Να διορθωθεί το λάθος του 2014

Ο Χρήστος Δραγανίγος επιστρέφει στο blog του στο Pickngreen.gr και επισημαίνει την αναγκαιότητα να ξεκινήσει ο μεταγραφικός σχεδιασμός της ομάδας απ’ τον παίκτη που θα κληθεί να καλύψει τη θέση «5», ενώ σχολιάζει και την περίπτωση του Βαγγέλη Μάντζαρη, που φέρεται να είναι υποψήφιος μεταγραφικός στόχος των Πρασίνων.

Ήταν 4 Ιουνίου 2014, όταν ο Παναθηναϊκός κέρδιζε 82-71 τον Ολυμπιακό στο κλειστό των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων, πανηγυρίζοντας με αυτό τον τρόπο το δεύτερο σερί νταμπλ υπό την προεδρία του Δημήτρη Γιαννακόπουλου. Αυτό έμελε να είναι και το τελευταίο ματς του Στεφάν Λάσμε με το «τριφύλλι» στο στήθος, στην πρώτη του θητεία στην ομάδα. Έκτοτε, ο Παναθηναϊκός αδυνατεί να βρει τον παίκτη που θα γεμίσει το κενό του Γκαμπονέζου στην καρδιά της ρακέτα του.

Το φετινό καλοκαίρι όμως, δίνει στο «τριφύλλι» μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να διορθώσει το έγκλημα που συνέβη σχεδόν έξι χρόνια πριν. Με την ομάδα να γυρνάει ξανά σελίδα και με το μπάτζετ να είναι εν πολλοίς ελεύθερο για να το διαχειριστεί ο νέος εκλέκτορας του Εξάστερου, η βαρύτητα πρέπει να πέσει στην απόκτηση αθλητικού ψηλού, που θα αποτελέσει σημείο αναφοράς στο πράσινο ρόστερ.

Αρκετοί ικανότατοι ψηλοί της Ευρωλίγκα βγαίνουν ελεύθεροι στην αγορά, όπως ο Τόνι Ζεκίρι, Ο Ντέβιν Μπούκερ, ο Λάντρι Νοκό και ο Γρεγκ Μονρό, ενώ και αρκετά υποσχόμενοι παίκτες του Eurocup όπως ο Ζακ Όγκαστ και ο Τζόναθαν Χάμιλτον θα προσπαθήσουν να αξιοποιήσουν την εξαιρετική τους φετινή παρουσία, ώστε να βρεθούν σε κάποιο ρόστερ από τις 18 ομάδες που θα απαρτίζουν την μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή λίγκα του χρόνου.

Αν σε αυτό προσθέσουμε το γεγονός, ότι ο Παναθηναϊκός είναι πολύ πιθανό να βρεθεί με επτά ή οκτώ κενές θέσεις στο έμψυχο δυναμικό του, τότε η απόκτηση κάποιου από τους προαναφερθέντες παίκτες είναι μονόδρομος. Και αυτό γιατί δεν υπάρχει καμία απολύτως ομάδα στην Ευρωλίγκα (από αυτές που διεκδικούν με αξιώσεις στόχους) που να μην έχει τουλάχιστον ένα φόβητρο κάτω από το καλάθι της.

Ταβάρες, Ντέιβις, Βέσελι, Ντάνστον, Χάινς, Ντούμπλιεβιτς είναι μόνο λίγα από τα ονόματα που καλείται να αντιμετωπίσει ο Παναθηναϊκός κάθε χρόνο. Όπως είναι εύκολα κατανοητό, ο 22χρόνος Γιώργος Παπαγιάννης δεν είναι ακόμα σε θέση να καλύψει την πράσινη ρακέτα και στις δύο μεριές του παρκέ μόνος του, παρά την διαρκή του προσωπική βελτίωση. Έτσι η απόκτηση πρωτοκλασάτου παίκτη στη θέση του σέντερ κρίνεται επιτακτική ανάγκη. Ειδικά από τη στιγμή που ο Τζέικομπ Γουάλι στάθηκε κατώτερος των προσδοκιών. Σε αυτό όμως δεν φταίει αποκλειστικά ο 25χρόνος Αμερικάνος. Ο Παναθηναϊκός προσπάθησε εν μια νυκτί να βαφτίσει ένα κινητικό 4αρι με πλούσια αθλητικά προσόντα σέντερ, ελπίζοντας πως θα βρει στο πρόσωπο του τον νέο Μάικ Μπατίστ. Τέτοιοι παίκτες όμως, δε βρίσκονται κάθε χρόνο και σίγουρα δεν είναι όσοι έχουν, μόλις, τρεις μήνες εμπειρίας στο Ευρωπαϊκό στερέωμα.

