PICKNGREEN.GR

Ο προβληματισμός που μένει και η βελτίωση που ξεπροβάλλει(;)

SHARE IT

Ο Χρήστος Δραγανίγος επιστρέφει με νέο blog στο pickngreen.gr, αναλύει τι έγινε τις τελευταίες δύο εβδομάδες, γράφει για την ήττα από τη Φενέρ αλλά και τις νίκες με Περιστέρι, Νταρουσάφακα και ΠΑΟΚ, όσα είδε αλλά και όλα όσα δεν είδε στα ματς αυτά, καθώς και το τι πρέπει να γίνει στην πολύ δύσκολη συνέχεια.

Μετά από δύο σερί ήττες στη Eurolague, το Τριφύλλι υποδέχτηκε τη Φενέρ του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στο μέχρι ώρας δυσκολότερο εντός έδρας παιχνίδι. Μετά την καθιερωμένη πλέον θερμή υποδοχή του Σέρβου κόουτς, οι φίλοι του Τριφυλλιού δεν είχαν και κάποιον άλλο ιδιαίτερο λόγο να χειροκροτήσουν κατά την διάρκεια του αγώνα. Σε ένα ματς που ούτως ή άλλως αναμενόταν δύσκολο, πέρυσι η νίκη είχε έρθει με το τρίποντο του Νίκου Παππά στο τέλος, ο Παναθηναϊκός παρουσιάστηκε ακόμη μια φορά κατώτερος των περιστάσεων και έδειξε ανήμπορος να πάρει το παιχνίδι στην έδρα του.

Οι Τούρκοι βρήκαν τα σουτ που χρειάζονταν, όποτε τα χρειάζονταν από τον υπερπολύτιμο ρολίστα Νίκολα Κάλινιτς και έδειξαν να ελέγχουν το παιχνίδι σε όλη τη διάρκεια του, παρά το εκπληκτικό ξέσπασμα του Νικ Καλάθη στο δεύτερο ημίχρονο. Έτσι το Τριφύλλι γνώρισε τη δεύτερη εντός έδρας ήττα για φέτος, με το ΟΑΚΑ να μην μοιάζει το απόρθητο κάστρο των περασμένων ετών. Η αλήθεια βέβαια, είναι πως και πέρσι η ομάδα του Πασκουάλ έκανε το 13 στα 15 στο κλειστό των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων και αν δεν στραβοπατήσει ξανά στην Αθήνα θα έχει ίδιο ρεκόρ στο τέλος της κανονικής περιόδου της Euroleague.

Ακολούθησε το ματς με το πολύ μαχητικό μεν, πολύ κατώτερο ποιοτικά δε, Περιστέρι. Παρά τη δεδομένη διαφορά δυναμικότητας των δύο ομάδων, το σύνολο του Αργύρη Πεδουλάκη έβαλε δύσκολα στο Τριφύλλι, το οποίο έτη μια φορά παρουσίασε τα γνωστά προβλήματα του σε άμυνα και επίθεση, αδυνατώντας έτσι να καθαρίσει το “Ντέρμπυ” των πρωτοπόρων ομάδων της Basket League. Τέλος καλό όλα καλά (;) όμως για τον Παναθηναϊκό, που συνέχισε αήττητος στην Ελλάδα, έχοντας χρόνο να προετοιμαστεί για τον “τελικό” με τη Νταρουσάφακα.

