PICKNGREEN.GR

Η Euroleague των κυρίαρχων ψηλών

SHARE IT

Ο Δημήτρης Κουσουντίδης αναλύει τη χρησιμότητα και τη τεράστια επιρροή που ασκούν οι σέντερ μέχρι στιγμής σε αυτή τη σεζόν, ενώ ξεχωρίζει και τους τέσσερις κορυφαίους.

Έχοντας καλύψει το μισό της μεγάλης διαδρομής, που λέγεται regular season, μπορούμε πλέον με ασφάλεια και επίγνωση της πραγματικότητας να αποκωδικοποιήσουμε όλες τις εικόνες, όλα τα ερεθίσματα, που μας έχουν προσφερθεί μέχρι στιγμής σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο από τους ανταγωνιστές, προκειμένου να εξάγουμε λογικά συμπεράσματα. Την φετινή σεζόν είμαστε μάρτυρες ενός αρκετά παράδοξου φαινομένου, σύμφωνα με το οποίο η συντριπτική πλειοψηφία των παικτών που θέλγουν με την απόδοσή τους και έχουν βγει στην πρώτη γραμμή για τις ομάδες τους αφορά αθλητές, που αγωνίζονται αποκλειστικά στη θέση 5.

Αν εξαιρέσουμε τον εκπληκτικό Βασίλιε Μίσιτς, ο οποίος διανύει την breakout season του για το επόμενο επίπεδο και το κλειστό club των μεγάλων Ευρωπαίων guards, υπάρχουν 4 centers, οι οποίοι κλέβουν την παράσταση με το step up τους τη φετινή σεζόν και θα μπορούσαν κάλλιστα να ‘τρέξουν και την MVP κούρσα’. Οι κορυφαίοι big men των ευρωπαϊκών παρκέ στο πιάτο σας…

1. Jan Vesely (14.9ppg, 65.5 FG%, 5.7rpg, 21.8 PIR σε 27.8mpg) Ξεκίνημα με το Νο1 υποψήφιο για MVP της regular season, τον Τσέχο κυρίαρχο των αιθέρων, Γιάν Βέσελυ. Το φυσικό του προφίλ και τις τρομερές αθλητικές του ικανότητες τις είχαμε θυμηθεί και εμπεδώσει για τα καλά με την επιστροφή του στην Ευρώπη για λογαριασμό της Φενέρ. Το φετινό impact του όμως στο παιχνίδι των Τούρκων και στις δύο μεριές του παρκέ φτάνει σε δυσθεώρητα επίπεδα, με τον διεθνή center να μοιάζει αναντικατάστατος στο οικοδόμημα του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς.

Η πληθωρική του παρουσία αποτελεί παράγοντα και στο computerized basketball μισού γηπέδου όσον αφορά την επίθεση, αλλά και στο ατσάλινο αμυντικό οχυρό, που έχουν συνθέσει τα καναρίνια, το οποίο παρεμπιπτόντως τους έχει αναδείξει και ως την τρίτη καλύτερη άμυνα της διοργάνωσης με 96 πόντους παθητικό ανά 100 κατοχές. Ο Βέσελυ έχοντας κυρίως εκτελεστικές, αλλά και δημιουργικές (μέσω short rolls στην heavy pick n roll επίθεση του Ζοτς ή με πλάτη στο καλάθι από το ζωγραφιστό) αρμοδιότητες στο επιθετικό μισό, έχει το υψηλότερο offensive rating στην ομάδα του με 132.9 πόντους σε 100 κατοχές, ενώ σημειώνει 1.84pps, επίδοση εκ των κορυφαίων στη διοργάνωση.

Ο τρόπος, που αξιοποιείται, επιπλέον, από τον coach Ομπραντοβιτς αναδεικνύει το εξαιρετικό του court vision με τον Τσέχο να αποτελεί καταλυτικό extra δημιουργικό πυλώνα στο αποτελεσματικό low pace παιχνίδι των δευτεραθλητών μοιράζοντας 2.8 ασίστ ανά αγώνα. Παρά τα δεδομένα, δυσεύρετα, σε αθλητή εντός της Γηραιάς ηπείρου, φυσικά του προσόντα ο Βέσελυ δεν είναι ο παίκτης που κόβει τα πάντα στον αέρα.

