PNG +

by pickngreen.gr

Κύριε Τσάβι Πασκουάλ τα σέβη μας…

SHARE IT

Το ημερολόγιο δείχνει 26 Απριλίου. Το αμέσως προηγούμενο βράδυ ο Παναθηναϊκός έχει δεχθεί την τρίτη συνεχόμενη ήττα του από την Φενέρ και αποχαιρετά την Ευρωλίγκα. Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος παίρνει «εν βρασμώ ψυχής» την απόφαση η ομάδα να μην επιστρέψει με αεροπλάνο , αλλά με πούλμαν. Οι παίκτες αντιδρούν. Όλη η Ευρώπη σχολιάζει αρνητικά αυτή την απόφαση. Ακούγονται φήμες ακόμα και για διακοπές συμβολαίων, ενώ το κλίμα εν όψει των τελικών της Α1 που ακολουθούσαν δεν ήταν το ιδανικό.

Άλλος στην θέση του εκείνες τις μέρες θα τα είχε παρατήσει και θα είχε φύγει. Ο Τσάβι Πασκουάλ όμως όχι. Ποιος θα τον κατηγορούσε αν έκανε το αντίθετο; Είσαι επαγγελματίας προπονητής, ένας από τους πιο επιτυχημένους και αναγνωρισμένους στην Ευρώπη, είσαι σε έναν σύλλογο για έξι μήνες και στην πρώτη αποτυχία σου απαγορεύουν να επιστρέψεις με αεροπλάνο ενώ υπάρχει πιθανότητα να χάσεις και 4 παίκτες από το ρόστερ σου.

Ο Τσάβι όμως έμεινε και ανέλαβε το δύσκολο έργο σε τόσο λίγο χρόνο να φτιάξει πάλι ομάδα και να διεκδικήσει πρωτάθλημα. Σεβάστηκε τον Παναθηναϊκό περισσότερο από ότι τον σεβάστηκε αυτός. Συνειδητοποίησε τόσο γρήγορα το μέγεθος αυτού του συλλόγου που δεν ήθελε να εγκαταλείψει το πλοίο στην πρώτη φουρτούνα. Και τελικά όχι μόνο δεν το εγκατέλειψε αλλά έφερε και το πιο «μάγκικο» πρωτάθλημα στην ιστορία.

Η φετινή χρονιά ξεκίνησε στραβά. Φιλικά προετοιμασίας στην Ρωσία, φήμες για νυχτοπερπατήματα, καθαίρεση του Καλάθη από την αρχηγία και πάλι φόβοι για διακοπές συμβολαίων. Ο Τσάβι στην μέση, «ασπίδα» όμως για τους παίκτες του. Ποτέ δεν μάθαμε τι ειπώθηκε στα αποδυτήρια, αν οι παίκτες αντέδρασαν στις νέες σπασμωδικές αποφάσεις του προέδρου. Λίγους μήνες μετά βλέπεις μια οικογένεια στο παρκέ, όλοι ανεξαιρέτως να «βάζουν πλάτη» για τον πρόεδρό τους.

Έχει δεχθεί κριτική στην Ελλάδα όσο λίγοι. Τις περισσότερες φορές άδικη. Τον έχουν χαρακτηρίσει με κάθε πιθανό προσβλητικό τίτλο, από «μυρωδιά» μέχρι «ταβερνιάρη». Έχουν ειρωνευτεί τα περίφημα «100 συστήματα του Πασκουάλ» ενώ τον κατηγορούν ότι «τον παίρνει ο ύπνος στον πάγκο». Και όμως ο Πασκουάλ στέκεται μπροστά σε αυτούς τους ανθρώπους, απαντά με σεβασμό στα ερωτήματα τους και απολογείται αν δε το κάνει. Κι όταν τον ρωτούν για διαιτησία, ενώ κατά γενική ομολογία αντιμετωπίζουν εχθρικά την ομάδα του, εκείνος αρνείται να ρίξει την ευθύνη στους διαιτητές και κοιτάζει τη δική του δουλειά.

