PNG +

by pickngreen.gr

Ιστορικές ομάδες: Μοντεπάσκι Σιένα 2010-2011

SHARE IT

Το pickngreen.gr συνεχίζει τον εβδομαδιαίο κύκλο αφιερωμάτων σε ιστορικές ομάδες που είτε κατέκτησαν την κορυφή της Ευρώπης, είτε άφησαν ανεξίτηλο το στίγμα τους στο ευρωπαϊκό μπάσκετ με τον τρόπο παιχνιδιού τους, χωρίς ωστόσο να κατακτήσουν την Euroleague. Σήμερα θα ασχοληθούμε με μια ομάδα που δεν κατάφερε να σηκώσει την Ευρωλίγκα, όμως έπαιξε πολύ ωραίο μπάσκετ και έφτασε στο final-four της Βαρκελώνης το 2011. Ο λόγος για την Μοντεπάσκι Σιένα του Σιμόνε Πιανιτζιάνι, που κατέκτησε την τρίτη θέση με μπροστάρη τον εξαιρετικό Μπο Μακάλεμπ.

Κάθε φορά που γίνεται συζήτηση στην Ευρωλίγκα του 2011, το μυαλό όλων πάει κατευθείαν στους πρωταγωνιστές. Στον Παναθηναϊκό που σήκωσε για έκτη φορά στην ιστορία του το τρόπαιο, τον Δημήτρη Διαμαντίδη που έκανε την καλύτερη σεζόν στην καριέρα του και μονοπώλησε τα ατομικά βραβεία και τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς που έβαλε τα δυο πόδια του Τσάβι Πασκουάλ σε ένα παπούτσι, υποτάσσοντας την Μπαρτσελόνα παραδίδοντας παράλληλα μαθήματα προπονητικής, κάνοντας επίδειξη μπασκετικής ευφυΐας. Ωστόσο όταν η συζήτηση φύγει από τους Πρωταθλητές Ευρώπης, η πλειοψηφία του φίλαθλου κοινού θυμάται την Σιένα που αποκλείστηκε στον ημιτελικό από τους μετέπειτα πρωταθλητές. Μια ομάδα με εξαιρετικό ρόστερ και ένα προπονητή, που αρεσκόταν στο γρήγορο αλλά πειθαρχημένο μπάσκετ, με τις επιθέσεις στο σετ παιχνίδι να γίνονται με γρήγορες συνεργασίες. Γι’αυτό και την ομάδα του απάρτιζαν οι Μπο Μακάλεμπ, Νίκος Ζήσης, Ριμάντας Καουκένας, Μάρκο Γιάριτς, Πιέτρο Αραντόρι, Μάρκο Καραρέτο, Ντέιβιντ Μος, Μαλίκ Χέρστον, Κριστόφ Λαβρίνοβιτς, Μίλοβαν Ράκοβιτς, Τόμας Ρες και Αντρέα Μεκελόρι. Ένα σύνολο που μπορούσε να παρουσιάσει ακριβώς το όραμα του προπονητή του στο παρκέ, οδηγώντας την ομάδα της Τοσκάνης στο Παλάου Σεντ Ζόρντι.

Πριν όμως βρεθεί η ομάδα του Πιανιτζιάνι στο γήπεδο της Καταλανικής πρωτεύουσας, έπρεπε να πάρει την πρόκριση από τις προηγούμενες φάσεις. Το Ευρωπαϊκό ταξίδι των Ιταλών ξεκίνησε από τον τρίτο όμιλο της Ρέγκιουλαρ Σίζον, όπου και η Σιένα τερμάτισε στην πρώτη θέση με 8 νίκες και 2 ήττες, αφήνοντας πίσω της Φενέρ, Μπαρτσελόνα και Λιέτουβος Ρίτας. Στο τοπ-16, οι Ιταλοί κληρώθηκαν με την Ρεάλ, την Εφές και την Παρτιζάν, κατακτώντας την δεύτερη θέση με ρεκόρ 4-2 νίκες.

Έτσι η ομάδα του Πιανιτζιάνι βρέθηκε στο δρόμο του Ολυμπιακού και αν στο πρώτο παιχνίδι, όπου οι ερυθρόλευκοι κέρδισαν με 89-41, φάνηκε ότι εύκολα θα πάρουν την πρόκριση για το final-four, η Σιένα είχε την απάντηση της στα σκαριά. Μετά από δυο μέρες πάλι στο ΣΕΦ οι Ιταλοί κέρδισαν με 82-65, με τον Μαλίκ Χέρστον να κάνει ένα εξαιρετικό παιχνίδι, ισοφαρίζοντας την σειρά και παίρνοντας το πλεονέκτημα έδρας μαζί τους στην Τοσκάνη. Επί Ιταλικού εδάφους, η Σιένα κέρδισε και τις δύο αναμετρήσεις, με τον Μάρκο Γιάριτς να περνάει μια δεύτερη νιότη σε εκείνα τα παιχνίδια, παίρνοντας την ομάδα του από το χέρι, οδηγώντας την στη πρόκριση με 3-1 νίκες. Με αυτό τον τρόπο η Σιένα βρέθηκε στο final-four της Βαρκελώνης, μαζί με τον Παναθηναϊκό, την Μακάμπι και τη Ρεάλ Μαδρίτης.

Στον ημιτελικό απέναντι στο Τριφύλλι η παρέα του Νίκου Ζήση ήταν πολύ ανταγωνιστική στο πρώτο ημίχρονο, όμως η ανωτερότητα των πρασίνων ήταν αδιαμφισβήτητη, κάμπτοντας την αντίσταση των Ιταλών με 77-69, χάρη στην μεγαλειώδη εμφάνιση του Νικ Καλάθη. Στο μικρό τελικό, οι Ιταλοί επικράτησαν εύκολα της Ρεάλ με 80-62, με τον Κριστόφ Λαβρίνοβιτς να είναι ο πρώτος σκόρερ της ομάδας του με 17 πόντους, κατακτώντας παράλληλα την τρίτη θέση.

Με αυτό τον τρόπο ολοκληρώθηκε η πορεία της Σιένα το 2011 στην Ευρωλίγκα. Μια πορεία που φάνηκε να υπερβαίνει το ταβάνι των Ιταλών, οι οποίοι αν είχαν καταφέρει να κερδίσουν το Τριφύλλι εικάζουμε ότι θα είχαν κατακτήσει την κορυφή της Ευρώπης. Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε και οι Ιταλοί αρκέστηκαν στην τρίτη θέση, που αποτελεί την καλύτερη επίδοση τους την δεκαετία που διανύουμε.

Σύνταξη-Επιμέλεια: Δραγανίγος Χρήστος.

SHARE IT