Υπό άλλες συνθήκες οι πρώτοι “τελικοί” στη φετινή Ευρωπαϊκή πορεία της ομάδας, θα έπρεπε να είναι στα προημιτελικά της διοργάνωσης. Παρόλα αυτά ο πρώτος τέτοιος αγώνας ήρθε Δεκέμβρη μήνα με την ουραγό του Ευρωπαϊκού βαθμολογικού πίνακα. Για να είμαστε ειλικρινείς παρόλο που η Τούρκικη ομάδα έχει χάσει μόλις δύο φορές με διαφορά μεγαλύτερη των δέκα πόντων, το επίπεδο της είναι σίγουρα του βεληνεκούς της δεύτερης τη τάξη Ευρωπαϊκής διοργάνωσης, του Eurocup. Για ακόμα μια φορά όμως, το Τριφύλλι παρουσιάστηκε κατώτερο των προσδοκιών αδυνατώντας να καθαρίσει το ματς από νωρίς. Οι λόγοι που οδήγησαν σε ένα αχρείαστο “ντέρμπυ” ήταν αρκετοί. Εν αρχή η λανθασμένη επιλογή του Παπαγιάννη στην αρχική πεντάδα από τον Τσάβι Πασκουάλ, που έφερε -8 πόντους, -5 ριμπάουντ και ένα αντιαθλητικό φάουλ.

Εν συνεχεία, το άγχος και η αστοχία των πρασίνων, η παιδαριώδης άμυνα που έδινε απλόχερα ελεύθερα σουτ καθώς και διαδρόμους προς το καλάθι, χαρίζοντας παράλληλα ριμπάουντ ….. με το κιλό μας έκαναν να καρδιοχτυπήσουμε για ακόμα μια φορά. Αν δεν ήταν η εμφατική εμφάνιση του Ντίνου Μητόγλου με τους 20 πόντους, καθώς και το double double του Νικ Καλάθη (10 πόντοι, 12 ασίστ) πιθανότατα το Τριφύλλι θα είχε μπει σε μεγάλες περιπέτειες. Αυτό που μου έκανε εντύπωση όμως, δεν έλαβε χώρα στο παρκέ αλλά στις κερκίδες του ΟΑΚΑ. Πολύ μουρμούρα, πολλά παράπονα αλλά και μεμονωμένη γιούχα. Παρόμοια κατάσταση ζήσαμε το 2016 με τον Τζόρτζεβιτς στο τιμόνι της ομάδας, με αποκορύφωμα το τρίτο παιχνίδι των playoffs με την Baskonia, όπου και ο κόσμος είχε γιουχάρει έντονα τόσο τον τότε προπονητή Σάσα ΤΖόρτζεβιτς αλλά και τον Σάσα Πάβλοβιτς.

Γυρνώντας όμως στο παιχνίδι με τη Νταρουσάφακα, η έντονη δυσαρέσκεια των φίλων της ομάδας έφερε απάντηση από παίχτη του Τριφυλλιού. Φυσικά αναφέρομαι στην φάση που ο Κιθ Λάνγκφορντ επιλέγει το εκτός ισορροπίας δίποντο αντί του τρίποντου και αφότου ευστοχεί γυρνά στον κόσμο βάζοντας το χέρι στο αυτί του. Ο Αμερικάνος σκόρερ ανέκαθεν ήταν μεγάλη προσωπικότητα και σίγουρα ξέρει από ποια σημεία τα σουτ του είναι εγγυημένο ότι θα βρουν το στόχο. Με αυτόν τον τρόπο έδειξε να διώχνει από πάνω του τη πίεση γράφοντας εν τέλει μια μεστή εμφάνιση. Άλλοι παίχτες όμως δεν έχουν αυτή τη ποιότητα, να παραμένουν δηλαδή ανέγγιχτοι από την πίεση και να μπορούν να την αποβάλλουν. Αυτή είναι ακόμα μια διαφορά του φετινού ρόστερ με το περσινό. Οι Ρίβερς, Τζέιμς και Σινγκλέτον ποτέ δεν φοβήθηκαν τα σουτ και ας έκαναν airball, ποτέ δεν επηρεάστηκαν από την πίεση γι’αυτό και ειδικά ο Κρις Σίνγκλετον, αντιμετωπίστηκαν ως αδιάφοροι.