Τελευταία φορά που βρέθηκε το «τριφύλλι» κοντά σε κάτι πραγματικά καλό στην Ευρωλίγκα ήταν το 2018. Τότε το δίδυμο Γκιστ Σίνγκλετον έδινε το κάτι διαφορετικό στην πράσινη frontline, ενώ ο Ιαν Βουγιούκας μάτσαρε ικανοποιητικά τον Γουστάβο Αγιόν. Βέβαια όταν πατούσε παρκέ ο άγουρος Έιντριεν Πέιν, η Ρεάλ έκανε θραύση στο ζωγραφιστό, εξασφαλίζοντας έτσι ένα σημαντικότατο αγωνιστικό πλεονέκτημα, που εν τέλει της έδωσε το εισιτήριο για το final-4. Φανταστείτε όμως αντί του Πέιν ο Παναθηναϊκός να διέθετε έναν ψηλό αναμφισβήτητης αξίας. Πόσο διαφορετικά θα είχαν εξελιχθεί τα πράγματα;

Όσες φορές ο Παναθηναϊκός βρέθηκε στο μεγαλύτερο ραντεβού του Ευρωπαϊκού μπάσκετ, είχε στη διάθεση του τουλάχιστον έναν σπουδαίο ψηλό. Βράνκοβιτς, Ρέμπρατσα, Μίντλετον, Μπατίστ, Τομάσεβιτς, Πέκοβιτς, προσέθεταν δύναμη πυρός στην πράσινη ρακέτα, όντας το ιδανικό συμπλήρωμα για το εκάστοτε «κομπιούτερ» που βρισκόταν στην περιφέρεια. Από αυτά τα δύο κριτήρια, από το 2014 και μετά το Τριφύλλι αγνοεί το ένα. Ενώ υπάρχει ο ηγετικός γκαρντ, δεν υπάρχει αξιόπιστος ψηλός.

Αν όμως ο Παναθηναϊκός θέλει να βιώσει ξανά στιγμές θριάμβου θα πρέπει να επιστρέψει στην συνταγή της επιτυχίας, όπως του τη δείχνει η υπέρλαμπρη ιστορία του. Η τελευταία φορά που πραγματικά άγγιξε το final-4, στους αιθέρες δέσποζαν τα bad boys, με τον Τζέιμς Γκιστ και τον Στεφάν Λάσμε να βοηθούν στην κατάκτηση του Ευρωπαϊκού μπάσκετ από τους αθλητικούς ψηλούς. Ας είναι φέτος λοιπόν η μεταγραφική περίοδος στην οποία ο Παναθηναϊκός θα θέσει σοβαρά τις βάσεις για κάτι καλό, αποφεύγοντας τις πληρωμές υπεραξιών με εμπορικά ονόματα και τα στοιχήματα με παίκτες χωρίς περγαμηνές.

