PICKNGREEN.GR

Σύμφωνα με τα πρώτα δείγματα…

SHARE IT

Διαβάστε στο Pickngreen.gr τη πλήρη ανάλυση του Δημήτρη Κουσουντίδη για το χθεσινό ματς του Παναθηναϊκού, απέναντι στη Μακάμπι Τελ Αβίβ. Μετά από 4.5 ψυχοφθόρους μήνες η αυλαία της Euroleague άνοιξε και πάλι και μάλιστα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για τους πράσινους, οι οποίοι συνδύασαν το ευρωπαϊκό τους ντεμπούτο με μία πολύτιμη νίκη απέναντι σε μία άμεση ανταγωνίστρια, όσον αφορά τη μάχη της 8άδας.

Μετά από μία δύσκολη και ύπουλη αναμέτρηση, ο Παναθηναϊκός υπέταξε την ομάδα του λαού (89-84), η οποία με βάση τα πρώτα δείγματα μας προϊδεάζει για μία σκληρότερη πνευματικά ομάδα, σε σύγκριση με αυτή που παρακολουθήσαμε τα τρία τελευταία χρόνια.

Η Μακάμπι διαθέτει μαζεμένο τόσο individual talent, που θα βάλει δύσκολα σε οποιαδήποτε έδρα της διοργάνωσης. Θα κάνει αρκετές εκτός έδρας ‘κηδείες’ για να το πούμε και πιο απλά. Πρώτο και σημαντικότερο θετικό, λοιπόν, ότι οι πράσινοι δεν γνώρισαν βαθμολογικές απώλειες από τη συγκεκριμένη αναμέτρηση.

Ο Παναθηναϊκός, αν και πορεύεται για 3η (ουσιαστικά) σεζόν με τον ίδιο προπονητή, με ίδιο κορμό ως επί το πλείστον, με ίδιο ηγέτη στο τιμόνι, μετέβαλλε θεωρητικά σε σημαντικό βαθμό την αγωνιστική του κατεύθυνση και στις δύο πλευρές του παρκέ, συνεπώς είναι λογικό 11 Οκτωβρίου να παρουσιάζονται διάφορες ανορθογραφίες και σημάδια ανομοιογένειας στο παιχνίδι του. Οι πράσινοι βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε πειραματικό στάδιο ή καλύτερα σε στάδιο μονταρίσματος, σε μία περίοδο, που ο Τσάβι Πασκουάλ προσπαθεί να επιβάλει νέες αγωνιστικές αρχές στους παίκτες του πλήρως εναρμονισμένες με βάση το υλικό που έχει στα χέρια του. Γιατί είναι πολύ διαφορετικό π.χ. να διαθέτεις δύο off guards, όπως οι Ρίβερς, Ντένμον και άλλο, αντίθετα, να στηρίζεσαι σε Παπαπέτρου και Λάνγκφορντ.

Χωρίς να προσφεύγω σε σύγκριση των παραπάνω αθλητών, το πλαίσιο στο οποίο οι συγκεκριμένοι θα εκμεταλλευτούν το πακέτο δεξιοτήτων τους είναι τελείως διαφορετικό. Το πόσο γρήγορα οι παίκτες του Παναθηναϊκού θα καταφέρουν να απορροφήσουν αυτού του είδους τις αλλαγές στο παιχνίδι τους είναι κάτι που θα φανεί με το πέρασμα του χρόνου. Η παρουσία, όμως του Τσάβι Πασκουάλ, ενός coach, που γνωρίζει όσο λίγοι το δρόμο για τις πρώτες βαθμολογικές θέσεις της κανονικής διάρκειας, αποτελεί δικλείδα ασφαλείας για όσο το δυνατόν λιγότερο αριθμό βαθμολογικών απωλειών μέχρι τότε.

Σε γενικές γραμμές και κρίνοντας από τα περιορισμένα δείγματα, που έχουμε στη διάθεσή μας θα υπάρξουν ορισμένες ριζικές τομές σε σχέση με την περυσινή σεζόν όσον αφορά την αγωνιστική φιλοσοφία της ομάδας, κάτι που φάνηκε και στο χθεσινό παιχνίδι απέναντι στους Ισραηλινούς.

