Το όνομα του είναι Νέντοβιτς, Νεμάνια Νέντοβιτς!

Ο Χρήστος Δραγανίγος επιστρέφει μετά από καιρό στο blog του στο pickngreen.gr και γράφει για το φετινό βαρόμετρο του Παναθηναϊκού, τον Νεμάνια Νέντοβιτς.

Ένα αφιέρωμα που πλέκει το εγκώμιο του Σέρβου σταρ, ο οποίος δείχνει να έχει αφήσει πίσω του τα προβλήματα τραυματισμών που τον ταλαιπώρησαν στο πρόσφατο παρελθόν και πλέον υπενθυμίζει σε εχθρούς και φίλους το ποιος είναι με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο.

Η αλήθεια είναι πως μετά από τέσσερις μήνες αποχής από το πληκτρολόγιο ήθελα το πρώτο blog να είναι μια αποτίμηση της μέχρι τώρα πορείας όλων των παικτών της ομάδας, κάτι σαν μια περιεκτική αξιολόγηση των πεπραγμένων τους. Όταν έφτασα στον Νεμάνια Νέντοβιτς όμως οι σειρές διαδέχονταν η μία την άλλη γοργά, κάνοντας με να καταλάβω πως τόσο το comeback, όσο και η αξία του Σέρβου για το «τριφύλλι» δε χωράει σε μια απλή παράγραφο. Έτσι και προέκυψε η ιδέα για το κείμενο που έχετε μπροστά σας αυτή την στιγμή.

Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όμως, όταν το καλοκαίρι ο Παναθηναϊκός ανακοίνωνε την απόκτηση του 29χρόνου γκαρντ αρκετοί έσπευσαν να κατακρίνουν την επιλογή του Γιώργου Βόβορα να δώσει τα κλειδιά της περιφέρειας στον Σέρβο διεθνή. Δικαιολογημένα άλλωστε αν σκεφτούμε το χίλιο-ταλαιπωρημένο ισχίο και την γενικότερη αναμπουμπούλα που έφερε η απομάκρυνση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου από τα «πράσινα κοινά», αλλάζοντας άρδην τη γραμμή πλεύσης του συλλόγου.

Όμως όλα έμελε να αλλάξουν την στιγμή που ο Νέντοβιτς έπιασε τη «σπυριάρα» στα χέρια του φορώντας τη φανέλα με τα έξι αστέρια. Βλέπετε είναι τέτοια η αγωνιστική του ταυτότητα, που σε καμιά περίπτωση δεν θα άφηνε τον νέο ηγέτη της ομάδας να κινηθεί στην μετριότητα. Ή θα ανέκαμπτε εκκωφαντικά (όπως και έκανε), ή θα αποτύγχανε προσπαθώντας και το πείσμα του «Νέμα», άφηνε εξαρχής εκτός κάδρου την αποτυχία. Ακόμα και σε παιχνίδια που ο Παναθηναϊκός είναι κατώτερος των περιστάσεων, ακόμα και όταν ο «εξάστερος» πλατσουρίζει σε ρηχά νερά, ο Σέρβος είναι εκεί. Είτε θα πάρει κάποιο «σκοτωμένο» τρίποντο μετά από το αγαπημένο του side-step, είτε θα εφορμήσει στο καλάθι εκμεταλλευόμενος το τρομακτικά γρήγορο πρώτο του βήμα, έχοντας στη φαρέτρα του ουκ ολίγα όπλα για να τελειώσει τη διείσδυση (floater, eurostep, teardrop). Απόρροια των παραπάνω οι  15 πόντοι που δίνει στα περίπου 27 λεπτά που αγωνίζεται.

Διαβάστε επίσης το αναλυτικό Scouting Report του Pickngreen.gr για τον Λευτέρη Μαντζούκα