Τέλος, ακούγεται εδώ και μερικές μέρες το όνομα του Βαγγέλη Μάντζαρη στο πράσινο ρεπορτάζ. Για πολλούς λόγους όμως ο Περιστεριώτης γκαρντ είναι πέρα για πέρα λάθος επιλογή. Αγωνιστικά, ο 30χρόνος γκαρντ δεν έχει παίξει μπάσκετ υψηλού επιπέδου από το 2018. Ο Ντέιβιντ Μπλατ τον παραγκώνισε στον πάγκο του Ολυμπιακού, ενώ ήταν απογοητευτικός στο πέρασμα του στην Ουνίκς και μπακ-απ του Λάνγκστον Χολ στο Προμηθέα. Παράλληλα έχει πατήσει τα πρώτα ‘‘άντα’’ και αν ο Παναθηναϊκός θέλει να προχωρήσει σε ένεση «ελληνικότητας» στην περιφέρεια του μπορεί να στραφεί στις περιπτώσεις του Λεύτερη Μποχωρίδη ή του Ζώη καράμπελα, ενώ ακόμα μπορεί να υποστηρίξει τα δικά του παιδιά όπως ο Κώστας Παπαδάκης και ο Γιώργος Καλαϊτζάκης.

Επιπλέον, ας μη ξεχνάμε το επικοινωνιακό. Το καλοκαίρι του 2017 ο Μάντζαρης χρησιμοποίησε το συμβόλαιο που του έδωσε ο Παναθηναϊκός για να αποσπάσει περισσότερα χρήματα από τον «αιώνιο» αντίπαλο, ενώ είχε δώσει τηλεφωνικά το λόγο του στον τότε προπονητή του Παναθηναϊκού Τσάβι Πασκουάλ. Σα να μην έφτανε αυτό όμως, λίγο καιρό μετά έβγαλε τρελούς όσους τον είχαν δει στις εξέδρες του Παλάου Μπλαουγκράνα με τα πράσινα στο final-4 του 2011, όπου πήγε σαν θεατής, λέγοντας πως είναι προϊόν φωτομοντάζ, με το «ερυθρόλευκο» παραλήρημα του να ολοκληρώνεται σε διάσημο καθημερινό τηλεπαιχνίδι, όπου και δήλωσε Ολυμπιακός. Θα ήταν λοιπόν μια τέτοια μεταγραφή αναγκαία στον Παναθηναϊκό; Κατ’ εμέ, σε καμιά περίπτωση.

Αυτά λοιπόν για σήμερα. Την επόμενη φορά ξεκινά ο κύκλος αφιερωμάτων που σας είχα υποσχεθεί από το προηγούμενο blog. Μέχρι τότε μείνετε συντονισμένοι στο Pickngreen.gr και να θυμάστε, μένουμε σπίτι.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

This Post Has 3 Comments

  1. Avatar
    Thanos

    Γενικά πολύ σωστά τα λέτε….όμως θεωρώ πως κακώς κράζετε τον Πέιν συγκεκριμένα για τα playoff με τη Ρεαλ…Γιατί ειδικά στο 2ο παιχνίδι (αυτό το οποίο χάσαμε εντός), μαζί με τον Ντένμον ήταν οι καλύτεροι.Είχε κάνει καρφωματάρες και είχε παίξει καλή άμυνα…..Άλλο η γενική παρουσία του που όντως ήταν μετρια την πρώτη φορά και άκρως απογοητευτική την 2η.
    ΥΓ….Ηγετικός γκαρντ όντως υπάρχει, αλλά είναι τόσο μόνος του στην περιφέρεια που πνίγεται, άρα δεν φτάνει μόνο ενας πολύ καλός ψηλός δυστυχώς…

  2. Avatar
    Hoopfan

    Το μεγαλο προβλημα του Παναθηναικου βρισκεται στην ιδιοκτησια . Τα αδελφια Γιαννακοπουλοι μετα απο 8 χρονια λαθων εκαναν διανα με την επιλογη Ομπραντοβιτς και μπορεσαν να εξαργυρωσουν τα επομενα 13 χρονια με επιτυχιες τον κοπο τους . Το 2012 ειχε την ατυχια ο Παναθηναικος να πεσει στα χερια του Δημητρη Γιαννακοπουλου και απο τοτε το προβλημα φυσικα δεν ειναι η επιλογη σεντερ αλλα η ελλειψη πλανου η σπασμωδικες αλλαγες προπονητων παικτων φιλοσοφιας μηνα με τον μηνα . Αποτελεσμα 8 χρονια χωρις φαιναλ 4 και υποβιβααμος της ομαδας στο γκρουπ δευτερης δυναμικοτητας .

Αφήστε μια απάντηση