Παρόλ’ αυτά τη φετινή σεζόν καταθέτει άπειρα αποθέματα ενέργειας (τρομερό hustling) στα μετόπισθεν κυρίως στην άμυνα εδάφους, ενώ αφήνει μηδαμινά uncontested shots στους αντιπάλους του. Η παρουσία του και στις δύο ζώνες άμυνας, γενικότερα, θεωρείται το Α και το Ω σε μία Φενέρ, που κύριο μέλημά της είναι η αποτελεσματικότητα και η μείωση των κατοχών σε κάθε ματς.

2. Brandon Davies (15.4ppg, 56.7 FG%, 5.9rpg, 18.4 PIR σε 25.7mpg) Στο πρόγραμμα βελτίωσης νεαρών ταλαντούχων, EL material, αθλητών του Κάουνας, το πολυτιμότερο περιουσιακό στοιχείο για τη Ζαλγκίρις την στιγμή που γράφεται το παρόν άρθρο είναι ο Μπράντον Ντέιβις. Εξαιρετικός στους περισσότερους τομείς του παιχνιδιού με ανεπτυγμένη στο έπακρο γνώση των fundamentals, στοιχείο που εκτιμά ιδιαίτερα ο coach Γιασικέβιτσιους στο old school παιχνίδι που παρουσιάζει με τους Λιθουανούς.

Με 27.8 Usage% συμπεραίνουμε, ότι η προσφορά του στο παιχνίδι των Λιθουανών είναι πιο πολυδιάστατη από το αναμενόμενο, καθώς πρόκειται για ένα επιθετικό πλαίσιο ίσων ευκαιριών και ίσων προϋποθέσεων για όλα τα μέλη του συνόλου. Προσωπικά, ο λόγος που θαυμάζω και απολαμβάνω την επιβλητική παρουσία του Ντέιβις εντός παρκέ, είναι πως το πακέτο δεξιοτήτων του φέρνει στο τραπέζι στοιχεία, που τον καθιστούν ό,τι κοντινότερο έχουμε παρακολουθήσει τα τελευταία χρόνια στο Μάικ Μπατίστ, όσο βαρύγδουπη κι αν φαίνεται εκ πρώτης όψεως αυτή η αναγωγή.

Καλός finisher στο pick n roll, off the dribble παιχνίδι, πολύ καλό footwork στο post game δυνατότητα να τελειώσει σε καταστάσεις traffic απορροφώντας επαφές. Σε κάθε Euroleague παιχνίδι ο Μπράντον Ντέιβις αυξάνει με γεωμετρική πρόοδο τις μετοχές του και το καλοκαίρι αναμένεται, δίχως αμφιβολία, χορός εκατομμυρίων γύρω από το όνομά του.

Επί τη ευκαιρία, και με αφορμή τον Ντέιβις, ο οποίος έκανε το ξεπέταγμά του προ διετίας στη Μονακό και το FIBA Champion’s League, εξυπακούεται ότι οι ελληνικές ομάδες οφείλουν να αποκτήσουν ταχύτερα αντανακλαστικά στην μπασκετική αγορά, αν θέλουν να επιβιώσουν έναντι των χοντρών πορτοφολιών του εξωτερικού. Δυστυχώς στη χώρα μας υπάρχει αδικαιολόγητη αδράνεια στον τομέα ανάπτυξης (και δημιουργίας υπεραξίας σε μεταγενέστερο στάδιο) νεαρών φερέλπιδων αθλητών ανεξαρτήτου εθνικότητας, με το φαινόμενο να παρατηρείται σε εντονότερο βαθμό στις τάξεις του Παναθηναϊκού.

