PICKNGREEN.GR

Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα;

SHARE IT

Η εντός έδρας ήττα της ομάδας από την Φενέρ με 69-81 όχι μόνο μας προσγείωσε για τα καλά καθώς ήταν η τρίτη σερί ήττα μετά από εκείνες με Μπασκόνια και Χίμκι αλλά έδειξε ότι η ομάδα χρήζει άμεσης ανάγκης από τονωτική ένεση, όπερ μεθερμηνευόμενον από παίκτη ή παίκτες κι όχι απομάκρυνση του προπονητή. Ξέρω ότι πολύ θα απορήσετε με αυτό που γράφω αλλά δεν μπορεί να φταίει μόνο ο προπονητής όπως έχω αναφέρει πολλάκις μέσα από αυτό το βήμα που μου δίνεται.

Η ομάδα έχει γίνει πολύ προβλέψιμη για τον εκάστοτε αντίπαλο στην Ευρωλίγκα και αναφέρω ειδικά την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση μιας και εκεί εντοπίζεται το μεγάλο πρόβλημα εν αντιθέσει με το πρωτάθλημα που εκεί η πλειοψηφία των αντιπάλων είναι επιπέδου Α2, δυστυχώς κι όχι μόνο φέτος αλλά τα τελευταία χρόνια γι' αυτό ακριβώς και μας δίνεται η ευκαιρία να ξεσπάμε αμέσως μετά από ένα ανεπιτυχές αποτέλεσμα. Τα παραδείγματα πολλά και δεν είναι ανάγκη να τα αναφέρω κάθε φορά, μπορεί ο καθένας να τα δει και να διαπιστώσει του λόγου το αληθές. Μέσα από τα παιχνίδια του πρωταθλήματος λοιπόν που εξυπηρετούν την ομάδα να βγάζει το άχτι της αντί προπόνησης και να δοκιμάζει σχήματα και πρόσωπα έχει άλλη εικόνα που πολλές φορές αναγκάζει να αλλάζουμε πολλοί γνώμη για την αξία τόσο του προπονητή όσο και κάποιων παικτών. Πόσες φορές έχουμε διαβάσει όλοι μας ότι κόντρα στον Πανιώνιο, το Λαύριο, τον Κολοσσό κλπ η ομάδα άλλαξε τσιπάκι προς το καλύτερο κι ότι περιμένουμε την ίδια αντίδραση να βγάλει και στα ματς που ακολουθούν στην Ευρωλίγκα? Η απάντηση είναι πολλές φορές με τη μόνη διαφορά ότι στα παιχνίδια που καίνε απέναντι στα ευρωπαϊκά κλαμπ κάνουμε μια νίκη φωτοβολίδα και μετά επιστρέφουμε στα γνώριμα για εμάς εφιαλτικά βράδια με κύριο γνώρισμα ότι η άμυνα μας είναι ευάλωτη είτε μέσα στη ρακέτα είτε ακόμα και στα περιφερειακά σουτ. Γι' αυτόν το λόγο χάνουμε παιχνίδια όπως με την Χίμκι, τη Μπασκόνια, την Αναντολού Εφές.

Έχετε καταλάβει πως τα 2 τελευταία χρόνια το ρεκόρ μας στο τέλος της κανονικής περιόδου, μετά δηλαδή από 30 παιχνίδια ήταν 19-11, ενώ τώρα έχοντας καλύψει το 1/3 έχουμε ήδη 6 ήττες, τις δυο μάλιστα εντός έδρας απέναντι στην Ζαλγκίρις και στην Φενέρ; Για να ρεφάρουμε θα πρέπει να ψάξουμε εκτός έδρας νίκες, αλλά πείτε μου με το χέρι στην καρδιά που θα γίνουν αυτές; Στη Μαδρίτη; το Μιλάνο; τη Μόσχα με την ΤΣΣΚΑ; στην Κωνσταντινούπολη με Νταρουσάφακα ή Φενέρ; στα Κανάρια Νησιά; στο Κάουνας; στο Τελ Αβίβ; στη Βαρκελώνη; Άφησα επίτηδες εκτός το ΣΕΦ μιας και εκεί ενδεχομένως μπορεί να γίνει αλλά και πάλι τι; Παρηγοριά στον άρρωστο θεωρείται.

Ο Τσάβι Πασκουάλ έχω επισημάνει πολλές φορές ότι ξέρει να διαβάζει το παιχνίδι του αντιπάλου σε μεγάλο βαθμό αλλά τα χαλάει επίσης σε μεγάλο βαθμό κατά τη διάρκεια των περισσοτέρων καθώς αναλώνεται σε ροτέισον ειδικά στους ψηλούς (Παπαγιάννη, Βουγιούκα, Λάσμε) και το πληρώνει στο τέλος αφού όλη η ζημιά γίνεται στο "ζωγραφιστό" εκεί όπου τους ξεχνάει για πολύ ώρα στον πάγκο με αποτέλεσμα να αναδεικνύεται ήρωας ο εκάστοτε ψηλός των αντιπάλων. Στην αναμέτρηση με την Φενέρ για παράδειγμα δεν χρησιμοποίησε ούτε ένα δευτερόλεπτο τον Λάσμε ή τον Παπαγιάννη αφήνοντας έρμαιο των καταστάσεων τον Βουγιούκα ή ακόμα και τον Γκιστ που τον έβαζε ως σέντερ απέναντι σε αντιπάλους όπως ο Βέσελι και ο Λοβέρν. Για τις δε περιστροφές στην άμυνα που πάντα παίζουμε με κοντό παίκτη κόντρα σε ψηλότερο το έχω πει στον ίδιο αλλά απάντηση μέχρι σήμερα που να δικαιολογεί τα πεπραγμένα του πραγματικά δεν έχω πάρει.

