PICKNGREEN.GR

Κοιτάχτηκε στον καθρέπτη

SHARE IT

Ο Δημήτρης Κουσουντίδης γράφει για τον Παναθηναϊκό που έπαθε αλλά έμαθε και για το τί έχουμε δει μέχρι στιγμής από το τριφύλλι.

Με την δεύτερη εβδομάδα της Ευρωλίγκας να φτάνει στο τέλος της, ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στο 2-1 έχοντας ήδη υποστεί ένα ηχηρό σοκ με την πρώτη του επώδυνη βαθμολογική απώλεια. Το παιχνίδι στην Βαυαρία και η ήττα από την ομάδα του Μονάχου (80-79) φανέρωσε όλες τις αδυναμίες και τα θέματα προς επίλυση για τον Τσάβι Πασκουάλ και τους πράσινους.

Σε μία διοργάνωση υψηλού ανταγωνισμού, όπως αυτή της Euroleague, όλες οι ανορθογραφίες είτε στην off season είτε στην προετοιμασία, νομοτελειακά κάποια στιγμή θα βγουν στον αφρό. Ο εν λόγω ανταγωνισμός σε αναγκάζει εξ αρχής να κοιταχτείς στον καθρέπτη και να αντικρίσεις τις ατέλειες και τις ανορθογραφίες σου. Ζητούμενο από’ κει και πέρα, η προσήλωση στο ‘πρόγραμμα’ και η σταδιακή βελτίωση του συνόλου μέσω αυτού. Η πρώτη αντίδραση κρίνεται θετικότατη, όμως κανείς στην ομάδα δεν θα πρέπει να εφησυχάσει καθότι το δείγμα δεν είναι και το πιο αντιπροσωπευτικό, με όλο το σεβασμό στην Γκραν Κανάρια. Παρατηρήσεις και συμπεράσματα από Audi Dome Arena και ΟΑΚΑ…

Νο1 προτεραιότητα για τον Τσάβι Πασκουάλ και το επιτελείο του είναι, δίχως αμφιβολία, το πρόβλημα που παρατηρείται στα μετόπισθεν. Και στα δύο παιχνίδια, ειδικότερα σε αυτό της Γερμανίας απέναντι στη Μπάγερν παρατηρήσαμε πολλές –ατομικές κυρίως- αμυντικές ανορθογραφίες, οι οποίες προέρχονταν είτε από έλλειψη πνευματικής οξυδέρκειας και καθαρού μυαλού είτε από physical παράγοντες (π.χ. δύναμη, ύψος).

Nα σημειώσω, αρχικά, ότι είναι ιδιαίτερα ευοίωνο το γεγονός, πως ο Τσάβι Πασκουάλ φημίζεται για τις καλές αμυντικές ομάδες, που συνθέτει σε βάθος χρόνου μέσα στη σεζόν, χωρίς απαραίτητα να έχει τα κορυφαία απαραίτητα αμυντικά εργαλεία ανά χείρας. Ορισμένες αμυντικές επιλογές των παικτών του Παναθηναϊκού στις δύο αυτές συνεχόμενες αγωνιστικές συνθέτουν μία πολύ άσχημη ευρύτερη εικόνα.

Αρχικά, το παιχνίδι του Μπαρτέλ με πλάτη στο καλάθι και η split the post κατεύθυνση της Μπάγερν στο κρίσιμο σημείο του αγώνα. Ο Τόμας δε μπόρεσε σε καμία περίπτωση να τον αναχαιτίσει, ενώ όποτε οι πράσινοι προχώρησαν σε βοήθεια, οι αμυντικές περιστροφές και οι θέσεις ήταν επιεικώς τραγικές, καταλυτικό στοιχείο για τη συγκεκριμένη έκβαση του αγώνα.

Θέλω να δω τον Τόμας στη συνέχεια απέναντι και σε άλλα 4άρια με post game, όμως τα γρήγορα χέρια και το εξαιρετικό footwork του Σίνγκλετον στην άμυνα στο ζωγραφιστό θα λείψουν φέτος από τον Παναθηναϊκό.