3. Nikola Milutinov (10.4ppg, 62.4 FG%, 7.7rpg, 18.0 PIR σε 24.4mpg) Συνέχεια με τον εξαιρετικό φέτος draftee των Σαν Αντόνιο Σπερς και του Γκρεγκ Πόποβιτς. Ο Σέρβος 7-footer αποτέλεσε πριν 3 χρόνια ένα αρκετά ελπιδοφόρο prospect με τους Πειραιώτες να απολαμβάνουν φέτος τους καρπούς της μακροχρόνιας, τότε, επένδυσής τους.

Ο Μιλουτίνοφ μοιάζει στη φετινή version του Ντέιβιντ Μπλατ να αποτελεί τον κύριο κινητήριο μοχλό και να καθορίζει καταστάσεις για την ομάδα του και σε άμυνα και σε επίθεση. Αμυντικά, παρά τα 2.13, παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια και ειδικότερα φέτος εξαιρετικό footwork με τα πλάγια βήματα στην πρώτη γραμμή άμυνας να μην αποτελούν σε καμία περίπτωση αδύναμο κρίκο στο πληθωρικό πακέτο δεξιοτήτων του, σε σημείο μία 1 on 1 κατάσταση στην περιφέρεια μεταξύ ενός μέσου guard και του Σέρβου ψηλού να μην θεωρείται miss match.

Η επιβλητική παρουσία του στον κεντρικό διάδρομο, επίσης, όπως και οι σωστές τοποθετήσεις του στις διεκδικήσεις των ριμπάουντ (18.6 Total Rebound %) αποτελούν δύο εκ των σημαντικότερων παραγόντων της φετινής λαμπερής σεζόν του διεθνή center. Η παραγωγική διαδικασία του Ολυμπιακού, επιπροσθέτως, βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην ικανότητα του Μιλουτίνοφ να ‘τρέχει’ καταστάσεις ανισορροπίας 4V3 με πρόσωπο στο καλάθι επιδεικνύοντας τα εκτεταμένα playmaking και passing skills του. Στο σύγχρονο μπάσκετ των closeouts η ύπαρξη τέτοιων παικτών στο ρόστερ των ομάδων αποτελεί ευλογία.

4. Arturas Gudaitis (12.9ppg, 66.3 FG%, 7.2rpg, 20.1 PIR σε 23.5mpg) Περνάμε, εν τέλει, και στον πιο efficient παίκτη σε όλη τη λίγκα. Ο, εκ Λιθουανίας ορμώμενος, Αρτούρας Γκουντάιτις διανύει στο Μιλάνο την κορυφαία σεζόν της καριέρας του με τα εξαιρετικά του τελειώματα στο χαμηλό post να αποδεικνύονται λεφτά στην τράπεζα για τους Λομβαρδούς.

Δίπλα στο όνομα του Λιθουανού center υπάρχει το εκκωφαντικό 2.18 πόντοι ανά σουτ (pps), το οποίο είναι το κορυφαίο στη διοργάνωση μέχρι στιγμής και μας κάνει να καταλάβουμε τα επίπεδα efficiency στα οποία κυμαίνεται φέτος ο πρώην παίκτης της Λιέτουβος Ρίτας. Ο τρομερά δυνατός κορμός του και η ικανότητά του να τελειώνει παρά τις επαφές, τον κατατάσσουν, επιπλέον, στην πρώτη θέση των έμμεσων τριπόντων στη διοργάνωση.

Το two man game των Τζέιμς-Γκουντάιτις αποτελεί το πυροβολικό των Ιταλών με το κάθετο παιχνίδι του Αμερικανού point να προσφέρει γόνιμο πεδίο δράσης για τον Γκουντάιτις στο low post. Αψεγάδιαστη σεζόν και αξίζουν συγχαρητήρια στο front office της Ολίμπια που στήριξε έμπρακτα μία σωστή της επένδυση, που πλέον αποδίδει τα μέγιστα. Advanced Stats : badbasket.gr (Ανδρέας Χριστοφόρου)

SHARE IT



ΤΟ VIDEO ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