Συγκινητικός για ακόμα μια φορά ο τεράστιος Θανάσης Γιαννακόπουλος που η κάθοδος του στο πάγκο της ομάδας, λειτούργησε ως καταλύτης και θεωρώ πως έσπρωξε την ομάδα στη νίκη. Για να περάσουμε τελικά στο ματς με τον ΠΑΟΚ χθες. Σε καμία περίπτωση οι Θεσσαλονικείς δεν τρομάζουν, όμως προέρχονταν από 9 νίκες στα τελευταία 10 τους παιχνίδια και η Πυλαία είναι παραδοσιακά μια έδρα που δυσκολεύει τον Παναθηναϊκό. Έχοντας αυτά στο νου, δεν περίμενα με τίποτα να δω όσα εξελίχθηκαν στον αγωνιστικό χώρο. Μία ομάδα που δεν φοβήθηκε να σουτάρει από μακριά, κινούταν χωρίς την μπάλα συνεχώς και τελείωσε το ματς με σχεδόν 80% από τις βολές αλλά και το εντυπωσιακό 44% στο τρίποντο, μοιράζοντας 14 περισσότερες τελικές πάσες (29 – 15) από τον αντίπαλο, γράφοντας παράλληλα ένα εντυπωσιακό +23 στην αναλογία ασίστ λαθών (29 έναντι 6). Παρόλα αυτά, το παθητικό των 83 πόντων μοιάζει απαράδεκτο, όπως απαράδεκτη ήταν και η αμυντική συμπεριφορά του Τριφυλλιού στο ζωγραφιστό γι’ ακόμα μια φορά.

Σε γενικές γραμμές όμως, η ομάδα παίρνει μετά από πολύ καιρό καλό βαθμό, ενώ η συνολική της εμφάνιση μας έκανε έστω και δειλά να χαμογελάσουμε. Στα θετικά θα προσθέσουμε ακόμα μια ουσιαστική εμφάνιση του Κιθ Λάνγκφορντ με τον Αμερικάνο να σκοράρει 21 πόντους και να δείχνει πως φορμάρεται σιγά σιγά, πράγμα πολύ θετικό αν σκεφτούμε το δύσκολο πρόγραμμα που έρχεται. Επίσης συγχαρητήρια αξίζουν και στον Αντώνη Κόνιαρη, με τον γκαρντ του ΠΑΟΚ να έχει ξεπεράσει πλήρως τον πολύ δύσκολο τραυματισμό στο πόδι και ενδεχομένως να αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία με το Τριφύλλι στο στήθος.

Με αυτά τα τέσσερα ματς να αποτελούν πλέον παρελθόν μάθαμε ορισμένα πράγματα. Οι ήττες της ομάδας δεν είναι μόνο συνδυασμένες με τις κακές εμφανίσεις του Καλάθη. Ο αρχηγός των πρασίνων είναι σίγουρα ο καταλύτης της ομάδας του Τσάβι Πασκουάλ αλλά σε ένα παιχνίδι που έπαιξε καλά (Φενέρ) το Τριφύλλι ηττήθηκε, ενώ αν δεν έκανε τη μεγάλη του εμφάνιση ο Ντίνος Μήτογλου με την Νταρουσάφακα, το double double του Νικ πιθανότατα δεν θα ήταν αρκετό. Η ανάγκη απόκτησης ενός ψηλού από το πάνω ράφι είναι πλέον επιτακτική αν ο Παναθηναϊκός θέλει να σιγουρέψει την παρουσία του στην 8άδα της Euroleague ή να πάει ακόμα ψηλότερα.

Ο Γκιστ πλέον δεν είναι αυτός που ήταν, ενώ και ο Λάσμε δεν μπορεί να κρατήσει μόνος του την πράσινη ρακέτα όπως το έκανε το 2014. Για όσους είδαν όσα ακολούθησαν στην εκπομπή μετά την επικράτηση επί της Νταρουσάφακα, θα συμφωνήσω απόλυτα με τον Μιχάλη Κακιούζη. Ο πρώην αρχηγός της Εθνικής, υποστήριξε πως αν δεν δουλέψει ο Παπαγιάννης πολύ γρήγορα θα γίνει γυρολόγος. Είναι πραγματικά κρίμα ένας αθλητής με τα χαρίσματα του 21άχρονου Μεγαρίτη ψηλού να μην μπορεί να αναδειχθεί από αυτή την προβληματική γραμμή των ψηλών του Παναθηναϊκού. Συγκεκριμένα, θεωρώ πως είναι ο μόνος παίκτης ,που πήγε στο NBA και γύρισε σωματικά (τουλάχιστον) χειρότερος.

