Μαθήματα για το…μέλλον

Η κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, φτάνει σιγά σιγά προς το τέλος της κανονικής περιόδου αφού πραγματοποιήθηκε και η τελευταία διαβολοβδομάδα που μας άφησε ανάμεικτα συναισθήματα.

Μάλιστα για πολλούς (παίκτες και κόσμο), ολοκληρώνεται το βασανιστήριο της φετινής σεζόν μιας και η πορεία ήταν λίγο πολύ αναμενόμενη ευχόμενοι να μην ξαναέρθει ποτέ.

Μάλιστα και τα δύο παιχνίδια που δώσαμε ήταν εντός με Μπασκόνια και Αρμάνι Μιλάνο, δύο ομάδες που η μεν πρώτη έψαχνε τη νίκη για να διεκδικήσει την είσοδο στην οκτάδα και τα πλέι οφ και η έτερη να παραμείνει με νίκη στην τέταρτη θέση που δίνει και το πλεονέκτημα έδρας στα πλέι οφ.

Κόντρα στους Βάσκους λοιπόν δεν λειτούργησε τίποτα σωστά ειδιικά στην περιφερειακή άμυνα όπου οι φιλοξενούμενοι σούταραν σχεδόν ανενόχλητοι τρίποντα ολοκληρώνοντας το ματς με το εκπληκτικό ποσοστό του 70% ήτοι 14/20, το μεγαλύτερο που έχει κάνει ομάδα ειδικά στο ΟΑΚΑ τα τελευταία χρόνια. Βέβαια πριν προλάβει να πει κανείς ότι ήταν τυχεροί θα πρέπει να επισημάνω πως δεν είναι η πρώτη φορά που μετράνε τόσα τρίποντα σε παιχνίδι της φετινής σεζόν οι παίκτες του Ιβάνοβιτς μιας και τέσσερις φορές έχουν ευστοχήσει σε 13 σουτ (με Παναθηναϊκό 10η αγωνιστική, Ολυμπιακό 11η, Ρεάλ 24η και Χίμκι 25η) και άλλες τόσες σε 12 (με Ερυθρό Αστέρα 2η αγωνιστική,  Άλμπα 5η, Φενέρ 9η και Ολυμπιακό 27η). Επιπλέον ο Πολονάρα τέλειωσε το ματς με 5/6 ενώ δύο μέρες μετά που η ομάδα του υποδέχτηκε την Αναντολού Εφές σούταρε με μόλις 2/9, δείγμα του πόσο ηρωοποιήθηκε άλλος ένας παίκτης όταν παίζει εναντίον μας.

Μετά λοιπόν την ήττα της Τρίτης, επόμενος αντίπαλος ήταν η Αρμάνι, με τους Ιταλούς να εκμεταλλεύονται τόσο την αστοχία και τα λάθη όσο και τη ψυχολογία που ήταν στα τάρταρα, κάτι που τους έδωσε το προβάδισμα και μια διαφορά ασφαλείας από σχετικά νωρίς στην αναμέτρηση κλείνοντας το ημίχρονο με 29-46. Μάλιστα η εικόνα της ομάδας ήταν τέτοια που σε διάφορα δημοσιογραφικά “πηγαδάκια” η ατάκα που ακουγόταν ήταν “άντε πάλι με δαύτους”. Κι όμως στο δεύτερο ημίχρονο η ομάδα άρχισε να δείχνει βελτίωση σε άμυνα και επίθεση ροκανίζοντας την εις βάρος της διαφορά όπου από το 59-67, πεντέμιση λεπτά πριν το τέλος τρέχοντας ένα σερί 11-3 διέψευσε τις διάφορες Κασσάνδρες που την ήθελαν να χάσει ισοφαρίζοντας σε 70-70 με λέι απ του Χεζόνια και οδηγώντας το ματς στην παράταση. Εκεί έχοντας πλέον το momentum έφερε τα πάνω κάτω με μια απόδοση από τα “παλιά” ρίχνοντας στο καναβάτσο την ομάδα του Μιλάνου και κυρίως τον υπερόπτη Ετόρε Μεσίνα που διαμαρτυρόταν συνεχώς στους διαιτητές. Βέβαια για να φτάσουμε στο τελικό 86-83 είδαμε μια πεντάδα να έχει διψήφιο αριθμό πόντων (Χεζόνια 17, Μπέντιλ 16, Παπαγιάννης και Παπαπέτρου από 14 και Μακ 11), με τον τελευταίο μάλιστα να πραγματοποιεί μια πολύ ελπιδοφόρα για το μέλλον εμφάνιση.

Εκτός από τη νίκη και με τον τρόπο με τον οποίο ήρθε αξίζει να αναφέρουμε πως είδαμε να αγωνίζονται μαζί Νέντοβιτς και Χεζόνια αν και δεν μπορούν να βγουν συμπεράσματα στον ελάχιστο χρόνο που ήταν μαζί στην πεντάδα, ωστόσο ο χρόνος κυλά υπέρ τους. Μη ξεχνάμε πως ο Σέρβος επέστρεψε μετά από 8 παιχνίδια λόγω τραυματισμού έχοντας ως τότε ούτε λίγο ούτε πολύ 16 πόντους κατά μέσο όρο στη διοργάνωση. Το πόσο έλειψε το καταλαβαίνουν όλοι. Φανταστείτε μόνο τι έχουμε να δούμε στο προσεχές μέλλον όταν ο ένας θα μάθει το παιχνίδι του άλλου…..

Περισσότερο από τη νίκη όμως ενθουσιάστηκα αλλά και πολύς κόσμος με τις δηλώσεις του Χεζόνια που είπε πως θέλει να παραμείνει στην ομάδα και του χρόνου. Ο Κροάτης που ξέρουμε πόσο τρελαμένος δηλώνει με τον κόσμο πήρε μια γεύση στη τελευταία προπόνηση πριν το ματς με τη Μπασκόνια όταν είδε μια αντιπροσωπεία της Θύρας 13 να κάθεται στο πέταλο και με πυρσούς και συνθήματα να δίνει έναν ξεχωριστό τόνο που η αλήθεια είναι πως μας έχει λείψει…

Υ.Γ 1. Η Ευρωλίγκα τελειώνει, το νταμπλ τώρα είναι ο στόχος

Υ.Γ. 2. Μάριο-Νεμάνια ετοιμαστείτε…

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on telegram
Telegram
Share on whatsapp
WhatsApp

Αφήστε μια απάντηση