PNG +

by pickngreen.gr

Ο αμφιλεγόμενος κύριος Λάσο

SHARE IT

Κάνοντας μία βόλτα στα social media, τόσο κατά την διάρκεια των αγώνων, όσο και μετά το τέλος αυτών εδώ και χρόνια η κατάσταση είναι η ίδια με αρκετούς οπαδούς να απαξιώνουν και να βρίζουν ορισμένους προπονητές εν χορώ. Το ακόμα χειρότερο είναι ότι υπάρχουν και δημοσιογράφοι που κινούνται στην ίδια γραμμή πλεύσης. Αγαπημένοι του κοινού οι Πάμπλο Λάσο και ο Τσάβι Πασκουάλ (πριν έρθει στον Παναθηναϊκό, αλλά ακόμα και τώρα για διάφορους λόγους. Σήμερα θα ασχοληθούμε με τον πρώτο με αφορμή την πρωτιά της Ρεάλ στην φετινή Ευρωλίγκα.

Ο παίκτης Πάμπλο Λάσο

Πριν αρχίσουμε την συζήτηση για τον προπονητή Πάμπλο Λάσο, ας δούμε τι έχει πετύχει ο 49χρόνος προπονητής ως παίκτης. Ο Λάσο έχει αγωνιστεί 17,378 λεπτά (4ος στην σχετική λίστα) σε 624 παιχίδια (5η καλύτερη επίδοση) στην Liga ACB. Διατηρεί το ρεκόρ για περισσότερες ασσιστ (2,896) και τα περισσότερα κλεψίματα (1,219) στην ισπανική λίγκα. Οπότε μόνο τυχαίος δεν μπορεί να θεωρηθεί. Επίσης, να τονίσουμε ότι έχοντας αγωνιστεί μόνο στην Ισπανία είναι άριστος γνώστης του ισπανικού μοντέλου μπάσκετ.

Η δύσκολη αποστολή

Ο Πάμπλο Λάσο βρίσκεται στον πάγκο της Ρεάλ από την σεζόν 2011-2012. Την προηγούμενη σεζόν η ομάδα είχε αποτύχει να πετύχει κάτι καλό με τον Έτορε Μεσίνα στο τιμόνι της και στο φάιναλ φορ της Βαρκελώνης η ομάδα κατέλαβε την 4η θέση. Από τότε μέχρι σήμερα τρεις παίκτες είναι σταθεροί στο ρόστερ της Ρεάλ. Ο λόγος για τους Γιουλ, Κάρολλ και Ρέγιες. Ο Σέρχιο Ροντρίγκεζ θα βρισκόταν στην ίδια κατηγορία, αν δεν μας εγκατέλειπε για το ΝΒΑ, ενώ ο Ρούντι Φερνάντεζ ήρθε μία σεζόν μετά. Την πρώτη του χρονιά παίζοντας ωραίο μπάσκετ κατόρθωσε να φτάσει στον τελικό του Λονδίνου, αλλά ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό. Την επόμενη χρονιά η Ρεάλ έπαιξε ακόμα πιο θεαματικό μπάσκετ και βρέθηκε ξανά στο φάιναλ φορ, αλλά απέτυχε ξανά απέναντι στην Μακάμπι του Μπλατ. Η θέση του έτριζε, αλλά η διοίκηση αποφάσισε να τον στηρίξει. Η δικαίωση ήρθε στον τελικό του 2015 απέναντι στον Ολυμπιακό. Εκείνη την χρονιά αποφάσισε να θυσιάσει λίγο από το επιθετικό ταλέντο της Ρεάλ και δικαιώθηκε, φέρνοντας παίκτες πιο σκληροτράχηλους που εν τέλει κάνανε την διαφορά (Νοτσιόνι, Ματσιούλις).

Έχοντας αφήσει την πίεση από πάνω του με την κατάκτηση της Ευρωλίγκας, μετά από 20 χρόνια συνεχίζει το έργο του και η αλήθεια είναι τα πηγαίνει πολύ καλά, έχοντας την Ρεάλ και φέτος πρώτη σε ισπανική λίγκα και Ευρωλίγκα. Παράλληλα, με την Ρεάλ κατά την διάρκεια της προπονητικής του καριέρας έχει κατακτήσει 3 φορές το ισπανικό πρωτάθλημα, 4 φορές το κύπελλο Ισπανίας, ενώ άλλες 3 φορές έχει κατακτήσει το ισπανικό Σούπερ Καπ. Όχι και άσχημα για έναν προπονητή που βρίσκεται μία 5ετία στο απαιτητικό πάγκο της Ρεάλ και αγωνίζεται στο καλύτερο πρωτάθλημα της Ευρώπης.