Αρχικά, η μπάλα θα ακουμπήσει με μεγάλη συχνότητα (αρκετά μεγαλύτερη από πέρυσι) στο βαμμένο, απ’ όπου το Τριφύλλι θα αναζητήσει νέες εκτελεστικές και δημιουργικές διόδους. Είδαμε αρκετά punch plays μεταξύ Καλάθη-Παππά ή Καλάθη-Λοτζέσκι κυρίως μετά από επαναφορά από πλευρά ή μετά από συνειδητή επιλογή για 7 seconds or less επιθέσεις. Πολλά flex situations και cross screens, που είχαν αποδέκτες Παπαπέτρου και Λάνγκφορντ κατά κύριο λόγο ή και straight post up iso και πάλι για τους ίδιους εκμεταλλευόμενοι τους αδύναμους αμυντικά Ουίλμπεκιν και Ρολ.

Εύλογα, λοιπόν, προκύπτει ότι ο αριθμός δίποντων θα έχει ανοδική πορεία σε αντίθεση με αυτόν των τρίποντων. Ο Παναθηναϊκός, επιπλέον, θα επιδιώξει το εύκολο ριμπάουντ έχοντας την πολυτέλεια να διαθέτει Θανάση και Ιωάννη στη θέση 3 και τον Παπαγιάννη (βλ. παρακάτω) σε βάθος χρόνου. Το ‘επιδιώκω’ από το ‘καταφέρνω’, όμως, απέχει παρασάγγας, όπως φάνηκε και στη χθεσινή αναμέτρηση, όπου η Μακάμπι μάζεψε 30 σκουπίδια, αριθμός μεγάλος αν μη τι άλλο για ΟΑΚΑ.

Τα παραπάνω συμπεράσματα συνδέονται έμμεσα με την αμυντική λειτουργία των πρασίνων, η οποία χθες δεν κατάφερε να εξουδετερώσει το βαρύ σασί της φετινής Μακάμπι, όπως φαίνεται, το οποίο δεν είναι άλλο από το κεντρικό pick n roll με main ball handler τον Ουίλμπεκιν. Παρά την κακή χθεσινή αμυντική απόδοση, ο Παναθηναϊκός σε βάθος χρόνου και υπό προϋποθέσεις μπορεί να συνθέσει μία εκ των αποτελεσματικότερων αμυνών (ή ακόμη και την αποτελεσματικότερη) της λίγκας.

Το έντονο post game θα εξασφαλίσει στο σύνολο του Τσάβι Πασκουάλ γρήγορο αμυντικό transition μειώνοντας σημαντικά τις πιθανότητες για εύκολα καλάθια του αντιπάλου. Ο Παναθηναϊκός θα είναι από τις ομάδες, που θα δέχεται πόντους στον αιφνιδιασμό με το σταγονόμετρο, ειδικότερα αν συνυπολογίσουμε στην εξίσωση τους chase-down blockers του ρόστερ και αυτό αποτελεί μία καλή πρώτη βάση για χτίσιμο ενός απροσπέλαστου οχυρού.

Μπορεί να ακούγεται περίεργο σε πρώτη φάση, πολλώ δε μάλλον μετά το χθεσινό πάρτι των Ουίλμπεκιν, Μπλακ, Ο’ Μπράιαντ στη ρακέτα του Τριφυλλιού, όμως οφείλουμε να κατανοήσουμε, ότι οι κώδικες επικοινωνίας στα μετόπισθεν των πρασίνων δεν έχουν αφομοιωθεί καθολικά. Τα χθεσινά κακώς κείμενα ήταν περισσότερο απότοκα πνευματικής ανισορροπίας και όχι αθλητικής/βιολογικής υπεροχής των Ισραηλινών (παρεμπιπτόντως Ο’ Μπράιαντ και Μπλακ με τον Τάιους από πίσω συνθέτουν την πιο ‘αντρική’ frontline στην Ευρώπη). Μέτρησα τουλάχιστον 5 περιπτώσεις πετυχημένης άμυνας, οι οποίες δε μεταφράστηκαν σε πράσινη κατοχή (δε μιλάω για επιθετικά ριμπάουντ της αντίπαλης ομάδας) και κατέληξαν σε ισάριθμα εύκολα καλάθια για την ομάδα του Τελ Αβίβ.

