PNG +

by pickngreen.gr

Μετά τον Μήτσο...ΕΣΥ!

SHARE IT

Ξέρετε, όταν μία ομάδα βρίσκεται στα καλά της φεγγάρια και προέρχεται από νίκες και πειστικές εμφανίσεις είναι πιο εύκολο να γράψεις ή να πεις πράγματα τα οποία θα ικανοποιήσουν τον αναγνώστη ή τον ακροατή σου. Είναι δεδομένο ότι το σημερινό μου κείμενο θα πάρει πιο πολλά likes απ’ ότι ένα αντίστοιχο μετά τις ήττες από την Μπασκόνια ή την ΑΕΚ.

Επειδή προσωπικά έχω μία… «ελιτίστικη» προσέγγιση ως προς το ποιοι επιλέγουν να επισκεφθούν τη σελίδα και να διαβάσουν το blog και θεωρώ ότι οι Παναθηναϊκοί και δη οι φίλοι του pick n green βλέπουν και ξέρουν μπάσκετ, γίνομαι διπλά χαρούμενος όταν διαβάζω στα σχόλια στο facebook, ψύχραιμες και καίριες τοποθετήσεις, άσχετα αν ο Παναθηναϊκός αυτοκτονεί στην Μπασκόνια και ηττάται δίκαια από την ΑΕΚ ή αν παραδίδει σεμινάρια μπάσκετ.

Το αμέσως προηγούμενο κείμενό μου ήταν ακριβώς πριν ένα μήνα http://www.pickngreen.gr/arthro.php?fu=h-texnh-ths-propagandas. Το πρώτο υστερόγραφο του κειμένου αυτού ήταν επί λέξει το εξής: «Όσοι κατά καιρούς προβληματίζονται ή αμφιβάλλουν για το τι σημαίνει Νικ Καλάθης για τον Παναθηναϊκό, ας παρακολουθούν στο youtube την 4άδα των αγώνων με την Μπαρτσελόνα και τον ημιτελικό με τη Σιένα το 2011, την πορεία της Κουμπάν μέχρι την κατάκτηση του Eurocup το 2013 και όλα του τα παιχνίδια από το Μάιο και τους ημιτελικούς με την ΑΕΚ μέχρι σήμερα… Και αφού δουν όλα τα παραπάνω, ας ρίξουν μια ματιά και στα συγκεντρωτικά στατιστικά του στο site της Ευρωλίγκα και ας επιχειρηματολογήσουν απέναντι στο ότι μπορεί εύκολα να βρει συμβόλαιο > 2 εκ. σε οποιαδήποτε ομάδα της Ευρωλίγκα».

Αφού λοιπόν προσθέσουμε στα παραπάνω τουλάχιστον άλλα 3 σεμιναριακά παιχνίδια του ηγέτη της ομάδας μας στο μήνα που μεσολάβησε -μεταξύ των οποίων και η οργιαστική, εξωπραγματική, to be remembered εμφάνισή του στο Σινάν Ερντέμ (μάλλον του πηγαίνει πάρα πολύ το συγκεκριμένο γήπεδο)- ελπίζω και εύχομαι αυτό που οι περισσότεροι βλέπουμε σε αυτό το παιδί από την πρώτη στιγμή που πάτησε στα ελληνικά χώματα μέχρι και σήμερα, να το δουν και να το αντιληφθούν και όσοι λίγοι έχουν απομείνει.

Θα μου πείτε πως είναι πολύ εύκολο να αποδίδεις εγκώμια μετά από τέτοιες εμφανίσεις και θα έχετε απόλυτο δίκιο. Από προχθες το βράδυ, όλες και όλοι, οπαδοί και δημοσιογράφοι έχουν επιδοθεί σ’ έναν ανεπανάληπτο «σασταλεγαδισμό» για τη σημασία του Νικ Καλάθη στον… μετά Τρισμέγιστον (Διαμαντίδη) Παναθηναϊκό. Αυτά λοιπόν που «μας τα είπαν», η πλειοψηφία από εμάς τα ξέρουμε εδώ και καιρό. Και θα τα ξέρουμε ακόμα κι όταν ο Νικ έχει 0/5 τρίποντα ή 2/6 βολές σε κάποιο κρίσιμο παιχνίδι στα πλέι οφς ή στους τελικούς, διότι ο τρόπος που αμύνεται αυτός ο παίχτης απέναντι σε όλους τους αντιπάλους από το 1 μέχρι το 5, ο τρόπος που βλέπει το γήπεδο και δημιουργεί, ο τρόπος που παραμένει ακούραστος και οξυδερκής μετά από 35 λεπτά αγώνα, είναι μοναδικός. Ή μάλλον συμβαίνει για δεύτερη φορά στα χρονικά και έχουμε την τύχη να συμβαίνει και πάλι από κάποιον που είναι ντυμένος στα πράσινα!