Σε ένα παιχνίδι, που κάθε ομάδα πάλευε με νύχια και με δόντια να κατοχυρώσει το momentum υπέρ της, το λάθος του Γκιστ στην τελευταία πάσα δεν πλήγωσε τον Παναθηναϊκό, όσο οι αργές του επιστροφές στην άμυνα. Ο Τζέιμς Γκιστ ελέγχεται τουλάχιστον δύο φορές για αργό αμυντικό transition, που στοίχισε τέσσερις πόντους στην ομάδα του.

Δύο, κρίσιμα στη ροή του παιχνιδιού, λάθη από αυτά που δεν καταγράφονται στην στατιστική, αλλά πονάνε περισσότερο στο τέλος της ημέρας. Όπως ελέγχονται και οι υπόλοιποι συμπαίκτες του, βέβαια, που δε μπόρεσαν να καλύψουν την ανισορροπία στις συγκεκριμένες περιπτώσεις.

Με τους παίκτες να μην έχουν αφομοιώσει στον επιθυμητό βαθμό τους κώδικες επικοινωνίας στην άμυνα, ο Τσάβι Πασκουάλ έδειξε, κυρίως στο παιχνίδι απέναντι στη Γκραν Κανάρια, να εξετάζει και άλλες αμυντικές προσεγγίσεις στο pick n roll. Στο Μόναχο είδαμε αρκετά προσπάθεια για triple switch και όχι για απλή αλλαγή με τον προπονητή του Πναθηναϊκού να δικαιώνεται μέχρι ενός σημείου, αφού οι πράσινοι κέρδισαν αρκετές έξτρα κατοχές με το deny του κοντού στον αντίπαλο ψηλό (εξαιρετικός Παππάς σε αυτό το κομμάτι).

«Μέχρι ενός σημείου», γιατί αν το κλέψιμο δεν έβγαινε μετά χυνόταν η καρδάρα με το γάλα με τις αμυντικές επιλογές να είναι στην συντριπτική τους πλειοψηφία λανθασμένες. Αποκορύφωμα μία φάση στο δεύτερο ημίχρονο, όπου ο Λάνγκφορντ έχει απομονωθεί στο post από ψηλότερο και δυνατότερο αντίπαλο κι ενώ έχει την πολυτέλεια να κάνει έξυπνο φάουλ, χωρίς να δώσει βολές, επιδιώκει την καθαρή άμυνα κι εν τέλει δέχεται εύκολο καλάθι.

Στον αγώνα με την ομάδα από τα Κανάρια νησιά η απόπειρα αλλαγής πανοπλίας πήγε ένα βήμα παραπέρα, καθώς είδαμε και show and recover αντιμετώπιση, προκειμένου να προστατευτεί ο αδύναμος Λεκαβίτσιους, αλλά και step back/fight through κυρίως στα λεπτά που αγωνίστηκε ο Παπαγιάννης με τον coach Πασκουάλ να προβληματίζεται σωστά για τα αργά recovers του Έλληνα σέντερ. Με βάση το υλικό, που διαθέτει ο Καταλανός τεχνικός, η σκέψη του να μην εμφανίσει μία total switch defense είναι πολύ σωστή (τα πόδια του Λάσμε π.χ. δεν είναι τόσο φρέσκα όσο ήταν στην πρώτη του θητεία στα πράσινα, κακά τα ψέματα).

Χρειάζεται, βέβαια, ένα εύλογο χρονικό διάστημα αφομοίωσης της νέας αμυντικής φιλοσοφίας. Είναι λογικά, λοιπόν, εν μέρει ορισμένα αμυντικά κενά, που παρατηρήθηκαν στα δύο τελευταία παιχνίδια. Η συνεχής τριβή και επανάληψη είναι το μόνο φάρμακο. Επιπλέον, θα πρέπει να δούμε και με ισχυρότερο ανταγωνισμό την απόδοση των πρασίνων στο μισό γήπεδο χωρίς την σταθερά Ματ Λοτζέσκι. Σε μία επίθεση, που φέτος δείχνει να στοχεύει διαρκώς στην εκτέλεση από ζωγραφιστό ή μέση απόσταση, η δράση του Λοτζέσκι αρχικά πίσω από τα σκριν κι έπειτα από την περίμετρο μπορούμε να πούμε πως είναι η γαρνιτούρα.