Πώς γίνεται κάθε φορά να πλησιάζουμε στο σκορ ευρισκόμενοι πίσω με μια διαφορά 4-8 πόντων μειώνοντας στο καλάθι ή ακόμα και στον πόντο και αμέσως μετά να ξεφεύγει η διαφορά δεχόμενοι πάντα μα ΠΑΝΤΑ τρίποντο; Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο κύριοι κύριοι. Επειδή ο θυμόσοφος λαός μας συνηθίζει να λέει πως "το ψάρι βρωμάει πάντα από το κεφάλι" περιμένω αντίδραση από εκεί; Δεν αρκεί να λες ότι στηρίζω τον προπονητή αλλά να μη βάζεις το χέρι στην τσέπη για να του εκπληρώσεις κάποιες επιθυμίες του. Πώς μετά ζητάς να πάει στο Φάιναλ Φορ με το υλικό που έχει στα χέρια του και διαχειρίζεται λέγοντάς του ότι είναι στον ίδιο πως να το βελτιώσει; Τα τελευταία 2 χρόνια όταν η αλήθεια είναι πως είχαμε καλύτερες μονάδες κάναμε εντούτοις κάποιες κινήσεις φέρνοντας για παράδειγμα τον Τζεντίλε, τον Τζέιμς ή τον Πέιν. Τώρα τι; Δεν πρέπει δηλαδή να πάρουμε παίκτη; Η ομάδα πονάει σε δυο θέσεις για εμένα. Στον άσο καθώς δεν φτάνει μόνο ο Λεκαβίτσιους πίσω από τον Καλάθη αλλά και στο 3 μιας και ο Λοτζέσκι δεν είναι ο παίκτης που πρέπει σώνει και καλά να βασιστείς πάνω του όλη την χρονιά αφού είναι επιρρεπής στους τραυματισμούς. Θυμόμαστε όλοι τι συνέβη πέρσι έχοντας παράλληλα και τραυματία τον Ρίβερς....

Η/Οι μεταγραφή/ες έπρεπε να γίνει/ουν χθες. Πότε περιμένουμε δηλαδή; Όταν θα έχουμε χάσει το τρένο των πλέι οφ; Ούτε μπορούμε να λέμε αμέσως μετά την ήττα από τη Φενέρ ότι τουλάχιστον έχασαν κι οι άλλες ομάδες που είναι κοντά σε εμάς. Ο Ολυμπιακός για παράδειγμα έχει ρεκόρ 6-5 μαζί με Αρμάνι και Μπαρτσελόνα, εμείς είμαστε στο 5-6 με τις Ζαλγκίρις και Μπάγερν και μετά από κάτω μας είναι με 4-7 οι Χίμκι, Μπασκόνια και Γκραν Κανάρια. Το δε πρόγραμμά μας στα επόμενα 4 ματς ως το τέλος του πρώτου γύρου είναι με Νταρουσάφακα (εντός), Ρεάλ (εκτός), Αρμάνι (εντός) και ΤΣΣΚΑ (εντός). ΠΡΕΠΕΙ να κάνουμε τουλάχιστον 3/4 αν όχι 4/4 για να πούμε ότι ακόμα αντέχουμε και δεν πετάμε λευκή πετσέτα.

Για το τέλος θα κλείσω με τους στίχους του Βασίλη Τσιτσάνη (για όσους δεν το γνωρίζουν) φίλαθλου της ομάδας, που σε ένα από τα τραγούδια του που άφησαν το δικό τους στίγμα έλεγε χαρακτηριστικά: Ο καθένας μπορεί να το ερμηνεύσει όπως επιθυμεί, δεν προδικάζω κάποιο γεγονός για να μην πείτε...

Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα; Ας καθαρίσουμε μια ώρα αρχύτερα. Του χωρισμού μας έφτασε η ώρα, μπορεί και για τους δυο να ’ναι καλύτερα. Ας καθαρίσουμε μια ώρα αρχύτερα.

Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα; Κι αν περιμένουμε τι θα κερδίσουμε; Αφού η γκρίνια ξέσπασε σαν μπόρα, στο δρόμο αυτόν κι οι δυο θα δυστυχήσουμε. Κι αν περιμένουμε τι θα κερδίσουμε;

SHARE IT



ΤΟ VIDEO ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