Ο Γιασικεβίτσιους γύρισε στάσιμος, ενώ ο Φώτσης είχε γυρίσει πιο μυώδης και πολύ στεγνός. Για να μην αναφερθούμε στον Νίκολα Πέκοβιτς που άλλαξε εντελώς την εικόνα του όταν είχε πάει στην Αμερική. Ο κόουτς Πασκουάλ έχει χάσει την στήριξη μεγάλης μερίδας της πράσινης εξέδρας αλλά και ορισμένων παικτών, και κρίνοντας τις αντιδράσεις του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, ο ισχυρός άντρα της ΚΑΕ δείχνει πως η εμπιστοσύνη του προς το πρόσωπο του Καταλανού έχει αρχίσει να κλονίζεται.

Επίσης μου προκαλεί εντύπωση η αρνητική στάση του Ισπανού κόουτς ως προς το κομμάτι της ενίσχυσης. Στο παρελθόν ο προπονητής του Τριφυλλιού δεν έχει υπάρξει τόσο αδιάλλακτα αρνητικός στο κομμάτι της ενίσχυσης και με τους Τόμας Ρόμπινσον και Ντομάντας Μοτεγιούνας να πλησιάζουν στο τέλος των υποχρεώσεων τους στην Κίνα θα ήταν δυνητικά ενδιαφέρουσες περιπτώσεις, καθώς αμφότεροι είναι ψηλοί που θα μπορούσαν να αλλάξουν επίπεδο τη πράσινη ρακέτα. Για το τέλος άφησα δύο πράγματα. Καταρχήν, ορισμένοι παίκτες υστερούν στο κομμάτι των fundamentals. Τι εννοώ; Ποτέ δεν θα βάλουν στο παρκέ τη μπάλα με το κακό τους χέρι, ποτέ δεν θα ψάξουν την έξτρα πάσα και στην άμυνα χάνονται σχεδόν σε κάθε περιστροφή εκθέτοντας έτσι τον ψηλό που τους ντουμπλάρει. Το δεύτερο και άκρως ανησυχητικό έρχεται από κάποιες σελίδες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η κριτική που στοχεύει στη βελτίωση της εικόνας της ομάδας, θα πρέπει να είναι άκρως καλοδεχούμενη. Όχι όμως ο κάθε αναγνώστης που παραθέτει σχόλιο να βρίζεται και να καίγεται στην ιντερνετική πυρά. Αυτό δε κάνει καλό στον σύλλογο και δυναμιτίζει ακόμα περισσότερο την ήδη τεταμένη ατμόσφαιρα. Τέλος, πιστεύω πως αν η ομάδα δεν καταφέρει να φτάσει τους στόχους που έχει θέσει, είναι πολύ πιθανό το καλοκαίρι να δούμε ένα ολικό restart με πολλές αλλαγές σε πρόσωπα αλλά και πόστα.

Ανανεώνουμε το ραντεβού μας μετά τη δύσκολη εβδομάδα που έρχεται, με τα ματς με τη Ρεάλ στη Μαδρίτη αλλά και με την Αρμάνι στο ΟΑΚΑ. Αν εμφανιστεί η ομάδα όπως στη Θεσσαλονίκη στο επιθετικό κομμάτι για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι και δείξει μετά από καιρό συνέπεια στην άμυνα, θεωρώ ότι ίσως να έρθει ένα αναπάντεχο διπλό, που θα αξίζει τετραπλό αν συνδυαστεί με νίκη εναντίον του Μάικ Τζέιμς και της ομάδας του. Να γεμίσει το ΟΑΚΑ λοιπόν για να έρθει ένα πολύ σημαντικό ροζ φύλλο.

SHARE IT



ΤΟ VIDEO ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