Μπορεί απέναντι στην άπειρη Γκραν Κανάρια το 3/12 τρίποντα να μην στοίχισε ούτε να δημιούργησε ανησυχία και προβληματισμό, όμως οι παίκτες του Παναθηναϊκού θα πρέπει να ανεβάσουν τα ποσοστά τους. Μπορεί να μην υπάρχουν οι shooting abilities του περυσινού ρόστερ, όμως δεν δέχομαι σε καμία περίπτωση, ότι το 22% στα δύο τελευταία παιχνίδια είναι αντιπροσωπευτικό.

Πρέπει να μεγαλώσει το γήπεδο μέσω του μακρινού σουτ ειδικότερα όσο προχωράμε μέσα στη σεζόν και οι αντίπαλες άμυνες παρουσιάζονται σταδιακά όλο και πιο διαβασμένες. Συνεχίζω να πιστεύω, πως Τόμας και Ντίνος επιβάλλεται να βρουν το χέρι τους σε πιο σταθερό επίπεδο. ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ…

Ίσως ένα λάθος, που θα μπορούσαμε να χρεώσουμε στον Πασκουάλ για το ματς της Τρίτης να είναι και η μη χρησιμοποίηση του Γιώργου Παπαγιάννη. Με τον Λάσμε να βρίσκεται σε μετριότατη φυσική κατάσταση (η πάσα του, βέβαια, την Τρίτη μετά από short roll στον Θανάση που έκοψε κατά μήκος της baseline για το ανάποδο κάρφωμα είναι ένα άκρως ενθαρρυντικό μήνυμα όσον αφορά τον βαθμό προσαρμογής του) και τον Γκιστ σε άσχημη βραδιά, ο Παπαγιάννης θα μπορούσε να δώσει κάποια λίγα ποιοτικά λεπτά γεμίζοντας με λίγα παραπάνω κιλά και pure height την πράσινη ρακέτα βοηθώντας και στον έλεγχο των ριμπάουντ και στην προστασία της στεφάνης.

Η βελτίωση του Παπαγιάννη σε φυσικό/βιολογικό επίπεδο κρίνεται, επίσης, απαραίτητη. Αν προσέξουμε τα ρόστερ με τις ομάδες, που διέγραψαν επιτυχημένη πορεία τα τελευταία χρόνια θα παρατηρήσουμε, ότι ύψος και μέγεθος είναι σημαντικά στοιχεία. Παρόλ’ αυτά, δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε να σταθούμε και σε δύο θετικούς παράγοντες.

Την ώρα, που ο Νικ Καλάθης δεν διανύει και την καλύτερή του περίοδο, ο Παναθηναϊκός δείχνει να αποκτά δύο άλλες σταθερές στην περιφέρεια στα πρόσωπα των Λάνγκφορντ και Λεκαβίτσιους. Ο Αμερικανός combo από τη μία, δείχνει στην πιο μεστή φάση της καριέρας του. Τρομερό ξεκίνημα στη σεζόν με τον Λάνγκφορντ να παρουσιάζεται ανέλπιστα efficient στο επιθετικό μισό (15.67 πόντοι ανά αγώνα με 70% στο true shooting percentage). Θα προσφέρει και δημιουργικά όταν βρεθεί με τους συμπαίκτες του στο μέλλον. Από την άλλη, ο Λούκας Λεκαβίτσιους δείχνει πως είναι εξαιρετικός παίκτης αν τον χρησιμοποιήσεις με τον σωστό τρόπο φυσικά.

Ο Τσάβι Πασκουάλ έχει κάνει απλά το αυτονόητο. Μετά το κατέβασμα από τον Λιθουανό, δίνει τη μπάλα στον έτερο guard κι εμπλέκει τον Λέκα σε off ball δράσεις προκειμένου να τον εντάξει πιο ομαλά στην comfort zone του, χωρίς να περιμένει από τον ίδιο να τρέξει το playbook και να οργανώσει την πράσινη επίθεση.

SHARE IT



ΤΟ VIDEO ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