Το μπάσκετ που παίζει, η νοοτροπία αυτού και τα ελληνικά „αλλά“

Είναι γνωστό και δεδομένο ότι η Ρεάλ παίζει γρήγορο μπάσκετ με διάθεση να τρέξει στο ανοιχτό γήπεδο και να ανοίξει τον ρυθμό. Το „ισπανικό“ μοντέλο μπάσκετ, όπως το έχουν βαφτίσει στην Ελλάδα. Το κύριο χαρακτηριστικό αυτού βέβαια είναι ο ρυθμός και προκειμένου η ομάδα να βρει ρυθμό συνήθως οι προπονητές διστάζουν λίγο ή το κρίνουν και αχρείαστο παραπάνω να καλέσουν ταιμ άουτ ακόμα και μετά από σερί 8-0 (δήλωση προπονητή σε γνωστό δημοσιογράφο που έχει εργαστεί για την ΚΑΕ ). Επιπλέον, πέραν της ροής του αγώνα το ισπανικό μπάσκετ έχει ως αρχή να επιτρέπει παίκτες να λειτουργούν με το ένστικτο και να παίρνουν πρωτοβουλίες. Στην Ελλάδα βέβαια που παρακολουθούμε την ανάπτυξη του μπάσκετ με λίγο πιο αργούς ρυθμούς βαφτίζουμε τους προπονητές αυτού του δόγματος „υπναράδες του πάγκου“ και „μυρωδιάδες“. Η αλήθεια, όμως είναι διαφορετική. Ο Λάσο έχει περάσει μισή ζωή στα ισπανικά παρκέ και ξέρει να εξυπηρετεί αυτό το μοντέλο.

Το μεγάλο παράσημα

Μέσα σε όλα θα πρέπει να τονίσουμε και την δουλειά που κάνει για την εξέλιξη των παικτών του. Το πρώτο όνομα που αξίζει να αναφέρουμε είναι το φαινόμενο που ακούει στο όνομα Λούκα Ντόνσιτς. Ο Λάσο δεν δίστασε και δεν φοβήθηκε να τον έχει στην αποστολή και να του δίνει χρόνο συμμετοχής συνεχώς από την περσινή σεζόν κιόλας, όταν ήταν ακόμα 16χρονών. Ο πιτσιρικάς τον δικαίωνε συνεχώς. Φέτος φυσιολογικά ήρθε η απογείωση του παίκτη! Στα 17 του ο Ντόνσιτς παίζει σαν 30χρόνος με 10 χρόνια εμπειρίας στην πλάτη του και με αυτοπεποίθηση. Σε όλο αυτό Λάσο έχει παίξει καθοριστικό ρόλο. Όχι μόνο γιατί τον πιστεύει και τον αφήνει να τελειώνει τα περισσότερα παιχνίδια (ο Ντόνσιτς είναι ο παίκτης με το μεγαλύτερο PIR, αθροιστικά, τις τελευταίες περιόδου, έχοντας ως δεύτερο τον Ντε Κολό με 15 μονάδες λιγότερες στην συνολική βαθμολογία), αλλά με την γενικότερη συμπεριφορά που έχει, τόσο αυτός, όσο και οι συμπαίκτες του. Δεν του συμπεριφέρονται σαν 18χρονο, τον αντιμετωπίζουν ως παίκτη που είναι χρόνια στην ομάδα. Δεν του χαϊδεύουν τα αυτιά.

Πέρα από τον Ντόνσιτς, όμως ο Λάσο έχει συμβάλλει και στην εξέλιξη του Γιουλ. Ο Σέρχιο Γιουλ δεν ήταν πάντοτε ο παίκτης που είναι τώρα. Όταν πρωτοπήγε ο Βάσκος στην ομάδα, ο Σέρχιο ήταν ένα γκαρντ που ξεχώριζε για την αθλητικότητα του και την πίεση στην άμυνα. Επιθετικά δεν έκανε πολλά. Από τότε με σκληρή δουλειά και την συμβολή του Λάσο έχει εξελιχθεί σε απίστευτο παίκτη που τα κάνει όλα. Το πιο πιθανό είναι να τον δούμε σύντομα στο ΝΒΑ.

Πως κρίνεται ο Λάσο τελικά;

Είναι καλός τελικά ο Λάσο ή οχι; Σίγουρα είναι άνθρωπος που έχει επίγνωση του τι ζητάει στο παρκέ από τους παίκτες του. Οι τίτλοι και οι επιτυχίες μιλούν από μόνες τους για την συνολική διαδρομή του μέχρι σήμερα, αν συνυπολογίσουμε και το μπάσκετ που έχει δείξει η Ρεάλ σίγουρα παίρνει παραπάνω συν η πορεία του. Η αλήθεια είναι ότι υστερεί λίγο στο θέμα τακτικής. Δεν είναι ο τελειομανής, της λεπτομέρειας όπως ο Πασκουάλ πχ, αλλά αυτό δεν σημαίνει κιόλας ότι δεν βγάζει συστήματα (πιο χαρακτηρικά τα plays όταν βρίσκεται ο Κάρολ στο παρκέ). Το μοναδικό αδύναμο σημείο του θα μπορούσε να θεωρηθεί αυτό, ειδικά όταν έχασε και τις Ευρωλίγκες. Στην πορεία βέβαια, βελτιώθηκε, εξελίχθηκε και έμαθε από τα λάθη του. Αν με ρωτούσατε… θα σας έλεγα σίγουρα ότι δεν αξίζει το χλεύασμα που δέχεται. Είναι καλός, μοντέρνος, πολυδιάστατος προπονητής. Κανένα κατόρθωμα, καμία πρώτη θέση δεν έρχονται μόνο από τους παίκτες. Χρειάζεται καλός καπετάνιος.

SHARE IT