Πάμε τώρα και στα αγωνιστικά. Η ομάδα διανύει μία πολύ καλή περίοδο και φαίνεται σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού, ενώ οι αυτοματισμοί του Τσάβι αρχίζουν και φαίνονται περίπου στο ίδιο σημείο με πέρυσι –πάνω στο δίμηνο- και χαρακτηρίζουν μία ομάδα που θα πολύ δύσκολα θα καταβάλλεται από τον αντίπαλο και θα παρουσιάζει ανά διαστήματα και ιδιαίτερα θελκτικό μπάσκετ. Οι νέοι παίχτες –προεξάρχοντος του συγκινητικού και υπεράνω κάθε προσδοκίας Θανάσαρου- αρχίζουν και προσαρμόζονται, παρουσιάζοντας δείγματα των δυνατοτήτων τους, ενώ βλέπουμε μέχρι στιγμής τον καλύτερο –ίσως- Γκιστ της τελευταίας 5ετίας και τον πιο ώριμο Παππά. Το γεγονός δε πως σε κάθε παιχνίδι μιλάμε και για διαφορετικό πρωταγωνιστή δείχνει το βάθος και την ποιότητα της ομάδας. Προβλήματα υπάρχουν, είναι γνωστά και δεδομένα, ευτυχώς όπως φαίνεται έχουν εντοπιστεί και θα λυθούν. Ο καλύτερος Γκιστ της 5ετίας θέλει άμεσα ακόμη μία ποιοτική συμπαράσταση στο 5 διότι η χρονιά δεν θα βγει με τον «έλληνα» Γκιστόπουλο και τον Σίνγκλετον να βγάζουν 35λεπτα (προς Θεού μακριά από περιπτώσεις τύπου Ντόρσει). Θεωρώ επίσης ότι όσο περνάει ο καιρός θα βλέπουμε περισσότερο τον Ντένμον και στο 1, καθώς η «έξυπνη βόμβα» δεν στερείται δημιουργίας και λόγω σωματοδομής θα είναι μία πιο ασφαλής επιλογή από τον Λέκα απέναντι σε ψηλά γκαρντ τύπου Βέστερμαν, Ντόνσιτς, Γκρέιντζερ κ.λπ.

Η χρονιά είναι ακόμη στην αρχή της. Θα έρθουν στραβοπατήματα, θα έρθουν ήττες που ενδεχομένως να τις περιμένουμε και άλλες με κακές εμφανίσεις που θα κλυδωνίσουν την πίστη μας. Η ομάδα όμως έχει μπει σε ράγιες Πασκουάλ και με μηχανοδηγό Καλάθη, καλό κλίμα και μια-δυο διορθώσεις, είμαι πεπεισμένος πως θα πάει μακριά. Πολύ μακριά! Αρκεί να βρούμε όλοι μας αυτό το αγαθό που δυστυχώς όλοι όσοι ασχολούμαστε με τον Παναθηναϊκό το έχουμε κατά καιρούς απολέσει την τελευταία 5ετία, την υπομονή.

Υ.Γ.1: Ξεκίνησα την σεζόν, αναφερόμενος στο άρθρο μου για τα… «καμώματα» κάποιων δημοσιογράφων και «δημοσιογράφων». Λίγες ημέρες μετά δημιουργήθηκε το θέμα με τον Παππά. Οι άνθρωποι που αποθεώνουν τον Παπανικολάου, τον υπερασπίζονται διότι «παθιάζεται πολύ μέσα στο παρκέ, αλλά έξω από αυτό είναι το καλύτερο παιδί» και υποβαθμίζουν τα δικά του μπουκέτα στην Εθνική με τον συμπαίκτη του στον Ολυμπιακό, σταυρώνουν τον Παππά ως αφόρητα δύσκολο χαρακτήρα, ως απροσάρμοστο και ως «χαμένο ταλέντο»!!! Τους ενοχλεί σε αφάνταστο βαθμό που κάποιος αθλητής έχει πολιτική και κοινωνική άποψη, δεν μασάει τα λόγια του, δεν φοβάται να συγκρουστεί και ζητάει συγγνώμη όταν καταλαβαίνει πως έχει κάνει λάθος. Τους βολεύουν οι Κατσικάρηδες και οι Σκουρτόπουλοι, τέτοιους θέλουν στο δικό τους μπάσκετ... Γι’ αυτό και έκαναν τόσο μεγάλο θέμα -εν μέσω προετοιμασίας μάλιστα- τη μη χειραψία με τον Ζούρο και τις μπουνιές με τον Μπουρούση, που στην τελική όσο απαράδεκτο κι αν ήταν το εν λόγω περιστατικό συνέβη μεταξύ δύο, αποδεδειγμένα, φίλων.

Ο Νικόλας πήρε τη δική του ρεβάνς στο μπάζερ μπίτερ με τη Φενέρ και κανείς δεν μπορεί να του το στερήσει ή να το μειώσει, διότι στη δική του ρεβάνς και σε όσες ακόμη χρειαστεί θα έχει από πίσω του χιλιάδες κόσμου! Ας λουφάξουν και να είναι σίγουροι ότι σύντομα θα ξαναγλείφουν εκεί που έφτυναν…

Υ.Γ.2: Η διαιτησία στην Ευρωλίγκα συνεχίζει το εδώ και 6 πλέον σεζόν, «θεάρεστο» έργο της. Επιτέλους, κάτι πρέπει να γίνει! Αφού δεν βοηθάει η σύγκρουση, ας το δούμε πιο διπλωματικά…

Υ.Γ.3: Όχι ότι λέει πολλά, αλλά στα ματς του ελληνικού πρωταθλήματος με τις ομάδες χαμηλότερης δυναμικότητας, ο Καλάθης μοιάζει με λυκειόπαιδο που παίζει απέναντι σε παιδιά της Πρώτης Δημοτικού! Παρατηρήστε το.

Υ.Γ.4: Πρόεδρε κάνε ό, τι χρειαστεί και κράτα τον εδώ!

SHARE IT