λογικά. Γιατί όταν είσαι ικανός να θυσιάσεις τα πάντα στο βωμό του χρήματος γίνεσαι απάνθρωπος και η διοργάνωση που τόσος ιδρώτας έχει χυθεί για να γίνει κόσμημα του Ευρωπαϊκού μπάσκετ, καταλήγει θέατρο σκιών.

Ο μοναδικός δρόμος λοιπόν, είναι να γραφτεί ο οριστικός επίλογος της φετινής αγωνιστικής περιόδου. Μεγαλύτερες και ισχυρότερες διοργανώσεις, με μεγαλύτερους χορηγούς, αλλά και με επικείμενη μεγαλύτερη οικονομική χασούρα έριξαν πρόωρα τους τίτλους τέλους για το 2020. Τρανταχτά παραδείγματα το Champions League, το Europa League και η Premiership. Άλλωστε, δεν θα έρθει το τέλος του κόσμου, αν δεν στεφθεί πρωταθλητής Ευρώπης στο μπάσκετ για μία χρονιά, ειδικά όταν πρόκειται για ένα τόσο σοβαρό λόγο.

Οι ιδιοκτήτες των ομάδων πρέπει να βγουν μπροστά!

Κλείνοντας, πιστεύω πως έχει έρθει η ώρα να έλθει μια αλλαγή στην τεχνική ηγεσία της Ευρωλίγκα, όχι στο τεχνικό κομμάτι, αλλά στο καθαρά αγωνιστικό. Οι έντεκα ομάδες με εγγυημένα συμβόλαια θα πρέπει να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να καταλήξουν σε κάποιο κοινώς αποδεκτό όνομα, ώστε να τελεί καθήκοντα προέδρου, με μοναδικό στόχο την απόδοση ενός καλύτερου προϊόντος. Είτε αυτός λέγεται Βατούνιν, είτε Κερεχέτα, είτε Μιζράχι.

Αυτά λοιπόν για σήμερα. Το τελευταίο καιρό με τις προβολές παλιών αγώνων του Παναθηναϊκού, το Pickngreen.gr έθεσε τις βάσεις για μια σειρά αφιερωμάτων που θα ακολουθήσουν. Μείνετε συντονισμένοι λοιπόν γιατί η συνέχεια έπεται άκρως νοσταλγική. Μέχρι τότε να είστε όλοι καλά και να θυμάστε, μένουμε σπίτι!

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Αφήστε μια απάντηση