Η συνεισφορά του Σέρβου γκαρντ όμως δε περιορίζεται σε αριθμούς και σε καθαρά μπασκετικά νούμερα. Η στόφα του είναι τέτοια που λες και είναι «ραμμένη» από άλλο ύφασμα, όπως τόσων και τόσων σπουδαίων Πλαβί. Ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεται το παιχνίδι, το πάθος που τον διακατέχει  σε κάθε φάση, ο τρόπος με τον οποίο βγαίνει μπροστά, γιατί έτσι θέλει και γιατί το έχει, φέρνουν στο μυαλό άλλες εποχές. Εποχές που ο Παναθηναϊκός κατακτούσε την κορυφή της Ευρώπης με πρόγραμμα, εποχές ένδοξες που δυστυχώς μοιάζουν τόσο μα τόσο μακρινές. Βλέπετε, ο Νέντοβιτς είναι μια όαση ποιότητας για τον φετινό Παναθηναϊκό. Από τη πρώτη μέρα ξέρει που βρίσκεται, ξέρει ποια φανέλα φοράει και αυτή η συνειδητοποίηση, σε συνδυασμό με τις ικανότητες του και το mentality που κουβαλάει χρόνια τώρα, τον έχουν μετατρέψει σε ηγέτη της ομάδας σε μόλις τρεις μήνες παρουσίας στο ΟΑΚΑ. Και αφού μιλήσαμε για  ΟΑΚΑ, φανταστείτε τον Σέρβο να κάνει τα δικά του, σε ένα κατάμεστο γήπεδο. Εικόνα μπασκετικής κά@@ας, που μόλις καταλαγιάσει η πανδημία θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε μελλοντικά.

Γιατί διάολε (τολμώ να δανειστώ μια φράση ενός σπουδαίου Έλληνα μπασκετικογράφου) είναι αδιανόητο Παναθηναϊκός και Νέντοβιτς να μη συνεχίσουν να πορεύονται μαζί και του χρόνου.   Δεν είμαι σίγουρος αν το συμβόλαιο του Σέρβου έχει κάποια όψιον για τη χρονιά που έρχεται (νομίζω πως ναι), αλλά όπως και να έχει η χρυσή τομή πρέπει να βρεθεί για να παραμείνει κάτοικος Αθηνών ο 29χρόνος. Πράγμα που μόνο εύκολο δεν θα είναι, αν σκεφτούμε πως ατζέντης του παίκτη είναι ο «δαιμόνιος» Μίσκο Ραζνάτοβιτς, Ένας μετρ των διαπραγματεύσεων που μπορεί να «βγάλει από τη μύγα ξύγκι» όταν κάποιος πελάτης του κάνει μια καλή χρονιά. Βέβαια σαν θέλει η νύφη και ο γαμπρός λέει ο Ελληνικός λαός και στη συγκεκριμένη περίπτωση φαίνεται πως τόσο ο Νέντοβιτς, όσο και ο Παναθηναϊκός θέλουν να πορευτούν μαζί για αρκετά χρόνια.

Κάτι τέτοιο φαντάζει ευλογία και εγγυητής ομαλής μετάβασης στην κανονικότητα που έχουμε συνηθίσει σχεδόν τριάντα χρόνια τώρα. Μια κανονικότητα που θα πρέπει να χτιστεί, κατ’ εμέ, γύρω από τον Σέρβο και τις μπασκετικές του αρετές. Μιας και αυτός μαζί με την ελληνική τριπλέτα των Παπαπέτρου, Μήτογλου και Παπαγιάννη θα αποτελέσουν τους θεμέλιους λίθους για το μέλλον.

Κλείνοντας, θα αποφύγω να επεκταθώ για το ματς με τη Ρεάλ. Για πολλοστή φορά στο ίδιο έργο θεατές βρεθήκαμε, με τον Γιαβόρ μάλλον να καταπίνει τη σφυρίχτρα του σε  εξόφθαλμες φάσεις που καταδίκασαν τον Παναθηναϊκό. Κάτι που όμως μπορεί να ληφθεί και σαν κομπλιμέντο αν αναλογιστούμε πως παρόλο που το «τριφύλλι» με τη πρωτόγνωρη φετινή κατάσταση δεν παρουσιάζει την ανταγωνιστικότητα των περασμένων χρόνων, αναγκάζει την  Euroleague να προσπαθεί με νύχια και με δόντια να του στερήσει τη νίκη.

Αυτά λοιπόν για σήμερα. Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα ξαναπούμε να είστε όλοι καλά και να μένετε πάντα συντονισμένοι στο pickngreen.gr για την ενημέρωση σας σχετικά με τον μπασκετικό Παναθηναϊκό και όχι μόνο.

Διαβάστε επίσης το αναλυτικό Scouting Report του Pickngreen.gr για τον Λευτέρη Μαντζούκα

Facebook
Twitter
Telegram
WhatsApp

Αφήστε μια απάντηση