Το Γερμανικό μοντέλο

Ο Shooter επιστρέφει μέσω του Pickngreen.gr και αναλύει το «μοντέλο», τον τρόπο λειτουργίας και τα βήματα που ακολουθούν οι γερμανικοί σύλλογοι.

Βραδάκι, κοντά μεσάνυχτα. Λίγο ουίσκι για να τιμήσω τον Shooter, προβληματισμός για καθετί αφορά το μπάσκετ και πολλή όρεξη για να τα αναλύσουμε. Από πού όμως να ξεκινήσω; Εύκολο. Οι ψυχαναγκαστικοί Γερμανοί και ο τρόπος που δουλεύουν με ό,τι «καταπιάνονται», που λένε και στο χωριό μου, κουμπώνουν στη φιλοσοφία μου. Κούρασα και θα τελειώσει και το ποτό. Πάμε να ξεκινήσουμε.

«Τι έχουμε να ζηλέψουμε από το Γερμανικό πρωτάθλημα;». Σας θέλω ξύπνιους και έξυπνους. Αυτή η έκφραση ανήκει στο παρελθόν γιατί αυτή τη στιγμή πρέπει όχι μόνο να τους ζηλεύουμε αλλά να τους παρακολουθήσουμε και να τους αντιγράψουμε.

Οι Γερμανοί είχαν ένα μέτριο πρωτάθλημα σαν τα περισσότερα της κεντρικής Ευρώπης πλην εξαιρέσεων). Δηλαδή, το κοινό του ήταν οι γηγενείς άντε και κανένας παλαβός σαν εμάς. Έβγαζαν και κάποιους παίκτες που θα ξεχώριζαν ούτως ή άλλως και αυτό ήταν όλο.

Η όλη φάση ξεκίνησε αρχίζοντας να επενδύουν, πού αλλού, στις εγκαταστάσεις. Πρώτο σημείο κλειδί. Κάθε αθλητής νοιάζεται για τις εγκαταστάσεις, περνάει άλλωστε πολλές ώρες της μέρας στο γήπεδο. Όμως δεν αρκεί αυτό.

O GM της Alba Berlin η οποία πέρυσι έφτασε στον τελικό του Eurocup.

Και κάπου εδώ έρχεται το καινοτόμο, το επαναστατικό, πείτε το όπως θέλετε. Αντί να αρχίσουν να φέρνουν ονόματα παικτών και προπονητών για να ταράξουν τα νερά του Ευρωπαϊκού μπάσκετ (βλέπε Κίνα), προσλαμβάνουν managers (οι λεγόμενοι GM) οι οποίοι φυσικά θα είχαν πρωταρχικό ρόλο στην οργάνωση και στο στήσιμο της ομάδας. Όλοι τους ακολούθησαν κοινή στρατηγική. Scouting και εξέλιξη αθλητών. Στους Γερμανούς δεν αρέσει καθόλου να βγαίνουν εκτός προϋπολογισμού. Αυτό θα τους κρατούσε ζωντανούς και ανταγωνιστικούς.

Τι πέτυχαν; Να προσελκύσουν ΚΑΘΕ αθλητή που θέλει να εξελιχθεί. Μπορεί να πείτε ότι για ποιο Γερμανικό μοντέλο μας μιλάς όταν το πρωτάθλημά τους αποτελεί «σκαλοπάτι». Σκεφτείτε τι ήταν και τι είναι. Σε όλα αυτά να προστεθεί ότι έτσι βελτίωσαν και τα δικά τους παιδιά (πολλοί νέοι Γερμανοί παίκτες) σε μια χώρα που δεν την λες και μπασκετομάνα.

Συνοψίζοντας θα αναφέρω σε bullets, για σβήσιμο, τι έχουν αυτή τη στιγμή:

● Εθνικές ομάδες σε υψηλό επίπεδο

●Scouting

●Εξέλιξη αθλητών με σύγχρονη τεχνογνωσία

●Δύο ομάδες Euroleague

●Σύγχρονες εγκαταστάσεις

●Βιτρίνα για προσέλκυση επώνυμων αθλητών ή προπονητών

Καθόλου άσχημα εε; Πρέπει όλοι να προβληματιστούμε λοιπόν. Γιατί μείναμε πίσω. Γιατί αυτοί έχουν προπονητές τους Ράντονιτς και Ρενέσες. Γιατί αυτοί υπογράφουν Derrick Williams με 500 χιλιάδες και φέρνουν Monroe στην Ευρώπη. Τελειώνει και το ποτό. Ώρα να σας αφήσω. Η στήλη θα είναι εδώ να μοιραστεί μαζί σας πολλά και την άλλη και κάθε βδομάδα. Μέχρι τότε καλή απόλαυση σε ό,τι κάνετε.

Shooter

Wannamaker και Theis αγωνίζονται στους Celtics.

ΥΓ: Η Bamberg του coach Τρινκιέρι ήταν από τις πρώτες που έλαμψαν.Και να σκεφτείς ότι στην πόλη έμεναν 60.000 άτομα μόνο. Τρέλα…

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Αφήστε μια απάντηση