PNG +

by pickngreen.gr

Είναι πολλά τα προβλήματα...

SHARE IT

Η Εθνική δεν τα κατάφερε ούτε χθες. Βέβαια, έπαιξε πιο στοχευμένα, ως ομάδα και άφησε καλές εντυπώσεις, αλλά σε επίσημο τουρνουά αυτό που μένει δεν είναι η εικόνα, ούτε οι εμπειρίες, αλλά το τελικό αποτέλεσμα. Η Εθνική έναν αγώνα που θα μπορούσε κάλλιστα να είχε κερδίσει, αλλά η αλήθεια είναι ότι στερείται προσωπικοτήτων που θα πάρουν την μπάλα στα κρίσιμα. Οι Σλοβένοι από την άλλη είχαν τον μπαρουτοκαπνισμένο Ντράγκιτς που πήρε πάνω του όλες τις κρίσιμες επιθέσεις, αλλά και το “φαινόμενο” που ακούει στο όνομα Λούκα Ντόνσιτς που δεν έχει ταβάνι και το απέδειξε και χθες.

Το πρόβλημα της Εθνικής όμως ξεκινάει από την δόμηση του ρόστερ. Θα αναρωτηθείτε τώρα… μα καλά που είναι το πρόβλημα; Έχουμε 12 παίκτες επιπέδου Ευρωλίγκα-ΝΒΑ, με βάση πάντα τις ομάδες, στις οποίες αγωνίζονται. Το πρόβλημα είναι ο ρόλος και ο τρόπος παιχνιδιού αυτών στις ομάδες τους. Είναι σχεδόν όλοι ρολίστες και μάλιστα ρολίστες με αμυντικό προσανατολισμό, “ξυλοκόποι” θα λέγαμε. Κανένας όμως δεν μπορεί να δώσει εύκολους πόντους στην ομάδα. Ο Πρέπελιτς στην Σλοβενία, σε μία ομάδα με Ντράγκιτς, Ντόνσιτς και Μπλάζιτς μπροστά του ρολίστας είναι, αλλά στα 15’ θα μπορέσει να δώσει 10 πόντους με σουτ, χθες έδωσε παραπάνω. Την ίδια στιγμή παίκτες όπως ο Μάντζαρης που έμειναν στο παρκέ για 26’ είχαν να επιδείξουν 0 πόντους και 1 ασσιστ. Θέλετε άλλο παράδειγμα ρολίστα που τραβούσε και σκορ όμως; Θυμηθείτε τον Κόπονεν όταν έπαιζε 10 με 15 λεπτά στην Χίμκι, αλλά είχε ταυτόχρονα και 8-10 πόντους μ.ο.. Υπάρχουν ρολίστες που μπορούν να γίνουν αν χρειαστεί πρωταγωνιστές, υπάρχουν όμως και ρολίστες που θα παραμένουν ρολίστες. Εμείς διαθέτουμε παίκτες μόνο της δεύτερης κατηγορίας που αναφέρθηκε.

Σαν να μην έφτανε αυτό στερούμαστε και παικτών που μπορούν να δώσουν εύκολους πόντους. Παίκτες όπως ο Μαυροκεφαλίδης, ο Ντόρσει, ο Βασιλειάδης (παλιότερα - τώρα δεν βρίσκεται σε κατάσταση να βοηθήσει), ο Περπέρογλου από το ποστ ή όπως ακόμα ο Ντικούδης παλιότερα στην Εθνική, που ερχόταν από τον πάγκο με αυτόν τον ρόλο. Ο Μαυροκεφαλίδης με τα σουτάκια από μέση απόσταση, οι Ντόρσει/ Βασιλειάδης με τα τρίποντα τους, ενώ λείπει και το ποστάρισμα από την θεση 3, μιας και κανένας εκ των δύο Παπ δεν μπορεί να συνεισφέρει σε αυτόν τον τομέα αποτελεσματικά. Ο Παππάς έχει έφεση στο ένας-εναντίον-ενός, αλλά δεν είναι “αθόρυβος” παίκτες. Θέλει τον χώρο του και την μπάλα αρκετή ώρα στα χέρια του. Αποτέλεσμα της έλλειψης τέτοιων παικτών είναι η μεγάλη δυσκολία που αντιμετωπίζει η Εθνική μας στο σκοράρισμα, μιας και κανένας εκ των ρολιστών δεν μπορεί να δώσει εύκολα σκορ.

Για το τέλος έχω αφήσει τον Κώστα Σλούκα. Ο Κώστας θα μπορούσε να είναι ο παίκτη που θα κινεί τα νήματα στην περιφέρεια της Εθνικής μας, αλλά δυστυχώς δεν το κάνει. Θα έλεγε κανείς ότι ο Σλούκας που βλέπαμε στον Ολυμπιακό, και ήταν αρκετά πιο “επιθετικός”, έχει Ομπραντοβιτσοποιηθεί (να μου επιτραπεί η έκφραση). Και εξηγούμαι ευθύς αμέσως. Δεν θυμάμαι παλαιότερα τον Σλούκα τόσο αλτρουιστή στην επίθεση, χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα κακό μιας και έχουμε δει ότι ο πρωταθλητισμός απαιτεί θυσιες και αλλάγες στο αγωνιστικό προφίλ του παίκτη πόσο μάλλον με τον Ζέλικο προπονητή, όσο τον βλέπω φέτος στην Εθνική. Φαίνεται, ότι ψάχνει τους παίκτες στις γωνίες μετά τα σκριν που παίρνει στην κορυφή. Στην Φενέρ δέσποζαν οι Νταντόμε, Νάναλι, Μπόμπι Ντίξον και Μπογκντάνοβιτς, άρα δεν τίθεται θέμα σύγκρισης. Ο Σλούκας θα μπορούσε και πρέπει να γίνει πιο “επιθετικός”, ειδικά με τα γνωστά προβλήματα της Εθνικής στο σκοράρισμα.

Τα δύσκολα, όμως για την Εθνική, που καλείται να βρει λύσεις, τώρα ξεκινούν με τους δύο επόμενους αγώνες να είναι κρίσιμοι ακόμα και για την πρόκριση της ομάδας στην επόμενη φάση, η οποία δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Η χτεσινή εικόνα ήταν μεν ενθαρρυντική, αλλά όσο τα ποσοστά στα τρίποντα κυμαίνονται σε τόσο χαμηλά επίπεδα οι νίκες δεν θα έρχονται. Ζητείται, λοιπόν αντίδραση, ώστε οι διεθνείς μας να ολοκληρώσουν την φάση των ομίλων με το 2/2 για να αποφύγουν την 4η θέση.

SHARE IT