Από την άλλη μεριά δεν ξέρω κατά πόσο θα συνεχιστεί η κατά κόρον χρήση της switch everything defense, η οποία με βάση το υπάρχον υλικό δεν θα πρέπει να αποτελέσει πανάκεια όσον αφορά τη φετινή σεζόν του Παναθηναϊκού. Ήδη από χθες είδαμε σε κάποιες περιπτώσεις flat αντιμετώπιση του pick n roll, οι οποίες, βέβαια, απέτυχαν εκ του αποτελέσματος. Γκιστ και Λάσμε δεν δείχνουν να έχουν την ίδια σπιρτάδα σε σύγκριση με προηγούμενες χρονιές. Όσον αφορά τον Γκαμπονέζο, τα αμυντικά του ένστικτα είτε στα 36 είτε στα 56 θα βρίσκονται σε elite level (2 μπλοκ χθες).

Παρόλ’ αυτά και τα πόδια του δεν έχουν την ίδια φρεσκάδα και ο κορμός του δεν είναι σε θέση να απορροφά τις επαφές με την ίδια ευκολία. Επιπλέον, δεν θα μπορούσαν να παραλειφθούν οι αδύναμοι κρίκοι Λάνγκφορντ και Λεκαβίτσιους στην πίσω ζώνη σε ενδεχόμενη άμυνα αλλαγών. Κρίνεται επιτακτική η επαναφορά του Παπαγιάννη, ο οποίος θα πρέπει να βρεθεί σε καλή σωματική κατάσταση όσο το δυνατόν ταχύτερα. Ο Big Papa θα γεμίσει με κιλά τη ρακέτα του Τριφυλλιού και θα προσφέρει τα μέγιστα στην προστασία του άξονα, καθώς θα επιτελέσει ρόλο σκιάχτρου. Κυρίως, όμως, θα συνεισφέρει καταλυτικά στον τομέα του ριμπάουντ, που αποτελεί κατάρα για τις ομάδες, που στηρίζονται σε undersized bigs (π.χ. Λάσμε, Γκιστ).

Από’ κει και πέρα ο Λότζο απέδειξε για άλλη μια φορά την ποιότητα και την ανεπτυγμένη μπασκετική του παιδεία (δεν χαλάει τη μηχανική του σε κανένα καθεστώς πίεσης, δείγμα μεγάλου σουτέρ), καθώς και τον λόγο που θεωρείται ένας εκ των κορυφαίων off guards-facilitators της Γηραιάς ηπείρου.

Θετικό στοιχείο, ότι τα double pin downs με τον Λοτζέσκι μέσα στο παρκέ, τρέχουν πολύ σωστά για άλλη μία χρονιά και θα αποτελέσουν εκ νέου safe play για τους πράσινους. Όσον αφορά την κίνηση μακριά από τη μπάλα με στόχευση το ζωγραφιστό είναι εν μέρει χαρμόσυνο, το ότι θα περιοριστούν τα άσκοπα τρίποντα, από την άλλη όμως προσφέρει τροφή για σκέψη με μακροχρόνιο ορίζοντα. Κάποια στιγμή μέσα στη σεζόν οι αντίπαλοι προπονητές θα διαβάσουν την πράσινη επιθετική κατεύθυνση στέλνοντας βοήθειες στο ποστ τζογάροντας το τρίποντο και κατευθύνοντας με τις περιστροφές τους την εκτέλεση στον παίκτη του Παναθηναϊκού, που επιθυμούν. Τότε θα πρέπει η γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας και η σταθερότητα από την περίμετρο από ορισμένους παίκτες κλειδιά, όπως οι Μήτογλου (ξεψαρωμένος και με σωστή αντίληψη χθες ο Ντίνος, αν εξαιρέσουμε το κακό αντιαθλητικό, στο οποίο υπέπεσε) και Τόμας. Αν οι stretch-4s της ομάδας βρουν τη σταθερότητα στο σουτ τους –μπορεί να ακούγεται βαρύγδουπο, αλλά- ο Παναθηναϊκός θα μοιάζει με Λερναία Ύδρα.

SHARE IT



ΤΟ VIDEO ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