Μία φάση μου έχει χαραχθεί στην μνήμη, ενδεικτική του ήθους και της αξίας του Πασκουάλ. Στους περσινούς ημιτελικούς με την Α.Ε.Κ , με το σκορ να είναι 59-98 λίγο πριν το τέλος , ο Μαγκράθ σωριάζεται στο παρκέ με πρόβλημα στη μέση, ο Λούντζης παίρνει την μπάλα και τρέχει στον αιφνιδιασμό ενώ ο Πασκουάλ του φωνάζει να σταματήσει. Ο Λούντζης δεν τον ακούει, κάνει το 59-100 και ο Πασκουάλ γυρνάει με χαμηλωμένο κεφάλι να ζητήσει συγγνώμη από τον πάγκο της Α.Ε.Κ γι’ αυτή την φάση. Αυτό είναι το fair play.

Σε κάθε συνέντευξη τύπου τον ακούω πολύ προσεκτικά. Ο σεβασμός με τον οποίο μιλάει για τις αντίπαλες ομάδες, για την διοίκηση και τον κόσμο της ομάδας είναι κάτι το μοναδικό. Ποτέ του δεν εκφράζεται με υποτιμητικά λόγια για κανέναν αντίπαλο, ποτέ του δεν κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του, πάντα υπερασπίζεται με σθένος τους παίκτες του και πάντα αναγνωρίζει πόσο σπουδαία είναι η στήριξη και η βοήθεια του κόσμου. Ενδεικτική η δήλωση του μετά το παιχνίδι με την Εφές : «Δεν ξέρω αν ο Παναθηναϊκός έχει καλούς παίκτες, καλό προπονητή και καλούς ανθρώπους γύρω από την ομάδα. Αλλά ένα πράγμα είναι σίγουρο. Ότι έχουμε τους καλύτερους οπαδούς. Ευχαριστούμε και μπράβο σε όλους.»

Έτσι φτάνουμε στην στάση του στο χθεσινό παιχνίδι με την Μπασκόνια, η οποία πιστεύω πως ανατρίχιασε και τον τελευταίο φίλαθλο του Παναθηναϊκού. Αρχικά με την σιωπηρή διαμαρτυρία με την αποχή από τον ύμνο της Euroleague και έπειτα με τις δηλώσεις του στο τέλος του παιχνιδιού : «Ο κόσμος πρέπει να ξέρει ότι ο Παναθηναϊκός είναι οικογένεια. Όταν ένας παίκτης ή προπονητής ή οπαδός έχει ένα πρόβλημα, αυτό είναι πρόβλημα όλων μας. Αντίστοιχα, κι όταν συμβαίνει κάτι με τον ιδιοκτήτη μας, είναι πρόβλημα για όλους μας. Το πρώτο που θέλω να πω είναι ότι δεν μας φαίνεται λογικό να μην μπορεί να έρθει εδώ να μας δει. Ανεξαρτήτως ποιος έχει δίκιο, το σημαντικό είναι να δώσουμε προς τα έξω την εικόνα που ισχύει, ότι είμαστε ένα. Όλοι έχουμε θετικά κι αρνητικά, αλλά είμαστε μαζί.»

Σε αυτό το άρθρο δεν θα ήθελα να σχολιάσω τίποτα αγωνιστικό. Θέλω μόνο να εκφράσω τον θαυμασμό και τον σεβασμό μου απέναντι στον άνθρωπο Τσάβι Πασκουάλ. Σε έναν άνθρωπο που δεν γεννήθηκε παναθηναϊκός, βρίσκεται στον σύλλογο ενάμιση χρόνο, και όμως εκφράζει σε απόλυτο βαθμό τις αξίες που πρεσβεύει ο σύλλογος. Σε έναν άνθρωπο που αποτελεί πολυτέλεια για τον ελληνικό αθλητισμό και έχει να μας διδάξει πολλά με την στάση του. Κύριε Τσάβι Πασκουάλ είναι τιμή μας να βρίσκεσαι στον πάγκο μας!

SHARE IT